คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
เข้าใจทั้งสองฝ่ายครับ
จขกท ก็พยายามจัดเวลาที่ว่างตรงกันคุยกันละกันครับ
ช่วงนี้เวลาที่ออสเตรเลียฝั่งตะวันออกจะเร็วกว่าเมืองไทย 4 ชั่วโมง
ถ้าคุยกันตอนกลางคืนก็พยายามอย่าให้แฟนต้องนอนดึกไป เพราะเรียนเช้าทำงานเย็นต่อ นอนไม่พออาจมีผลทางอารมณ์ ฮ่ะฮ่ะ
อีกเรื่องนึง คนที่มาเรียนเมืองนอกส่วนใหญ่จะโตขึ้นเยอะครับ ความคิดมุมมองอะไรอาจจะเปลี่ยนไปบ้าง
พยายามอย่าไปหงุงหงิง งี่เง่า เยอะ เขาอาจจะมองเราเด็กกว่าเขาไป
สมัยนี้การสื่อสารมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับความรักทางไกลแล้ว มีทั้งไลน์ ทั้งเฟส คุยกันเห็นหน้าได้ทุกวัน
นั่งดูหนังพร้อมกัน กินข้าวพร้อมกัน เปิดสายไปด้วย ทำได้ตลอดครับ
มันอยู่ที่คนสองคน
ถ้าเป็น 10+ ปีก่อนยากกว่านี้เยอะครับ ผมเคยตอบกระทู้ห้องนี้คำถามทำนองนี้แหละว่า
จากประสบการณ์ส่วนตัวอยู่เมลเบิร์นมานาน ผมไม่เคยเห็นคู่ไหนที่คนใดคนนึงมาอยู่เกินสองปีแล้วไม่เลิกกันเลย
เมลเบิร์น(หน้าหนาว)เป็นเมืองแห่งความเหงาเลยล่ะ หนุ่มสาวที่หน้าตาดีย่อมมีคนแวะเวียนเข้ามาเป็นเรื่องปกติ
แต่นั่นคืออดีตครับ ปัจจุบัน การเดินทาง การสื่อสาร มันง่ายมาก คิดถึงก็บินมาเยี่ยมค่าเดินทางสมัยนี้ถูกลงมาก ตั๋วหมื่นกว่าบาทก็มี
ใช้ไลน์ ใช้เฟส ติดต่อกันสบายๆ ยุคโบราณเขาต้องฝ่าลมหนาวออกไปหยอดตู้สาธารณะ ใช้บัตรโทรศัพท์ นัดเวลาคุยกัน โหดกว่านี้มากมาย
สู้สู้ครับ เข้าใจ เชื่อใจ ไว้ใจ แต่อย่านิ่งนอนใจ (ความรักมันต้องหมั่นเติมสม่ำเสมอ)
จขกท ก็พยายามจัดเวลาที่ว่างตรงกันคุยกันละกันครับ
ช่วงนี้เวลาที่ออสเตรเลียฝั่งตะวันออกจะเร็วกว่าเมืองไทย 4 ชั่วโมง
ถ้าคุยกันตอนกลางคืนก็พยายามอย่าให้แฟนต้องนอนดึกไป เพราะเรียนเช้าทำงานเย็นต่อ นอนไม่พออาจมีผลทางอารมณ์ ฮ่ะฮ่ะ
อีกเรื่องนึง คนที่มาเรียนเมืองนอกส่วนใหญ่จะโตขึ้นเยอะครับ ความคิดมุมมองอะไรอาจจะเปลี่ยนไปบ้าง
พยายามอย่าไปหงุงหงิง งี่เง่า เยอะ เขาอาจจะมองเราเด็กกว่าเขาไป
สมัยนี้การสื่อสารมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับความรักทางไกลแล้ว มีทั้งไลน์ ทั้งเฟส คุยกันเห็นหน้าได้ทุกวัน
นั่งดูหนังพร้อมกัน กินข้าวพร้อมกัน เปิดสายไปด้วย ทำได้ตลอดครับ
มันอยู่ที่คนสองคน
ถ้าเป็น 10+ ปีก่อนยากกว่านี้เยอะครับ ผมเคยตอบกระทู้ห้องนี้คำถามทำนองนี้แหละว่า
จากประสบการณ์ส่วนตัวอยู่เมลเบิร์นมานาน ผมไม่เคยเห็นคู่ไหนที่คนใดคนนึงมาอยู่เกินสองปีแล้วไม่เลิกกันเลย
เมลเบิร์น(หน้าหนาว)เป็นเมืองแห่งความเหงาเลยล่ะ หนุ่มสาวที่หน้าตาดีย่อมมีคนแวะเวียนเข้ามาเป็นเรื่องปกติ
แต่นั่นคืออดีตครับ ปัจจุบัน การเดินทาง การสื่อสาร มันง่ายมาก คิดถึงก็บินมาเยี่ยมค่าเดินทางสมัยนี้ถูกลงมาก ตั๋วหมื่นกว่าบาทก็มี
ใช้ไลน์ ใช้เฟส ติดต่อกันสบายๆ ยุคโบราณเขาต้องฝ่าลมหนาวออกไปหยอดตู้สาธารณะ ใช้บัตรโทรศัพท์ นัดเวลาคุยกัน โหดกว่านี้มากมาย
สู้สู้ครับ เข้าใจ เชื่อใจ ไว้ใจ แต่อย่านิ่งนอนใจ (ความรักมันต้องหมั่นเติมสม่ำเสมอ)
แสดงความคิดเห็น
อยากถามทุกท่านที่เคยมีประสบการณ์ในการไปเรียนที่ ออสเตรเลีย ว่ามีเวลาให้แฟนบ้างไหม
เลยได้ไปลุยเอง ตอนไปใหม่ๆประมาณ สองเดือนแรกก็คุยกับเราปกติดี แต่ว่าหลังๆมาบอกไม่มีเวลาตลอดเลยต้องทำงานด้วย วันทั้งวันไม่คุยทักทายมาหาเราเลย ส่วนเราก็แชทไปให้กำลังใจอยุ่ตลอดเวลา อารมณ์น้อยใจ หรือว่าเขาจะลืมเราไม่แล้ว แต่ที่สงสัยคือว่า เวลาไม่มีอะไรขนาดนั้นเลยหรอ
ใจส่วนหนึ่งก็ยังเชื่อในตัวเขาเชื่อในคำสัญญา เพราะเราถามแฟนแล้ว แฟนไม่ชอบให้มาจุกจิก เพราะเขาทำงานด้วยและเรียน เขาบอกว่า อย่าเยอะทุกวันนี้เหนื่อย จนไม่มีเวลาทำอะไรแล้ว อย่าทำตัวเหมือนเด็ก เหตุผลที่ถามเข้ามาตั้งกระทู้ถามทุกท่าน เพราะผมข้องใจและถามใครไม่ได้เลย จึงอยากถามประสบการณ์จากทุกท่านที่เคยใช้ชีวิตอยู่ ต่างประเทศ เพื่อหัวใจผมและความรู้สึกผมเอง ขอบคุณครับ