สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกในชีวิต ก่อนหน้านี้เคยอยากจะมาตั้งกระทู้เหมือนกัน แต่สมัครไม่เป็นเลยได้แต่เป็นผู้อ่าน แต่เหตุการณ์ที่เราได้เจอมานี้ มันทำให้อยากมาแชร์ มาเล่าถึงความเจ็บปวดหัวใจ ยิ่งกว่าอกหัก และตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ได้เลยค่ะ ใครที่เคยประสบเหตุการณ์เดียวกัน คงจะเข้าใจนะคะ ...
เริ่มเลยดีกว่า วันที่ 24 ธันวาที่ผ่านมา สามีซื้อที่ตรวจครรภ์มาให้ตรวจ เนื่องจากเราไม่สบายแล้วญาติสามีทักว่าท้องรึป่าว? ปรากฏว่าท้องจริงๆ ขึ้น2ขีดชัดเจน (ก่อนหน้านี้เราก็ไม่ได้สงสัยในตัวเองเป็นพิเศษ แค่อาทิตก่อนรู้สึกเวียนๆหัว แต่หน้าอกคัดตึงมาสักพักแล้ว คิดว่าเป็นเหมือนเดิมคือช่วงก่อนมี ปจด. )
หลังจากรู้ผลว่าท้อง ใจนึงก็งงๆ เพราะว่าเพิ่งจะแต่งงานไปเมื่อช่วงต้นเดือน พ.ย. ก็มีแค่คืนเข้าหอที่ไม่ได้ใส่ถุงยาง หลังจากคืนนั้นก็ใส่ถุงยางตลอด ส่วนอีกใจนึงก็ดีใจ คิดว่าจะดูแลเค้าให้ดีที่สุด คิดนู้นนี่เยอะแยะมากมาย เก็บข้าวของ ทำความสะอาด(แต่ก็คิดว่าไม่ได้ทำงานหนัก) เริ่มคุยกับเค้าตั้งแต่ที่รู้ว่าท้อง บอกครอบครัว ทุกคนดีใจ เราก็ดีใจ❤ ความรักมันเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
.พอวันที่ 25 ก็ไปทำงานปกติ ยืนจัดของอยู่รู้สึกว่ามีน้ำไหลออกมาทางช่องคลอดเหมือนมีประจำเดือน ก็เลยไปเข้าห้องน้ำดู ก็มีเป็นน้ำใสๆเยอะอยู่เลอะเปียกชั้นใน เราก็ตกใจ ไม่รู้ว่าน้ำอะไร แต่ตอนนั้นคิดว่าไม่เป็นะไร คงเป็นตกขาว (เพราะเราไม่รู้จิงๆ)
พอหัวค่ำไปทานปิ้งย่างกับเพื่อนๆ กินไปได้สัพักก็รู้สึกอิ่ม จนแน่นท้อง ทั้งที่ปกติกินได้เยอะมากๆๆ แต่วันนั้นมันแน่นแระก็เริ่มปวดท้องตุ่ยๆ ปวดหลังบั้นเอวเหมือนเปนเมนตลอด จนถึงบ้านประมาณ 4 ทุ่มกว่า ก็มีคราบเลือดติดที่ชั้นในเป็นสีน้ำตาล พอบอกสามี สามีก็ตกใจจะให้ไปหาหมอเลย แต่ไอ้เราก็คิดว่าคงไม่มีอะไรอาจจะเป็นเลือดล้างหน้าเด็กแบบที่ผู้ใหญ่เค้าบอกกัน
ตื่นเช้าวันที่ 26 ยังมีคราบเลือดติดชั้นในเหมือนเดิม ไม่หาย เลยจะไปตรวจดูก่อน เพราะตอนแรกมีเพื่อนแนะนำให้ไปฝากครรภ์คลิกนิคพิเศษกับคุณหมอที่ รพ.จุฬา แต่คุณหมอเข้าวันพุธ เลยไปตรวจที่กรุงเทพคริสเตียนดูก่อน ไปถึงก็กรอกประวัติ ให้นั่งรถเข็น ไม่ได้มีความกังวลอะไร คำว่าจะแท้งไม่ได้มีอยู่ในหัว คุณป้าพยาบาลตรงเค้าเตอร์ทำบัตร ซักประวัติ ก็ยังบอกว่าอาจจะเป็นเลือดล้างหน้าเด็ก พอทำบัตรเสร้จก็ขึ้นไปรอตรวจชั้น2 เจอคุณหมอ ก่อนพบคุณหมอไปเข้าห้องร้ำ เลือดก็ยังคงออกอยู่เป็นมูกเลือด คุณหมอก็ถามวันที่ ปจด.