ไม่ค่อยชอบนิสัยพ่อกับแม่เลยคะ

ไม่ใช่ว่าเราไม่รักเขาทั้ง 2 นะคะเราก็รักคะ และเราก็รู้ว่าเขาทั้ง 2 ก็รักเรา แต่ตอนนี้ครอบครัวเราแย่ไปหมด เราเบื่อการกับบ้านที่ต้องมาเจอพ่อแม่ เรากับบ้านอาทิตย์ละวันเท่านั้น แม่เราทำงานหนักมากเพื่อนำเงินมาเลี้ยงครอบครัว เลี้ยงครอบครัวยังพอว่าคะ เหมือนหาเลี้ยงพ่อเราด้วย พ่อเรานึกอยากทำงานก็ทำนึกอยากออกก็ออก เคยอยู่แต่บ้านให้แม่เราหาเลี้ยงเป็นปีๆ ลักเงินแม่ไปบ้างพอเงินหมดเข้าบ้าน แม่ก็ด่าและให้อภัยตลอดมาเพราะแม่รักพ่อมากๆ มากกว่าเราด้วยซ้ำ(เราไม่ได้คิดไปเองเราดูจากการกระทำหลายๆครั้ง) ส่วนแม่ทำงานเพีอหาเงินออกไปกินข้าวนอกบ้านแทบทุกวัน ที่ไปกินข้าวส่วนมากไม่ได้กินข้าวหรอกคะไปกินเหล้ากินเบียร์มากกว่า จนเราคิดว่าตอนนี้แม่เราติดเหล้าติดเบียร์ไปแล้ว ตอนนี้เราไม่เคยขอเงินจากพ่อแม่สักบาทเดียว เราทำงานทั้งที่อายุเรายังน้อย เราทั้งเหนื่อยและท้อ แต่แม่กับยืมเงินเราเรื่อยๆ บางทีสิ้นเดือนเงินเราจะออกแม่จะยืมเงินรอไว้ก่อนเลย เราท้อกับครอบครัวแบบนี้คะ ทุกวันนี้เราแทบจะไม่คุยกับพ่อแม่แล้ว เราไม่เคยได้รับความรู้สึกอบอุ่นและความรักจากครอบครัวเลย มีการกระทำหลายๆอย่างที่พ่อกับแม่คิดไม่ถูกเลย แต่เราเคยบอกเคยเตือนแล้วแต่เขาไม่รับฟัง เราก็ได้แต่ปล่อยมันไป แนะนำเราทีว่าเราควรทำอย่างไร คิดอย่างไร