สวัสดีทุกคนี่เข้ามาอ่านนะคะ
กระทู้นี้คือเราอยากจะมาระบายให้ทุกคนฟังมากๆ
เราเป็น ผญ คะ และชอบ ผญ เหมือนกัน แต่ก่อนเราก็ชอบ ผช แต่เพราะคงอยู่หญิงล้วนเลยทำให้เรากลายเป็นไบไปแล้ว T-T
เรื่องมีอยู่ว่า เราชอบรุ่นน้องคนหนึ่งในชมรมเอามากๆ ชอบตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้
รู้ตัวอีกทีคือเราก็ทักไลน์เขาไปแล้ว ความพีคมันอยู่ที่เขาคุยกับเราตอบ เราดีใจมากเเล้วก็คุยไปสักพัก
จนมีวันหนึ่งเราบอกความรู้สึกกับเขาไป และมันก็พีคอีก!! ตรงที่เขาก็บอกว่าชอบเราเหมือนกัน และชอบในเวลาที่ไล่เลี่ยกัน
คุยในแชทอะไรๆมันก็ไม่เห็นเหมือนตัวจริง
ตอนอยู่ที่ รร ด้วยความที่เราเป็นเด็กหอ แล้วเขาเป็นเด็กไป-กลับ เด็กหอของ รร นี้คือห้ามเล่น ทรศ เราเลยไม่ได้เเชทกับเขาต่ออีกหลายวัน
ตอนอยู่ที่ รร คือเราต้องไปหาเขาที่ห้องตลอด เขาเคยมาห้องเราแค่หนเดียว ตอนแรกเราก็ไม่เฟล
แต่พอหลังๆ และนานๆเข้า เขาให้เราไปหาที่ห้องเขาตลอดฝ่ายเดียว พอเราชวนมาห้องเราบ้าง นางก็บอกไม่เอา
เรายอมรับว่าเราเป็นฝ่ายจีบเขาก่อน เราไม่รู้ว่าอะไรทำให้เรารักเขามากขนาดนี้ ตอนนี้คือยังอยู่ในช่วงดูใจกันอยู่...
ตอนเขาป่วยแล้วเข้า รพ. เราก็ไปหาถึงแม้มันจะอยู่ไกล แต่ใจเราเป็นห่วงเขาเอามากๆ
เราคิดถึงเขาตลอดเวลา จะเรียกว่าติดเขามากเลยก็ได้
เราเป็นรุ่นพี่ ส่วนเขาเป็นรุ่นน้อง.. ตอนนี้ทั้งแชททั้งตัวจริงของเขาคือไม่ว่างให้เราเลย เราก็เข้าใจเพราะน้องเป็นเด็กกิจกรรม เวลาน้องเขาเล่นถึงเนื้อถึงตัวกับคนอื่นเราก็พยายามหาเหตุผลต่างๆนาๆมาใส่ในหัวเราว่ามันเป็นเรื่องปกติ น้องเขาเคยบอกกับเราว่าไม่ชอบคนขี้หึง เราก็เลยต้องทำใจนิ่งๆไว้ทุกครั้งเวลาเจออะไรที่มันทำให้หึง แต่เราก็หึงไม่ได้... จนบางทีเราก็น้อยใจไปหลายรอบ เราพยายามไม่งี่เง่า พยายามเข้าใจเหตุผลทุกอย่าง แต่ทำไม ทำไมเราถึงร้องไห้ก็ไม่รู้....
คือเคยคบกับ ผช ก็จริงแต่ก็ไม่เคยเทใจให้ใครหนักขนาดนี้
ตอนเเรกที่เหมือนจะไปได้สวยไม่นกแน่นอน กลับกลายเป็นว่าตอนนี้เราเริ่มท้อ เริ่มเหนื่อย เริ่มล้า ที่เราเป็นคนตามเขาฝ่ายเดียว..
เราหวังมากนะ หวังว่าเขาจะไม่หลอกให้ความหวังเรา
ถ้าเป็นไปได้เราก็อยากกลับไปชอบ ผช เหมือนเดิม แต่ไม่ว่าเราจะออกไปเจอโลกภายนอกมากแค่ไหน.. เราก็นึกถึงหน้าน้องตลอด..
เราควรจะตัดใจให้กลับไปเป็นสถานะพี่น้องเหมือนเดิมดีรึเปล่าคะ?
ใจเราตอนนี้มันสองแง่สองง่ามมาก Q-Q
ตัดก็เจ็บ ไม่ตัดก็เจ็บ..