มาครั้งล่าสุด เราก็จำได้แค่ช่วงประมาณ25-30 ต.ค. (เพราะ ปจด.จะมาไม่เคยตรงวันและจะเลื่อนออกตลอดทุกเดือน) คุณหมอตรวจด้วยมือ และบอกว่าปากมดลูกปิดดี และคุณหมอก็เลยให้ไป u/s เข้าไปในห้องคุณหมอให้สามีเข้าไปด้วย เราหันไปมองหน้าสามีด้วยความตื่นเต้นว่าจะได้เห็นลูกแล้ว พอคุณหมอใส่เครื่องมือเข้าไป เราเห็นเป็นรูปร่างลูกแล้วมีพื้นที่ดำๆล้อมอยู่ ไม่รุ้ว่าเรียกว่าถุงอะไร เราดีใจจนน้ำตาไหลมันเป็นความรุ้สึกรักแบบไม่มีเงื่อนไข คุณหมอก็อธิบายว่าตั้งครรภ์ในมดลูกปกตินะคะ แล้วคุณหมอก้เงียบไป เราก้มัวแต่จ้องเค้าไม่ได้เอะใจอะไร สักพักนึงคุณหมอวัดขนาดเด็ก บอกว่าอายุครรภ์ประมาณ 7สัปดาห์ค่ะ แต่ น้องหัวใจไม่เต้นนะคะ (ในเสียงคุณหมอที่นุ่มเรียบ มันบาดลึกใจของคนเป็นแม่ที่สุด หลังจากนั้นก็เหมือนหูดับ แทบจะไม่ได้ยินอะไรที่หมอพูด มันคิดนุ้นนี่ต่างๆนาๆ ที่หมอพูดคืออะไร หมายความว่ายังไง หัวใจไม่เต้นตอนนี้ แล้วเด่วน้องจะมีเสียงหัวใจเต้นใช่มั้ย ในหัวคิดเยอะไปหมด จนหมอบอกว่าเด่วออกไปคุยกันข้างนอกนะคะ หลังจากนั้นเราก็ปล่อยโฮเลย สามีก็เข้ามากอด และก็ออกไปคุยกะคุณหมอ คุณหมอบอกว่า มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ธรรมชาติจะคัดสรรเด็กที่สมบูรณ์ หรือ ไม่สมบูรณ์เอง มันมีหลายปัจจัย แต่คุณหมอก็บอกว่ามดลูกของเราไม่มีอะไรผิดปกติ อาจจะเป็นที่เด็กไม่แข็งแรง แล้วคุณหมอ ก็ถามว่าไปยกของหนัก รึป่าว คือช่วงก่อนหน้าที่เราจะตรวจการตั้งครรภ์ เรามีจัดบูธ ก็อาจจะเป็นช่วงนี้รึป่าวไม่แน่ใจ แต่คุณหมอก็ยังยืนยันว่าถ้าน้องไม่แข็งแรงๆจิงๆ ก็จะหลุด ให้เราไใต้องกังวล ยังสามารถมีใหม่ได้อีก ดีกว่าเค้าเกิดมาไม่แข็งแรง หรือต้องมายุติการตั้งครรภ์ตอนอายุเดือนที่มากกว่านี้ หมอก็บอกว่าอาจจะหลุดเองในเร้วๆนี้น่าจะประมานช่วงปีใหม่ หรือไม่ก้ต้งมาดูดออก จะนุ่มนวลกว่าการขูดมดลูก (ทาง รพ. เค้ามีแพคเกจขูดมดลูกอยู่ที่ประมาน 24,000 ไม่ต้องนอน รพ. ถ้าดูดออก คชจ.จะเพิ่มขึ้นอีกประมาน3พัน ถ้านอน รพ.1คืน ก็ตะแพงขึ้นไปอีก) แต่เราก็บอกคุณหมอว่าตัดสินใจก่อน จิงๆคือยังไม่เชื่อหมอว่าลูกเราจะไม่หายใจ ร้องไห้จนไม่รุ้จะร้องยังไง เลยตัดสินใจไปหาหมอที่จุฬาอีกที
วันที่27 หลังจากปรึกษาเพื่อนที่เป็นพยาบาลที่ รพ.จุฬาแล้วก้ได้คำแนะนำที่ดี เนื่องจาก รพ.จุฬา เป็น รพ.