สวัสดีครับ
ผมเป็นครอบครัวเล็กๆ ผม แฟน และลูกสาวเล็กๆ 1 คน
มีแผนการปลูกบ้าน ซึ่งเป็นเรื่องที่คิดไม่ตก
และปวดหัวมานานวันแล้ว ซึ่งทางออกยังหาไม่ได้เลยครับ
ทางผู้ใหญ่ไม่อยากให้ผมเป็นหนี้ในการปลูกบ้าน
เพราะท่านห่วงว่าจะส่งไม่ไหว กลัวบ้านจะเป็นภาระครับ
ขอเข้าเรื่องเลยนะครับ โดยแบ่งเป็น 2 Case ครับ
Case 1 บ้านที่พ่อแม่สร้างให้เป็นมรดก บนที่ดินท่าน โดยเงื่อนไขที่เป็นหนี้ให้น้อยที่สุด ในที่ดิน 50 ตรว.
และเราสามารถร่วมออกแบบได้ในงบไม่เกิน 1.8 ล.
แต่ผู้อยู่ไม่ชอบที่อยู่ ในที่นั้นๆ เนื่องจากต้องเดินทางไกลพอควรกว่าจะออกถนนใหญ่
ในซอยมีบ้านเคียงข้าง 1 หลัง ด้านหน้าบ้านและอีกข้างนึงจะเป็นที่ดินว่างเปล่ายันต้นซอย (ประมาณ 200-400 ตรว.)
โดยมีต้นไม้และหญ้าขึ้นอยู่ค่อนข้างรก ในรัศมีนั้นถือได้ว่าค่อนข้างเปลี่ยว (ผมเป็นห่วงแฟนเวลากลับบ้านดึกครับ)
ก่อนหน้าปากซอยบ้านจะมีร้านเก็บของเก่า ซึ่งมีนั่งกินเหล้าบ้างประปราย
แต่เมื่อเลยซอยผมออกไป ประมาณ 300 ม. จะมีบ้านญาตอยู่ครับ
Case 2 บ้านที่สร้างเอง 50 ตรว. โดยซื้อที่ดินใหม่ และเราเป็นหนี้ในการปลูกสร้างประมาณ 1.7-2 ล.
ที่ดินถูกใจ สภาพแวดล้อมถูกใจ เพื่อนบ้านถูกใจ เดินทางออกถนนใหญ่ใกล้กว่าที่แรก (แต่ต้องอาศัยรถเช่นกัน)
และการเดินทางสะดวกกว่าในระดับนึง โดยไม่ต้องอ้อมไปกลับรถประมาณ 8-10 กม (เทียบ Case1 ออกถนนใหญ่ไปกลับรถ)
ข้างบ้านด้านซ้ายและขวาประมาณ 100 ตรว. เป็นที่ดินเปล่าไม่ได้มีการถม
จากนั้นก็เป็นบ้านคน แต่ด้านหน้ามีบ้านคนอยู่ครับ
และมีบ้านเพื่อนปลูกอยู่ ห่างไปประมาณ100 ม. ครับ โดยอยู่ซอยเดียวกัน
ผมกับแฟนถูกใจ และชอบมากกับใน Case 2 ครับ
แต่ผู้ใหญ่ทางฝั่งผมค่อนข้างแอนตี้พอควร โดยอยากให้ปลูกในที่ดินของท่าน
และไม่อยากให้เป็นหนี้ ท่านคิดว่าอยู่ๆไปเดี๋ยวก็ชิน เดี๋ยวก็ปรับตัวได้
ก็อาจเป็นปัญหาพอควรได้ ถ้าดื้อรั้นที่จะไป Case 2
แต่ผมก็เกรงว่า ผมจะตะขิดตะขวงใจไหม จะสบายใจไหมถ้าได้ไปอยู่จริงๆ
ผมพยายามอธิบายในเหตุผลของผมแล้วครับ
ผมควรจะตามใจท่านดี โดยการไปอยู่ใน Case 1 เพื่อความสบายใจของท่าน
หรือเราจะทำในสิ่งที่เราต้องการใน Case 2
รบกวนทุกท่านครับ ผมขอคำแนะนำดีๆ หรือชี้แนะทางสว่างให้ผมทีนะครับ
ขอบคุณครับ
ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ ผูกอู่ตามในผู้นอน...(สุภาษิตนี้ได้แต่ก้องอยู่ในใจครับ)
ปล.ทั้ง 2 Case นี้ คือสถานที่แห่งหนึ่งใน กรุงเทพ-ปริมณฑลครับ
บ้านที่ไม่อยากอยู่แต่ไม่เป็นหนี้ / บ้านที่เป็นหนี้แต่อยากอยู่ ..ควรเลือกแบบไหนดี?
