จากอัยการศาลทหาร(จขกท.) สู่นักประพันธ์นวนิยาย ขอตั้งกระทู้เพื่อถามความเห็น คุณคิดว่า Font ที่คุณใช้ มีลิขสิทธิ์ไหม?

ในอดีตมันไม่มีทางเลือก ตอนนี้เรารู้ปัญหากันแล้วและมีตัวเลือกเยอะก็ควรทำให้ถูกต้อง

แต่ปัญหามันก็ยังอยู่นะ ลูกค้าไม่ว่ารายเล็กรายใหญ่ ต่างก็ใช้ฟอนต์ผิดลิขสิทธิ์ทั้งนั้น บังคับให้เราทำด้วย บอกไม่มีฟอนต์ช่วย create outline ให้หน่อย ก็ส่งฟอนต์มาเฉย นี่รับของโจรหรือเปล่า แต่เวลาโดนจับลิขสิทธิ์เนี่ย รายใหญ่ ๆ ไม่โดน มาโดนรายเล็ก ๆ นี่สิ

เคยโดนล่อจับทีนึง ตอนนั้นไม่รู้หรอก แต่เราไม่มีฟอนต์พวกนี้อยู่แล้ว มีคนเอาตัวอักษรมาให้ดู แล้วบอกอยากได้ตัวอักษรแบบนี้ เราก็เห็นล่ะว่าเป็นฟอนต์ลิขสิทธิ์เลยบอกเขาไปว่าเราไม่มี มันแพง

แต่ถ้าจบแค่นั้นคงไม่มีอะไร คนล่อซื้อกลับบอกว่าช่วยหาให้หน่อย ช่วยเสิร์ชหาให้หน่อย ตื้ออยู่หลายรอบ พอเราบอกว่ายังไงก็ไม่ได้ เขาก็หงุดหงิดแล้วจากไป

สักพักมีคนข้างร้านมาบอกว่ามีคนมาจับฟอนต์ให้ระวังให้ดี ร้านข้างหน้าโดนแล้วหลายแสน เราก็นึกไม่ถึงหรอก เพราะเราเคยเจอมาหนนึงส่งคนมายัดหลักฐานปลอมในคอมเรา เราก็ปิดร้านไว้ก่อน

นึกไปนึกมาเราคงโดนแล้วล่ะ เพราะพฤติกรรมต่างจากลูกค้าทั่วไปคือถามหาแต่ตัวอักษร ไม่คุยเรื่องอื่นเลย แต่เขาก็ไม่ได้อะไรไป อยากเอาใจลูกค้านะ แต่เรื่องนี้มันได้ไม่คุ้มเสียจริง ๆ ขนาดไม่มียังมากล่อมให้โหลดมาอีก ผมเรียกว่าโจรที่อาศัยกฏหมาย แทนที่จะตรงไปตรงมา เจรจากับร้านค้า แต่นี่อยากได้เงินอย่างเดียว รอดมาได้เพราะซื่อกินไม่หมดคดกินไม่นานจริง ๆ

ผมเจอมาเยอะครับเรื่องลิขสิทธิ์ ทำให้รู้ว่ากฏหมายนี้ยังมีช่องโหว่เยอะสำหรับเมืองไทย เพราะมันไม่ได้ปกป้องคนทำถูก แต่สร้างผลประโยชน์ให้กับคนบางกลุ่มเท่านั้น คนที่มาจับโดยมากถูกจ้างมาแล้วมีค่าจ้างนำจับ เอาตำรวจมายืนเก้ ๆ กัง ๆ พอจับได้ก็แค่ต่อรองราคา เขาไม่ได้อยากให้ขึ้นศาลหรอก อยากได้ตังค์อย่างเดียว

เพราะสังคมไทยไม่ได้มีคนกระทำผิดแค่ในส่วนผู้ผิดลิขสิทธิ์ครับ มันเป็นกันไปหมด กฏหมายจึงต้องให้ความยุติธรรมกับทุกฝ่าย ไม่ใช่ต้องมาคอยระวังมิจฉาชีพที่อยู่เหนือกฏหมาย

ซื้อลิขสิทธิ์ถูกต้องทุกอย่างก็ยังต้องคอยรับมือกับคนที่มาตรวจบ่อย ๆ ร้านที่จ่ายเป็นค่าปิดปากก็มีเยอะ เราทำถูกต้องเสียแพง ๆ ต้องคอยเอาหลักฐานออกมาให้ดู เขาก็ดูจะไม่พอใจที่เรียกเงินเราไม่ได้

แต่โจรก็มาเหนือชั้นครับ เราไม่มีก็เอามายัดให้เลย ส่งคนมาเลียบเคียงคนในร้านแล้วขอให้หามาให้ ผมเจอผมก็ลบทิ้ง แต่สักพักก็ยกพวกกันมาเลย ถ้ารู้ว่ามีแบบนี้คงพอรับมือไหว แต่ตอนนั้นไม่รู้ เลยโดนยัดหลักฐานเพิ่มเพราะของกลางอยู่กับเขา เราก็บริสุทธิ์ใจเลยบอกเขาไปหมด มารู้ทีหลังว่าเจรจากับโจร เซ็งชีวิตเลย

คนตั้งกฏหมายก็ตั้งไป แต่การบังคับใช้กฏหมายโดยไม่ดูความเป็นจริง ก็เท่ากับให้อาวุธโจรมาปล้นโจรเท่านั้น และบางทีก็มาปล้นผู้บริสุทธิ์ด้วย

สนับสนุนให้ทำอย่างถูกต้องครับ อันไหนมันแพงก็ไม่ต้องไปใช้ หลัง ๆ ลูกค้าเข้าใจ แต่ก็ยังมีเจ้าใหญ่ ๆ นี่แหละที่เราต้องต่อรองให้เขา create outline อยู่เรื่อย เปลี่ยนกราฟฟิคทีก็เจรจากันใหม่ที ลูกค้ารายใหญ่จะตัดทิ้งก็ไม่ได้ ค่านิยมใช้ของเถื่อนนี่มันก็น่ากลัวจริง ๆ ครับ