รัฐ ที่ดีมีคนมารักษาเยอะมาก อาจจะต้องรอคิวนานถ้าไม่ได้นัดหรือไม่ไปแต่เช้า เพื่อนเลยแนะนำให้นั่งรถเข้นแล้วให้สามีเป็นคนเข้นเข้าไป บอกพยาบาลว่าเพิ่งตั้งครนภ์แล้วมีเลือดออก พยาบาลก็จะเลือกเคสที่ดูสำคัญให้ได้คิวเร็วขึ้นมากๆๆๆ ไม่งั้นคงรอนานมากๆ เพราะไปถึงก้เกือบ10โมง 10โมงคึ่งกว่าๆก็ได้เข้าพบคุณหมอ หมอสอบถามประวัติแล้วก็ตรวจภายในด้วยเครื่องมือก่อน และก็ u/s เหมือนที่กรุงเทพคริสเตียน ในใจลุ้น ภาวนาให้วันนี้มาม๊าได้ยินเสียงหัวใจของลูกนะคะ คุณหมออธิบายอะไรมาเยอะแยะ (เพราะว่าเราไม่ได้บอกว่าไปตรวจที่อื่นมาแล้ว)แต่สุดท้ายคุณหมอก็บอกว่าไม่ได้ยินเสียงหัวใจ แต่!!!!คุณหมอยังให้ความหวังว่าน้องอาจจะตัวเล้กไป เครื่องมือหมออาจไม่ละเอียดพอ ระหว่างนี้ถ้าเด็กไม่หลุดออกมา ก็ให้มาฟังเสียงหัวใจกันใหม่ (แต่คุณหมอก็บอกว่าอายุครรภ์ 7สัปดาห์จะต้องได้ยินแล้ว ปกติจะได้ยินประมานสัปดาห์ที่5-6) คุณหมอให้คำแนะนำดีมากๆ ปลอบใจให้ไม่ต้องคิดมาก แต่ถ้า!! น้องไม่อยู่แล้วจริงๆ หมอก็จะให้หลุดเอง ไม่ขูด ถ้าหลุดก่อนหมอนัด ก็ให้มา รพ.เลย หมอแนะนำวิธีการดูแลตัวเอง ให้โฟลิคมากิน และนัดมาดูอีกทีวันที่ 10 ม.ค. หลังจากกลับจาก รพ. ก้ไปทำงานต่อ เราก็พยายามไม่เดินเยอะ แต่ก็มีเรื่องให้ต้องเดิน แต่ก็พยายามเดินช้าๆ ถ้าไม่จำเป็นก็จะไม่เดิน เพราะยังมีความหวังที่จะได้ยินเสียงหัวใจลูกอยู่ พอสักประมานเกือบทุ่ม ไปเข้าห้องน้ำ เลือดออกเยอะมาก ตกใจมาก กลัวด้วย กลัวว่าลูกจะเป็นอะไร ส่งรูปไปให้สามี ให้เพื่อนที่เป็นพยาบาล สามีก้บอกให้ไปหาหมอ แต่เราก้ยังปวดทนได้ เลยยังไม่ไป ปวดท้องจนถึงประมาน3ทุ่มกว่า กลับถึงบ้านนอนเลย นอนได้แปปเดียวก้ปวดจนนอนไม่ได้ ปวดเหมือนปวดประจำเดือน ปวดบิด ไปหมด ทนไม่ไหว เลยให้สามีไปเอายาพารามาให้กิน แต่ยังไม่ทันได้กิน ลุกไปเข้าห้องน้ำกะจะเปลี้ยนผ้าอนามัย (ลืมบอกว่าใส่ผ้าอนามัยตั้งแต่วันที่ไปหาหมอที่กรุงเทพคริสเตียน) แต่เลือดไหลเยอะมาก ปวดมากแทบจะเป็นลม เลือดออกเยอะขึ้นๆๆ สักพักก็มีถุงสีน้ำตาลหลุดมาคาที่ช่องคลอดตอนนั้นปวดก็ปวดแต่ก็ร้องไห้โฮด้วยความเสียใจ บอกสามีว่าลูกหลุดแน่ๆเลย นี่คือลูกแน่ๆเลย😭 แต่ก็ยังหลุดไม่หมด ยังคาอยู่ เลยลุกขึ้น เพราะลุกขึ้นเท่านั้น ให้สามีเอาทิชชู่มารองรับไว้เลย เพราะว่ารุ้สึกได้ว่ากำลังจะร่วงลงมา แล้วก็หลุดมาจิงๆ เป็นถุงใหญ่ประมาน3-4นิ้วแบบที่หมอที่ ระ.จุฬาบอกเลือดก้ยังไหลไม่หยุด นั่งชักโครกอยู่แบบนั้นเกือบ15นาที หมดแรง ใจสั่น จะเป็นลม ร้องไห้ เอาลูกที่หลุดมากอดเอาไว้ สามีก็เข้ามากอดด้วย กอดไปร้องไห้ไป T_T เราได้ถ่ายรูปลูกที่หลุดมาไว้ด้วย ก็จะเก็บไว้ หลังจากนั้นสามีก็จะพาไปหาหมอ เลยหากล่องมาใส่ลูกไว้ พาเราไปที่ห้อง แล้วเราก้เป็นลมไปเลย ตื่นมาอีกที เช้าเลยค่ะ