เมื่อเราชอบใครสักคนมากๆ แล้วเราเป็นฝ่ายตามเขาตลอด เราควรจะทำยังไง?
กระทู้นี้คือเราอยากจะมาระบายให้ทุกคนฟังมากๆ
เราเป็น ผญ คะ และชอบ ผญ เหมือนกัน แต่ก่อนเราก็ชอบ ผช แต่เพราะคงอยู่หญิงล้วนเลยทำให้เรากลายเป็นไบไปแล้ว T-T
เรื่องมีอยู่ว่า เราชอบรุ่นน้องคนหนึ่งในชมรมเอามากๆ ชอบตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้
รู้ตัวอีกทีคือเราก็ทักไลน์เขาไปแล้ว ความพีคมันอยู่ที่เขาคุยกับเราตอบ เราดีใจมากเเล้วก็คุยไปสักพัก
จนมีวันหนึ่งเราบอกความรู้สึกกับเขาไป และมันก็พีคอีก!! ตรงที่เขาก็บอกว่าชอบเราเหมือนกัน และชอบในเวลาที่ไล่เลี่ยกัน
คุยในแชทอะไรๆมันก็ไม่เห็นเหมือนตัวจริง
ตอนอยู่ที่ รร ด้วยความที่เราเป็นเด็กหอ แล้วเขาเป็นเด็กไป-กลับ เด็กหอของ รร นี้คือห้ามเล่น ทรศ เราเลยไม่ได้เเชทกับเขาต่ออีกหลายวัน
ตอนอยู่ที่ รร คือเราต้องไปหาเขาที่ห้องตลอด เขาเคยมาห้องเราแค่หนเดียว ตอนแรกเราก็ไม่เฟล
แต่พอหลังๆ และนานๆเข้า เขาให้เราไปหาที่ห้องเขาตลอดฝ่ายเดียว พอเราชวนมาห้องเราบ้าง นางก็บอกไม่เอา
เรายอมรับว่าเราเป็นฝ่ายจีบเขาก่อน เราไม่รู้ว่าอะไรทำให้เรารักเขามากขนาดนี้ ตอนนี้คือยังอยู่ในช่วงดูใจกันอยู่...
ตอนเขาป่วยแล้วเข้า รพ. เราก็ไปหาถึงแม้มันจะอยู่ไกล แต่ใจเราเป็นห่วงเขาเอามากๆ
เราคิดถึงเขาตลอดเวลา จะเรียกว่าติดเขามากเลยก็ได้
เราเป็นรุ่นพี่ ส่วนเขาเป็นรุ่นน้อง.. ตอนนี้ทั้งแชททั้งตัวจริงของเขาคือไม่ว่างให้เราเลย เราก็เข้าใจเพราะน้องเป็นเด็กกิจกรรม เวลาน้องเขาเล่นถึงเนื้อถึงตัวกับคนอื่นเราก็พยายามหาเหตุผลต่างๆนาๆมาใส่ในหัวเราว่ามันเป็นเรื่องปกติ น้องเขาเคยบอกกับเราว่าไม่ชอบคนขี้หึง เราก็เลยต้องทำใจนิ่งๆไว้ทุกครั้งเวลาเจออะไรที่มันทำให้หึง แต่เราก็หึงไม่ได้... จนบางทีเราก็น้อยใจไปหลายรอบ เราพยายามไม่งี่เง่า พยายามเข้าใจเหตุผลทุกอย่าง แต่ทำไม ทำไมเราถึงร้องไห้ก็ไม่รู้....
คือเคยคบกับ ผช ก็จริงแต่ก็ไม่เคยเทใจให้ใครหนักขนาดนี้
ตอนเเรกที่เหมือนจะไปได้สวยไม่นกแน่นอน กลับกลายเป็นว่าตอนนี้เราเริ่มท้อ เริ่มเหนื่อย เริ่มล้า ที่เราเป็นคนตามเขาฝ่ายเดียว..
เราหวังมากนะ หวังว่าเขาจะไม่หลอกให้ความหวังเรา
ถ้าเป็นไปได้เราก็อยากกลับไปชอบ ผช เหมือนเดิม แต่ไม่ว่าเราจะออกไปเจอโลกภายนอกมากแค่ไหน.. เราก็นึกถึงหน้าน้องตลอด..
เราควรจะตัดใจให้กลับไปเป็นสถานะพี่น้องเหมือนเดิมดีรึเปล่าคะ?
ใจเราตอนนี้มันสองแง่สองง่ามมาก Q-Q
ตัดก็เจ็บ ไม่ตัดก็เจ็บ..