ผมเป็นครอบครัวเล็กๆ ผม แฟน และลูกสาวเล็กๆ 1 คน
มีแผนการปลูกบ้าน ซึ่งเป็นเรื่องที่คิดไม่ตก
และปวดหัวมานานวันแล้ว ซึ่งทางออกยังหาไม่ได้เลยครับ
ทางผู้ใหญ่ไม่อยากให้ผมเป็นหนี้ในการปลูกบ้าน
เพราะท่านห่วงว่าจะส่งไม่ไหว กลัวบ้านจะเป็นภาระครับ
ขอเข้าเรื่องเลยนะครับ โดยแบ่งเป็น 2 Case ครับ
Case 1 บ้านที่พ่อแม่สร้างให้เป็นมรดก บนที่ดินท่าน โดยเงื่อนไขที่เป็นหนี้ให้น้อยที่สุด ในที่ดิน 50 ตรว.
และเราสามารถร่วมออกแบบได้ในงบไม่เกิน 1.8 ล.
แต่ผู้อยู่ไม่ชอบที่อยู่ ในที่นั้นๆ เนื่องจากต้องเดินทางไกลพอควรกว่าจะออกถนนใหญ่
ในซอยมีบ้านเคียงข้าง 1 หลัง ด้านหน้าบ้านและอีกข้างนึงจะเป็นที่ดินว่างเปล่ายันต้นซอย (ประมาณ 200-400 ตรว.)
โดยมีต้นไม้และหญ้าขึ้นอยู่ค่อนข้างรก ในรัศมีนั้นถือได้ว่าค่อนข้างเปลี่ยว (ผมเป็นห่วงแฟนเวลากลับบ้านดึกครับ)
ก่อนหน้าปากซอยบ้านจะมีร้านเก็บของเก่า ซึ่งมีนั่งกินเหล้าบ้างประปราย
แต่เมื่อเลยซอยผมออกไป ประมาณ 300 ม. จะมีบ้านญาตอยู่ครับ
Case 2 บ้านที่สร้างเอง 50 ตรว. โดยซื้อที่ดินใหม่ และเราเป็นหนี้ในการปลูกสร้างประมาณ 1.7-2 ล.
ที่ดินถูกใจ สภาพแวดล้อมถูกใจ เพื่อนบ้านถูกใจ เดินทางออกถนนใหญ่ใกล้กว่าที่แรก (แต่ต้องอาศัยรถเช่นกัน)
และการเดินทางสะดวกกว่าในระดับนึง โดยไม่ต้องอ้อมไปกลับรถประมาณ 8-10 กม (เทียบ Case1 ออกถนนใหญ่ไปกลับรถ)
ข้างบ้านด้านซ้ายและขวาประมาณ 100 ตรว. เป็นที่ดินเปล่าไม่ได้มีการถม
จากนั้นก็เป็นบ้านคน แต่ด้านหน้ามีบ้านคนอยู่ครับ
และมีบ้านเพื่อนปลูกอยู่ ห่างไปประมาณ100 ม. ครับ โดยอยู่ซอยเดียวกัน
ผมกับแฟนถูกใจ และชอบมากกับใน Case 2 ครับ
แต่ผู้ใหญ่ทางฝั่งผมค่อนข้างแอนตี้พอควร โดยอยากให้ปลูกในที่ดินของท่าน
และไม่อยากให้เป็นหนี้ ท่านคิดว่าอยู่ๆไปเดี๋ยวก็ชิน เดี๋ยวก็ปรับตัวได้
ก็อาจเป็นปัญหาพอควรได้ ถ้าดื้อรั้นที่จะไป Case 2
แต่ผมก็เกรงว่า ผมจะตะขิดตะขวงใจไหม จะสบายใจไหมถ้าได้ไปอยู่จริงๆ
ผมพยายามอธิบายในเหตุผลของผมแล้วครับ
ผมควรจะตามใจท่านดี โดยการไปอยู่ใน Case 1 เพื่อความสบายใจของท่าน
หรือเราจะทำในสิ่งที่เราต้องการใน Case 2
รบกวนทุกท่านครับ ผมขอคำแนะนำดีๆ หรือชี้แนะทางสว่างให้ผมทีนะครับ
ขอบคุณครับ
ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ ผูกอู่ตามในผู้นอน...(สุภาษิตนี้ได้แต่ก้องอยู่ในใจครับ)
ปล.ทั้ง 2 Case นี้ คือสถานที่แห่งหนึ่งใน กรุงเทพ-ปริมณฑลครับ