วันที่28 จะไปหาหมอหลังจากลูกหลุด ระหว่างรอสามีไปซื้อของให้แม่บ้านทำความสะอาด เราก็เอาลูกมากอด เปิดเพลง "หลับตา" เวอร์ชั่นที่ผู้หญิงร้อง โอ้โห มันเป็นอะไรที่แทนใจได้เลย ลูกที่หลุดออกมาอยู่ในอ้อมกอด กับบทเพลงนี้ มันทำให้เศร้ายิ่งกว่าเดิม ร้องไห้น้ำตาไหลนองหน้า พอสามีกลับมาถึงบ้านก็รีบเข้ามากอดและก็ปิดเพลงนี้ทันที แล้วก้พาไปหาหมอที่จุฬาเหมือนเดิม ใช้วิธีเดิมค่ะนั่งรถเข้นเข้าไปแต่ครั้งนี้มันก็ฉุกเฉินจิงๆแหละ ลูกหลุด วันนี้เป็นหมอคนละคนกับเมื่อวาน เหมือนแพทย์จบใหม่ หรือแพทย์ที่เรียนเฉพาะทางแบบที่เพื่อนบอก วันนี้เราเจอเป็นกลุ่มเลย 3-4คน เข้ามาตรวจภายในพร้อมกัน แต่ตอนนี้ก็ไม่อายอะไรมากแระ เป็นห่วงว่าลูกจะออกมาหมดมั้ยต้องขูดมดลูกรึป่าว เพราะไม่ค่อยอยากขูดเลย กลัวเจ้บ กลัวมดลูกบาง กลัวทำให้มีลูกยาก หมอถามว่าเอาชิ้นเนื่อมามั้ย เราเลยเปิดกล่องที่เราห่อลูกมา เป็นชิ้นใหย่ หมอดูแล้วก็ขอไว้ตรวจชิ้นเนื้อ ตอนนั้นในใจเหมือนโดนพรากลูกไปอีกแล้ว กะว่าจะเอาเค้าไปฝังไว้ แต่หมอมาเอาลูกไปอีกแล้ว หลังจากนั้นหมอก็ตรวจด้วยเครื่องมือ / ใช้มือคลำ / แล้วก้ตรวจ u/s หมอตรวจแล้วบอกว่าถุงตั้งครรภ์ไม่มีแล้วน่าจะหลุดหมด ไม่ต้องขูดมดลูก กดท้องซ้าย ขวา ตรงกลาง ใช้เครื่องมือตรวจดูทั่วๆ ก้ไม่เจอถุงตั้งครรภ์ตอนนี้มีแต่มดลูก ปากมดลูกปิดดีแล้ว นัดมาอีก2อาทิตมาฟังผลตรวจชิ้นเนื้อของลูก ว่าจะส่งผลอะไรกับตัวเราในอนาคตรึป่าว เราก้ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก้ไม่ได้ถามอะไร รุ้สึกว่าหมอคนนี้แนะนำไม่ค่อยดีเท่าเมื่อวาน เลยกะว่าเด่วจะโทรไปขอเลื่อนนัดเป็นคุณหมอคนเมื่อวานดีกว่า วันนี้ก็กลับมาพักผ่อน ยังไม่อาการปวดท้องอยู่บ้างแต่ไม่เยอะ มีเลือดไหลอยู่ หมอบอกเป็นพวกน้ำคาวปลา ไม่ต้องไปกินยาขับน้ำคาวปลา จะมีออกแบบนี้ประมาณ2อาทิตย์จะค่ยๆหายไปเอง ช่วงนี้ก็ใส่ผ้าอนามัยไปก่อน หมอบอกว่าถ้าหลังจากลูกหลุดแล้วไม่ต้องเปลี่ยนผ้าอนามัยทุกชั่วโมง ไม่ค้องใส่แบบกลางคืน ไม่ต้องใช้วันละ3-4แผ่น ก็ยังถือว่าไม่ได้ออกเยอะมาก ไม่มีอาการตกเลือด ตอนนี้ก็ดึกแระ ขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ เด่วจะมาลงรูปให้ดูนะคะที่เลือดออก ที่ลูกหลุด ไม่รู้ว่าจะน่ากลัวไปรึป่าว แต่ก็มีไว้เป็นตัวอย่างให้ได้รู้กันนะคะว่าจะเป็นแบบไหน ช่วงนี้ควรต้องปฏิบัติตัวยังไงเป็นพิเศษมั้ยคะ หรือห้ามกินอะไรมั้ย แนะนำได้เลยนะคะ ขอบคุณและเป็นกำลังใจให้กับคุณแม่ทุกคนที่เผชิญสถานการณ์เดียวกะนนะคะ รู้ว่ามันยากและเสียใจมากค่ะ ต้องไปทำบุญให้เค้าเยอะๆค่ะ เค้าจะได้มาเกิดอย่างแข็งแรงสมบูรณ์ ครบ32ประการ👶👪
ลูกหลุดตอน7สัปดาห์ จะมีปัญหาสำหรับการตั้งครรภ์ครั้งต่อไปมั้ยคะ?
