สับสนกับความรักและความชอบ

สวัสดีคะพี่ๆเพื่อนๆพอดีมีปัญหาอยากมาเล่าให้ฟัง คือเรามีแฟนอยู่1คนคะคบกันมานานสักพักแล้ว แต่ทำไมรู้สึกไม่ค่อยมีความสุขในชีวิตคู่เลยคะ เพราะเรายังเด็ก แต่เค้าเป็นผู้ใหญ่เค้าชอบให้เราเปลี่ยนไปตามเค้า เราก็ทำให้ได้แค่บางอย่างบางอย่างก็ทำไม่ได้ พยายามข่มใจทุกครั้งที่ทำแล้วบางครั้งก็รู้สึกรำคาญแต่เค้าเป็นผู้ชายที่ดีมากใครๆก็อิจฉา เค้าไม่ได้หล่อ แต่เค้าเป็นคนดีมากทั้งขยันทำงานสร้างเนื้อสร้างตัวและก็ไม่ติดเหล้าไม่บุหรี่ไม่เที่ยว อยู่แต่บ้านทำงาน แต่ไม่ค่อยสนใจเราสักเท่าไร มีความสัมพันธ์ก็น้อยนับครั้งได้คะ และก็เสร็จเร็วจนเราเบื่อมากคะแต่ไม่ได้เบื่อที่เค้าไม่ค่อยทำการบ้านนะคะ ยังมีรายละเอียดเล็กๆน้อยๆเค้าชอบบังคับให้เราโตเป็นผู้ใหญ่มากเกินไปในหลายๆเรื่อง การเข้าสังคมเราก็น้อยลงเพราะว่าเกรงใจเค้า รู้สึกแบบนี้มานานแล้วคะ แต่ไม่อยากเลิกเพราะว่าเสียดายเวลาที่อยู่กันมาทำอะไรหลายๆอย่างรวมกันมีความสุขบ้างทุกข์บ้างปนๆกันไป แต่พอเรารู้สึกอิ่มตัวทำไมรู้สึกเบื่อมากกว่ารักคะ พอเวลาเค้าทำงานมาเหนื่อยเราก็เหนื่อยชอบมาทะเลาะกันปัญหาเล็กๆน้อยๆ แต่เค้าก็ไม่เคยปล่อยมือเรา บางครั้งเราอยากจะเลิกๆให้จบไปแต่เราก็อยากสร้างอนาคตแล้วเพราะอายุก็มากขึ้น แต่เราก็ยังอยากใช้ชีวิตวัยรุ่นอยู่ ทั้งในสังคมกับเพื่อน หรือโลกส่วนตัว บางครั้งเราเคยอยากจะแอบนอกกายหรือนอกใจแต่ทำไม่ลงเพราะว่ายังมีจิตสำนึกอยู๋ แต่มีบ้างที่จะแอบนอกใจในการคุยกับคนอื่น แชทกับคนอื่นเป็นเวลานาน แต่ไม่เคยไปเที่ยวหรืออยู่กับคนอื่นนอกจากแฟนคะ ไม่เคยทำอะไรไม่ดี และเรื่องอีก1 อย่างคือเราชอบโกหกคะเพื่อให้เค้าสบายใจ ทั้งในการซื้อของมาแล้วบอกว่าไม่ได้ซื้อได้มาฟรีหรือในราคาที่ถูกลงเค้าก็เชื่อบ้างไม่เชื้อบ้าง แต่เราก็ยังโกหกอยู่ดี เพื่อให้เค้าสบายใจเราก็ไม่ได้อยากที่จะโกหกแต่เค้าบังคับเราในหลายๆเรื่อง ทั้งการใช้เงินการใช้ชีวิต เราก็รู้ว่าเค้าหวังดี แต่บางครั้งมันก็มากเกินไปในชีวิตส่วนตัวของเรา เราขาดช่วงนั้นไปหลายๆอย่างมาก และก็ไม่ค่อยมีเวลาให้ครอบครัวเนื่องจากเราแยกมาอยู่กับเค้าเพราะทางบ้านก็ฐานะไม่ค่อยดี มีห้องอยู่ห้องเดียวแต่มีคนอยู่ในบ้านเยอะ เราจึงขอออกมาอยู่ข้างนอกเพื่อให้เราสบายในการชีวิตทั้งทำงานและเรียน และบางครั้งเรารู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า เพราะว่าเมื่อขาดความรักในหลายๆอย่างทั้งเพื่อน ครอบครัว แฟน เราเป็นคนที่เพื่อนชอบว่าว่าเราเอาแต่ใจและพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่อง และบางครั้งเอาเรื่องมาปรึกษาแฟนเค้าก็ไม่ค่อยอยู่ข้างเราและชอบตำหนิเรา เราเลยท้อบางครั้งไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อนอนร้องไห้คนเดียวอยู่เสมอ วันสำคัญก็ไม่เคยมีกับคนอื่น วาเลนไทน์เรายังต้องขอให้เค้าซื้อดอกไม้ให้ เพราะเค้าไม่ทำเรื่องแบบนี้ให้เลยคะวันเกิดเราก็ไม่มีอะไรเลย เป็นวันธรรมดาทุกครั้งมาหลายปีแล้ว รู้สึกอึดอัดอยู่ตลอดเวลา เราควรจะเลิกเปล่าคะหรือพยายามปรับตัวแก้ไข เพราะเค้ายังมีบางเรื่องที่ดีอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าเค้าจะให้ความสำคัญกับเราน้อยไป ขนาดเรื่องเล็กๆน้อยๆตุ้มหูเค้ายังไม่ให้เราใส่ ต้องแอบมาใส่ข้างนอกเพื่อนๆหัวเราะอยู่เสมอ อึดอัดเสมอไม่เป็นตัวเองเลยคะ เราควรทำไงดี?