ผมเดินหลงทางมา 5 ปี ตั้งแต่ศึกษาจบ จากคณะนิติศาสตร์บัณฑิต เป็นสาขาที่น้อยคนจะเรียนจบและออกมาทำงานได้สมปรารถนา ผมไม่เลือกที่จะเป็นทนาย แต่ผมเลือกที่จะเป็นครูหลายครั้งผมเลือกลงสอน โรงเรียนพระปริยัติธรรมในสาขาวิชาสังคมศึกษาและประสบผลสำเร็จดี แต่เส้นทางไม่ได้สมดั่งใจครับท่าน ผมไม่ได้เรียนโดยมีคนส่งเรียนต้องหาเอง จึงมีหนี้สะสม ดังนั่นความคิดของผมจึงคิดจะหาเงินให้ได้มากเพื่อปลดหนี้และอยากมีชีวิตที่ดีขึ้น บางทีผมยังนั่งคิดผมมันช่างน่าเกลียดจบสูงป่านนี้ยังเอาตัวไม่รอด นั่นเป็นเพียงปริญญาชีวิตจริงต่างหากคือการเรียนของจริง ผมตัดสินใจ ลงทุนธุรกิจ ค้าเสื้อสกรีน ตัวจิ๋ว ลงทุน 150000 บาททั้งตัวบล็อก สี ผ้า แรกๆ กำไรดี อย่างว่าพอกระแสตก มันไม่มีออเดอร์มันเจ้ง ขาดทุน ไม่หยุดผมเดินต่อ หาสมัครเป็นติวเตอร์วิชากฎหมายให้นักเรียน ม.6 จะเข้ามหาวิทยาลัย จนมีเงินเริ่มใช้หนี้ ได้พลางหายใจ คุณแม่ ป่วยมือต้องผ่าตัดสองข้างเป็นผังผืดเกาะกระดูก เป็นหนี้เพิ่มอีก ตัดสินใจจะไปเกาหลี เพื่อนที่เกาหลี ติดต่อให้หาคนงานให้ 8 คนผมหาได้ เก็บเงิน เขามาคนละ 35000 บาท นัด8 คนและเพื่อนมาเจอกันและจ่ายเงิน ล่าสุดติดต่อเพื่อนผมที่บินไปก่อนหน้าเกาหลีไม่ได้ ปัญหาเลยมาตกที่ผม ผมถึงตั้งสติว่า เราเรียนกฎหมายมาทำไม ทำไมไม่ใช้ประโยชน์แต่ลืมครับไม่ได้สอบตั๋วทนาย ผมเห็นความสำคัญของวิชากฎหมายขึ้นมาทันที ตอนนี้ผมมีหนี้ 500000 กว่าประปรายรวมถึงต้องคืนคนทั้ง 8 คนทั้ง 8 น่าสงสารมากครับ 2 คนเป็นแม่บ้านโรงพยาบาล อีก 2 คนเป็นชาวบ้านธรรมดา อีก4 คนเป็นผู้ชาย ตกงาน 8 คนนี้ไปกู้เงินมา 35000 หวังจะได้ไปเกาหลีผมน้ำตาไหลคิดว่าผมกำลังทำร้ายพวกเขากำลังจะทำให้เขาพัง ผมพยายามนึกถึงความจริงหากตามเงินที่โดนโกงไปไม่ได้ผมจะทำไง เงินไม่ใช่หลัก 10000 ครับท่าน ผมจมอยู่กับความทุกนี้มาจะครบเดือนละครับ ประกอบตอนนี้ผมก็ไม่มีงานประจำ แต่ผมมีสติดี อยากยืนด้วยตัวเอง ผมอยากปลดหนี้และยืนหยัดหันหน้าเข้าสู่วงการทนาย ผมตั้งใจว่าจะเป็นทนายของแผ่นดิน จะดำรงไว้ซึ่งความถูกต้อง ตอนนี้ตั้งสติแก้ทีละขั้น ยังล้มลุกคลุกคลานครับ ทีมาเล่านี่เพื่ออยากมีกำลังใจเผื่อใครมีวิธี เด็ดๆให้ผมพลิกชีวิต มาแชร์กันครับ
หนี้ 500000 กับกำลังใจที่สู้ไม่ถอย