เริ่มเลยดีกว่า วันที่ 24 ธันวาที่ผ่านมา สามีซื้อที่ตรวจครรภ์มาให้ตรวจ เนื่องจากเราไม่สบายแล้วญาติสามีทักว่าท้องรึป่าว? ปรากฏว่าท้องจริงๆ ขึ้น2ขีดชัดเจน (ก่อนหน้านี้เราก็ไม่ได้สงสัยในตัวเองเป็นพิเศษ แค่อาทิตก่อนรู้สึกเวียนๆหัว แต่หน้าอกคัดตึงมาสักพักแล้ว คิดว่าเป็นเหมือนเดิมคือช่วงก่อนมี ปจด. )
หลังจากรู้ผลว่าท้อง ใจนึงก็งงๆ เพราะว่าเพิ่งจะแต่งงานไปเมื่อช่วงต้นเดือน พ.ย. ก็มีแค่คืนเข้าหอที่ไม่ได้ใส่ถุงยาง หลังจากคืนนั้นก็ใส่ถุงยางตลอด ส่วนอีกใจนึงก็ดีใจ คิดว่าจะดูแลเค้าให้ดีที่สุด คิดนู้นนี่เยอะแยะมากมาย เก็บข้าวของ ทำความสะอาด(แต่ก็คิดว่าไม่ได้ทำงานหนัก) เริ่มคุยกับเค้าตั้งแต่ที่รู้ว่าท้อง บอกครอบครัว ทุกคนดีใจ เราก็ดีใจ❤ ความรักมันเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
.พอวันที่ 25 ก็ไปทำงานปกติ ยืนจัดของอยู่รู้สึกว่ามีน้ำไหลออกมาทางช่องคลอดเหมือนมีประจำเดือน ก็เลยไปเข้าห้องน้ำดู ก็มีเป็นน้ำใสๆเยอะอยู่เลอะเปียกชั้นใน เราก็ตกใจ ไม่รู้ว่าน้ำอะไร แต่ตอนนั้นคิดว่าไม่เป็นะไร คงเป็นตกขาว (เพราะเราไม่รู้จิงๆ)
พอหัวค่ำไปทานปิ้งย่างกับเพื่อนๆ กินไปได้สัพักก็รู้สึกอิ่ม จนแน่นท้อง ทั้งที่ปกติกินได้เยอะมากๆๆ แต่วันนั้นมันแน่นแระก็เริ่มปวดท้องตุ่ยๆ ปวดหลังบั้นเอวเหมือนเปนเมนตลอด จนถึงบ้านประมาณ 4 ทุ่มกว่า ก็มีคราบเลือดติดที่ชั้นในเป็นสีน้ำตาล พอบอกสามี สามีก็ตกใจจะให้ไปหาหมอเลย แต่ไอ้เราก็คิดว่าคงไม่มีอะไรอาจจะเป็นเลือดล้างหน้าเด็กแบบที่ผู้ใหญ่เค้าบอกกัน
ตื่นเช้าวันที่ 26 ยังมีคราบเลือดติดชั้นในเหมือนเดิม ไม่หาย เลยจะไปตรวจดูก่อน เพราะตอนแรกมีเพื่อนแนะนำให้ไปฝากครรภ์คลิกนิคพิเศษกับคุณหมอที่ รพ.จุฬา แต่คุณหมอเข้าวันพุธ เลยไปตรวจที่กรุงเทพคริสเตียนดูก่อน ไปถึงก็กรอกประวัติ ให้นั่งรถเข็น ไม่ได้มีความกังวลอะไร คำว่าจะแท้งไม่ได้มีอยู่ในหัว คุณป้าพยาบาลตรงเค้าเตอร์ทำบัตร ซักประวัติ ก็ยังบอกว่าอาจจะเป็นเลือดล้างหน้าเด็ก พอทำบัตรเสร้จก็ขึ้นไปรอตรวจชั้น2 เจอคุณหมอ ก่อนพบคุณหมอไปเข้าห้องร้ำ เลือดก็ยังคงออกอยู่เป็นมูกเลือด คุณหมอก็ถามวันที่ ปจด.มาครั้งล่าสุด เราก็จำได้แค่ช่วงประมาณ25-30 ต.ค. (เพราะ ปจด.