แอบชอบ

สวัสดีค่ะ นี่ไม่ใช่กระทู้แรกของเรานะ คือเราชอบน้องคนหนึ่ง น้องเขาก็เหมือนจะรู้ว่าเราชอบ เค้าก็เฉยๆกลับเรานะก็คุยปกติ แต่พักหลังๆอ่ะ ดูสนใจเรามากขึ้น คือ พอเราอยากลืมเค้า เค้าก้มาสนใจเรา คือจะบอกก่อนว่า ช่วงปิดเทอมอ่ะ เราลบไลน์ทิ้งเลยนะ เราไม่อยากคิดถึงเค้าอีก เราก็ไม่ได้คิดถึงจริง ใช้ชีวิตปิดเทอมปกติ พอเปิดเทอมวันแรกก็เจอกัน เราก็นิ่งแล้วแข็งเป็นหินเลยค่ะ ก็ไม่ได้ทักเหมือนแต่ก่อนด้วย ไม่รู้ดิมันเหนื่อยอ่ะ เราก้หลบหน้าเค้าไประยะนึง พอเจอกัน เค้าก้ทัก ทั้งๆที่ไม่เคยทักเราเลย แล้วมองหน้าเรา พอเรานิ่งใส่ก็ทำหน้ามึนๆงงๆ เค้าอาจจะไม่ชินมั้งที่เราไม่ทักเค้า เพราะว่าเราต้องไปเห็นหน้าเค้าทุกวัน เราละหลายๆครั้ง แต่ทีนี้ ตารางเทอมสองไม่เหมือนเทอมแรกไง ไม่มีตารางไหนที่ใกล้กันเลย มีแค่สวนกันงี้ ส่วนมากจะคุยในไลน์มากกว่า มีวันนึง เรานอยเค้ามาก เค้าก้ทักมาขอโทษ เราก้ด้วยความน้อยใจ ตัดพ้อไปว่า ไม่เป็นไร เราก้ไม่ได้หวังอะไร ไป จากนั้นมาเค้าก็หลบหน้าเราตลอด เวลาเราไม่สบาย ก็มาแอบกระซิบถามเพื่อนเราว่าเราเป้นอะไรโดยไม่ให้เรารู้ เราก็ไม่เข้าใจนะว่าเขาเป็นอะไร แต่ตอนนี้อ่ะ พอเค้ากล้าเผชิญหน้ากลับเป็นเรา เราก็มานั่งหลบหน้าเค้า เพราะไม่อยากรู้สึกอีก แต่เราก้บ่นกับเพื่อนๆแล้วก้เพื่อนน้องนะ ว่าเค้าเป็นอะไร เราก็ทักไป เค้าไม่อ่านไม่ตอบ จนเราปรี๊ด เราก็ถามไปว่าหลบหน้าเราทำไม 555 มโนทั้งนั้นแหละ เค้าตอบมาว่า ไม่นะ ไม่ได้หลบหน้า พี่ไม่ใช่หรอที่หลบหน้าผมอ่ะ เราช็อคเลยค่ะ พอมาคิดดูก้จริงนิ
อ๋อเราลืม เขาเป็นคนนิ่งๆ คือเราไม่สามารถรู้เลยว่าเค้าคิดอะไรอยู่
      - อยากถามเพื่อนๆว่า เราควรไปต่อ หรือพอแค่นี้ดีอ่ะ เราเหนื่อย.....