ตอนนี้มีปัญหากับการใช้ชีวิต...
ตอนเด็กๆเป็นคนหัวช้า เหมอ แล้วคิดอะไรเล่นในหัว ไม่รู้คิดอะไรบ้าง แค่คิดสนุกๆ ก็สนุกดีจินตนาการไป แต่มันทำให้เหมออะ
แล้วไม่สนใจสิ่งที่อยู่รอบตัวและตรงหน้า เรียนไม่เข้าใจ แล้วก็ทำให้ขี้เกียจด้วย ประมาณว่าอยากไปเล่น แต่ก็อยากตั้งใจเรียนอยู่นะ ก็เรียนไงมันไม่รู้จะเรียนไปทำไม่ รู้แค่เรียนสูงก็ได้งานดีๆ
มันไม่ได้ทำไห้ตังใจเรียนเลย อ่านหนังสือไม่ค่อยออกหลอก เขียนก็ไม่ค่อยถูก ต้องเขียนลงใน google จินตะนาการ แล้วมันก็เขียนคำถูกให้
เรียนจบ ม. 3 ไม่รู้จะเรียนอะไร ไปเรียนช่างยน ใจไม่รัก จบ เรียนไม่จบนะ แล้วก็นอนไม่ค่อยได้ 3ซม.แล้วก็ยังไม่หลับง่วงมากแต่นอนไม่ได้ คิดอะไรอยู่ได้ แต่ตอนนี้แก้ปัญหาคิดได้แล้ว
ไม่ค่อยได้แต่ก็พอได้ พออายุ17 แม่ไม่ให้เงินใช้ ก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว ไปกับแม่ให้แม่ซื้อให้ อยู่แบบเด็กเลย ทำอะไรให้กิน ก็ต้องกิน อายุ18 ก็ไปทำงานโรงงาน
ตอนนั้นฮ่ามากกก จำซื่อจริงพ่อไม่ได้ บอกทางกับบ้านไม่ได้ แล้วอะไรอีกไม่รู้ 555แล้วเค้าก็ไม่เชื่อว่าไม่ได้เรียนแล้ว ทำได้2เดือนเองอะ ตอนนั้นยังคิดในหัวอยู่
เหนื่อยมาก เวลาหายใจจะหายใจช้ามากแล้วใช้ปากหายใจต้อนคิด ถึงว่าหน้ามืดบอยจัง เหนื่อยแบบหน้ามืด เลยออก ตอนอายุ19 ตาขอให้ไปช่วยเกียวข้าว
เลยหายใจเข้าออกทางจมูก ทำได้ทั้งวันเลยทีนี้ ไม่คิดอะไรในหัวตอนนี้แหละ ตอนนี้กับมาบ้าน ไม่มีไรทำ ไม่รู้จะทำไรต่อ เลยมาหาคนช่วยคิด คุยกับพ่อแม่ก็จะให้ไปเรียน แต่เข้าใจอะไรยาก อะ หัวไม่ดีอีก แล้วก็เข้าสังคมไม่เป็นอีก เอาไงต่อดีวะ
ปัญหาชีวิต
ตอนเด็กๆเป็นคนหัวช้า เหมอ แล้วคิดอะไรเล่นในหัว ไม่รู้คิดอะไรบ้าง แค่คิดสนุกๆ ก็สนุกดีจินตนาการไป แต่มันทำให้เหมออะ
แล้วไม่สนใจสิ่งที่อยู่รอบตัวและตรงหน้า เรียนไม่เข้าใจ แล้วก็ทำให้ขี้เกียจด้วย ประมาณว่าอยากไปเล่น แต่ก็อยากตั้งใจเรียนอยู่นะ ก็เรียนไงมันไม่รู้จะเรียนไปทำไม่ รู้แค่เรียนสูงก็ได้งานดีๆ
มันไม่ได้ทำไห้ตังใจเรียนเลย อ่านหนังสือไม่ค่อยออกหลอก เขียนก็ไม่ค่อยถูก ต้องเขียนลงใน google จินตะนาการ แล้วมันก็เขียนคำถูกให้
เรียนจบ ม. 3 ไม่รู้จะเรียนอะไร ไปเรียนช่างยน ใจไม่รัก จบ เรียนไม่จบนะ แล้วก็นอนไม่ค่อยได้ 3ซม.แล้วก็ยังไม่หลับง่วงมากแต่นอนไม่ได้ คิดอะไรอยู่ได้ แต่ตอนนี้แก้ปัญหาคิดได้แล้ว
ไม่ค่อยได้แต่ก็พอได้ พออายุ17 แม่ไม่ให้เงินใช้ ก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว ไปกับแม่ให้แม่ซื้อให้ อยู่แบบเด็กเลย ทำอะไรให้กิน ก็ต้องกิน อายุ18 ก็ไปทำงานโรงงาน
ตอนนั้นฮ่ามากกก จำซื่อจริงพ่อไม่ได้ บอกทางกับบ้านไม่ได้ แล้วอะไรอีกไม่รู้ 555แล้วเค้าก็ไม่เชื่อว่าไม่ได้เรียนแล้ว ทำได้2เดือนเองอะ ตอนนั้นยังคิดในหัวอยู่
เหนื่อยมาก เวลาหายใจจะหายใจช้ามากแล้วใช้ปากหายใจต้อนคิด ถึงว่าหน้ามืดบอยจัง เหนื่อยแบบหน้ามืด เลยออก ตอนอายุ19 ตาขอให้ไปช่วยเกียวข้าว
เลยหายใจเข้าออกทางจมูก ทำได้ทั้งวันเลยทีนี้ ไม่คิดอะไรในหัวตอนนี้แหละ ตอนนี้กับมาบ้าน ไม่มีไรทำ ไม่รู้จะทำไรต่อ เลยมาหาคนช่วยคิด คุยกับพ่อแม่ก็จะให้ไปเรียน แต่เข้าใจอะไรยาก อะ หัวไม่ดีอีก แล้วก็เข้าสังคมไม่เป็นอีก เอาไงต่อดีวะ