จะมาไม่เคยตรงวันและจะเลื่อนออกตลอดทุกเดือน) คุณหมอตรวจด้วยมือ และบอกว่าปากมดลูกปิดดี และคุณหมอก็เลยให้ไป u/s เข้าไปในห้องคุณหมอให้สามีเข้าไปด้วย เราหันไปมองหน้าสามีด้วยความตื่นเต้นว่าจะได้เห็นลูกแล้ว พอคุณหมอใส่เครื่องมือเข้าไป เราเห็นเป็นรูปร่างลูกแล้วมีพื้นที่ดำๆล้อมอยู่ ไม่รุ้ว่าเรียกว่าถุงอะไร เราดีใจจนน้ำตาไหลมันเป็นความรุ้สึกรักแบบไม่มีเงื่อนไข คุณหมอก็อธิบายว่าตั้งครรภ์ในมดลูกปกตินะคะ แล้วคุณหมอก้เงียบไป เราก้มัวแต่จ้องเค้าไม่ได้เอะใจอะไร สักพักนึงคุณหมอวัดขนาดเด็ก บอกว่าอายุครรภ์ประมาณ 7สัปดาห์ค่ะ แต่ น้องหัวใจไม่เต้นนะคะ (ในเสียงคุณหมอที่นุ่มเรียบ มันบาดลึกใจของคนเป็นแม่ที่สุด หลังจากนั้นก็เหมือนหูดับ แทบจะไม่ได้ยินอะไรที่หมอพูด มันคิดนุ้นนี่ต่างๆนาๆ ที่หมอพูดคืออะไร หมายความว่ายังไง หัวใจไม่เต้นตอนนี้ แล้วเด่วน้องจะมีเสียงหัวใจเต้นใช่มั้ย ในหัวคิดเยอะไปหมด จนหมอบอกว่าเด่วออกไปคุยกันข้างนอกนะคะ หลังจากนั้นเราก็ปล่อยโฮเลย สามีก็เข้ามากอด และก็ออกไปคุยกะคุณหมอ คุณหมอบอกว่า มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ธรรมชาติจะคัดสรรเด็กที่สมบูรณ์ หรือ ไม่สมบูรณ์เอง มันมีหลายปัจจัย แต่คุณหมอก็บอกว่ามดลูกของเราไม่มีอะไรผิดปกติ อาจจะเป็นที่เด็กไม่แข็งแรง แล้วคุณหมอ ก็ถามว่าไปยกของหนัก รึป่าว คือช่วงก่อนหน้าที่เราจะตรวจการตั้งครรภ์ เรามีจัดบูธ ก็อาจจะเป็นช่วงนี้รึป่าวไม่แน่ใจ แต่คุณหมอก็ยังยืนยันว่าถ้าน้องไม่แข็งแรงๆจิงๆ ก็จะหลุด ให้เราไใต้องกังวล ยังสามารถมีใหม่ได้อีก ดีกว่าเค้าเกิดมาไม่แข็งแรง หรือต้องมายุติการตั้งครรภ์ตอนอายุเดือนที่มากกว่านี้ หมอก็บอกว่าอาจจะหลุดเองในเร้วๆนี้น่าจะประมานช่วงปีใหม่ หรือไม่ก้ต้งมาดูดออก จะนุ่มนวลกว่าการขูดมดลูก (ทาง รพ. เค้ามีแพคเกจขูดมดลูกอยู่ที่ประมาน 24,000 ไม่ต้องนอน รพ. ถ้าดูดออก คชจ.จะเพิ่มขึ้นอีกประมาน3พัน ถ้านอน รพ.1คืน ก็ตะแพงขึ้นไปอีก) แต่เราก็บอกคุณหมอว่าตัดสินใจก่อน จิงๆคือยังไม่เชื่อหมอว่าลูกเราจะไม่หายใจ ร้องไห้จนไม่รุ้จะร้องยังไง เลยตัดสินใจไปหาหมอที่จุฬาอีกที
วันที่27 หลังจากปรึกษาเพื่อนที่เป็นพยาบาลที่ รพ.จุฬาแล้วก้ได้คำแนะนำที่ดี เนื่องจาก รพ.จุฬา เป็น รพ.รัฐ ที่ดีมีคนมารักษาเยอะมาก อาจจะต้องรอคิวนานถ้าไม่ได้นัดหรือไม่ไปแต่เช้า เพื่อนเลยแนะนำให้นั่งรถเข้นแล้วให้สามีเป็นคนเข้นเข้าไป บอกพยาบาลว่าเพิ่งตั้งครนภ์แล้วมีเลือดออก พยาบาลก็จะเลือกเคสที่ดูสำคัญให้ได้คิวเร็วขึ้นมากๆๆๆ ไม่งั้นคงรอนานมากๆ เพราะไปถึงก้เกือบ10โมง 10โมงคึ่งกว่าๆก็ได้เข้าพบคุณหมอ หมอสอบถามประวัติแล้วก็ตรวจภายในด้วยเครื่องมือก่อน และก็ u/s เหมือนที่กรุงเทพคริสเตียน ในใจลุ้น ภาวนาให้วันนี้มาม๊าได้ยินเสียงหัวใจของลูกนะคะ คุณหมออธิบายอะไรมาเยอะแยะ (เพราะว่าเราไม่ได้บอกว่าไปตรวจที่อื่นมาแล้ว)แต่สุดท้ายคุณหมอก็บอกว่าไม่ได้ยินเสียงหัวใจ แต่!!!!คุณหมอยังให้ความหวังว่าน้องอาจจะตัวเล้กไป เครื่องมือหมออาจไม่ละเอียดพอ ระหว่างนี้ถ้าเด็กไม่หลุดออกมา ก็ให้มาฟังเสียงหัวใจกันใหม่ (แต่คุณหมอก็บอกว่าอายุครรภ์ 7สัปดาห์จะต้องได้ยินแล้ว ปกติจะได้ยินประมานสัปดาห์ที่5-6) คุณหมอให้คำแนะนำดีมากๆ ปลอบใจให้ไม่ต้องคิดมาก แต่ถ้า!! น้องไม่อยู่แล้วจริงๆ หมอก็จะให้หลุดเอง ไม่ขูด ถ้าหลุดก่อนหมอนัด ก็ให้มา รพ.เลย หมอแนะนำวิธีการดูแลตัวเอง ให้โฟลิคมากิน และนัดมาดูอีกทีวันที่ 10 ม.ค. หลังจากกลับจาก รพ. ก้ไปทำงานต่อ เราก็พยายามไม่เดินเยอะ แต่ก็มีเรื่องให้ต้องเดิน แต่ก็พยายามเดินช้าๆ ถ้าไม่จำเป็นก็จะไม่เดิน เพราะยังมีความหวังที่จะได้ยินเสียงหัวใจลูกอยู่ พอสักประมานเกือบทุ่ม ไปเข้าห้องน้ำ เลือดออกเยอะมาก ตกใจมาก กลัวด้วย กลัวว่าลูกจะเป็นอะไร ส่งรูปไปให้สามี ให้เพื่อนที่เป็นพยาบาล สามีก้บอกให้ไปหาหมอ แต่เราก้ยังปวดทนได้ เลยยังไม่ไป ปวดท้องจนถึงประมาน3ทุ่มกว่า กลับถึงบ้านนอนเลย นอนได้แปปเดียวก้ปวดจนนอนไม่ได้ ปวดเหมือนปวดประจำเดือน ปวดบิด ไปหมด ทนไม่ไหว เลยให้สามีไปเอายาพารามาให้กิน แต่ยังไม่ทันได้กิน ลุกไปเข้าห้องน้ำกะจะเปลี้ยนผ้าอนามัย (ลืมบอกว่าใส่ผ้าอนามัยตั้งแต่วันที่ไปหาหมอที่กรุงเทพคริสเตียน) แต่เลือดไหลเยอะมาก ปวดมากแทบจะเป็นลม เลือดออกเยอะขึ้นๆๆ สักพักก็มีถุงสีน้ำตาลหลุดมาคาที่ช่องคลอดตอนนั้นปวดก็ปวดแต่ก็ร้องไห้โฮด้วยความเสียใจ บอกสามีว่าลูกหลุดแน่ๆเลย นี่คือลูกแน่ๆเลย😭 แต่ก็ยังหลุดไม่หมด ยังคาอยู่ เลยลุกขึ้น เพราะลุกขึ้นเท่านั้น ให้สามีเอาทิชชู่มารองรับไว้เลย เพราะว่ารุ้สึกได้ว่ากำลังจะร่วงลงมา แล้วก็หลุดมาจิงๆ เป็นถุงใหญ่ประมาน3-4นิ้วแบบที่หมอที่ ระ.จุฬาบอกเลือดก้ยังไหลไม่หยุด นั่งชักโครกอยู่แบบนั้นเกือบ15นาที หมดแรง ใจสั่น จะเป็นลม ร้องไห้ เอาลูกที่หลุดมากอดเอาไว้ สามีก็เข้ามากอดด้วย กอดไปร้องไห้ไป T_T เราได้ถ่ายรูปลูกที่หลุดมาไว้ด้วย ก็จะเก็บไว้ หลังจากนั้นสามีก็จะพาไปหาหมอ เลยหากล่องมาใส่ลูกไว้ พาเราไปที่ห้อง แล้วเราก้เป็นลมไปเลย ตื่นมาอีกที เช้าเลยค่ะ
วันที่28 จะไปหาหมอหลังจากลูกหลุด ระหว่างรอสามีไปซื้อของให้แม่บ้านทำความสะอาด เราก็เอาลูกมากอด เปิดเพลง "หลับตา" เวอร์ชั่นที่ผู้หญิงร้อง โอ้โห มันเป็นอะไรที่แทนใจได้เลย ลูกที่หลุดออกมาอยู่ในอ้อมกอด กับบทเพลงนี้ มันทำให้เศร้ายิ่งกว่าเดิม ร้องไห้น้ำตาไหลนองหน้า พอสามีกลับมาถึงบ้านก็รีบเข้ามากอดและก็ปิดเพลงนี้ทันที แล้วก้พาไปหาหมอที่จุฬาเหมือนเดิม ใช้วิธีเดิมค่ะนั่งรถเข้นเข้าไปแต่ครั้งนี้มันก็ฉุกเฉินจิงๆแหละ ลูกหลุด วันนี้เป็นหมอคนละคนกับเมื่อวาน เหมือนแพทย์จบใหม่ หรือแพทย์ที่เรียนเฉพาะทางแบบที่เพื่อนบอก วันนี้เราเจอเป็นกลุ่มเลย 3-4คน เข้ามาตรวจภายในพร้อมกัน แต่ตอนนี้ก็ไม่อายอะไรมากแระ เป็นห่วงว่าลูกจะออกมาหมดมั้ยต้องขูดมดลูกรึป่าว เพราะไม่ค่อยอยากขูดเลย กลัวเจ้บ กลัวมดลูกบาง กลัวทำให้มีลูกยาก หมอถามว่าเอาชิ้นเนื่อมามั้ย เราเลยเปิดกล่องที่เราห่อลูกมา เป็นชิ้นใหย่ หมอดูแล้วก็ขอไว้ตรวจชิ้นเนื้อ ตอนนั้นในใจเหมือนโดนพรากลูกไปอีกแล้ว กะว่าจะเอาเค้าไปฝังไว้ แต่หมอมาเอาลูกไปอีกแล้ว หลังจากนั้นหมอก็ตรวจด้วยเครื่องมือ / ใช้มือคลำ / แล้วก้ตรวจ u/s หมอตรวจแล้วบอกว่าถุงตั้งครรภ์ไม่มีแล้วน่าจะหลุดหมด ไม่ต้องขูดมดลูก กดท้องซ้าย ขวา ตรงกลาง ใช้เครื่องมือตรวจดูทั่วๆ ก้ไม่เจอถุงตั้งครรภ์ตอนนี้มีแต่มดลูก ปากมดลูกปิดดีแล้ว นัดมาอีก2อาทิตมาฟังผลตรวจชิ้นเนื้อของลูก ว่าจะส่งผลอะไรกับตัวเราในอนาคตรึป่าว เราก้ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก้ไม่ได้ถามอะไร รุ้สึกว่าหมอคนนี้แนะนำไม่ค่อยดีเท่าเมื่อวาน เลยกะว่าเด่วจะโทรไปขอเลื่อนนัดเป็นคุณหมอคนเมื่อวานดีกว่า วันนี้ก็กลับมาพักผ่อน ยังไม่อาการปวดท้องอยู่บ้างแต่ไม่เยอะ มีเลือดไหลอยู่ หมอบอกเป็นพวกน้ำคาวปลา ไม่ต้องไปกินยาขับน้ำคาวปลา จะมีออกแบบนี้ประมาณ2อาทิตย์จะค่ยๆหายไปเอง ช่วงนี้ก็ใส่ผ้าอนามัยไปก่อน หมอบอกว่าถ้าหลังจากลูกหลุดแล้วไม่ต้องเปลี่ยนผ้าอนามัยทุกชั่วโมง ไม่ค้องใส่แบบกลางคืน ไม่ต้องใช้วันละ3-4แผ่น ก็ยังถือว่าไม่ได้ออกเยอะมาก ไม่มีอาการตกเลือด ตอนนี้ก็ดึกแระ ขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ เด่วจะมาลงรูปให้ดูนะคะที่เลือดออก ที่ลูกหลุด ไม่รู้ว่าจะน่ากลัวไปรึป่าว แต่ก็มีไว้เป็นตัวอย่างให้ได้รู้กันนะคะว่าจะเป็นแบบไหน ช่วงนี้ควรต้องปฏิบัติตัวยังไงเป็นพิเศษมั้ยคะ หรือห้ามกินอะไรมั้ย แนะนำได้เลยนะคะ ขอบคุณและเป็นกำลังใจให้กับคุณแม่ทุกคนที่เผชิญสถานการณ์เดียวกะนนะคะ รู้ว่ามันยากและเสียใจมากค่ะ ต้องไปทำบุญให้เค้าเยอะๆค่ะ เค้าจะได้มาเกิดอย่างแข็งแรงสมบูรณ์ ครบ32ประการ👶👪