เราเลิกกับแฟนเก่ามาได้ปีกว่าแล้วค่ะ เราคบกันมา3ปีกว่าๆแล้วก็เลิกกันเพราะอะไรไม่รู้ มารู้อีกทีเขามีคนใหม่แต่มีหลังจากที่เราเลิกกับเขานะคะ ตอนเลิกกันเขาไม่ได้บอกเลิกแต่เขาหายไปเลย เราก็เสียใจมากแต่มันเป็นช่วงที่เราเข้ามหาลัยพอดีได้เจอเพื่อนใหม่ได้ทำกิจกรรมเราเลยใช้ชีวิตได้แบบปกติแต่ก็ยังคิดถึงเขาอยู่เหมือนกัน พอผ่านไปสักพักมันบังเอิญมากเราเจอเขาแถวๆบ้านเรา ก็ทักเขาปกติตอนนั้นตกใจอยู่555 แค่ถามส่าไปไหนเขาตอบเราก็ไม่ได้ถามต่อ แต่เราดันทักเฟสเขาไปถามสารทุกข์สุขดิบ ด้วยความที่เรายังคิดถึงเขาเราก็ถามเขาส่ากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ยเขาก็กลับมาค่ะ เขาสัญญาว่าจะไม่ทำเหมือนเดิมจะทำให้ดีที่สุดดีกว่าเดิมคือพูดดีมากคุยกับเราดีมากผ่านไปเดือนนึงเรายอมรับเรางี่เง่าชอบขุดเรื่องเก่าๆชอบบอกเขาว่าถ้าทำไม่ได้ก็ไปเหอะคือไล่เขาสารพัดแล้วเขาก็ไปคุยกับคนอื่นค่ะ คือเขาไม่ตอบเรา เราเลยไปหาเขาที่บ้านทะเลาะกันหนักมากแล้วสุดท้ายก็เลิกกัน เราขอให้เขาไปส่งเราที่ป้ายรถเมย์คือเราร้องไห้หนักมาก เราขอกอดเขากอดไปร้องไห้ไปมีจังหวะที่เราถามเขาว่าเลือกเราไม่ได้หรอให้คนนั้นเป็นเราไม่ได้หรอคือเราเห็นเขาร้องไห้เหมือนกันงงมากว่าเขาร้องทำไมถามเขาก็ไม่ตอบได้แต่บอกเราว่ากลับได้แล้วดึกแล้วตอนนั้นเราเหมือนคนบ้าเลย
ข้ามมาปัจจุบันเลยละกัน เรากับเขากลับไปคุยกันเกิน10รอบได้เขาทำเหมือนเดิมทุกครั้งสนใจเราตอบช้าก็บ่นเราแต่คุยกันได้ไม่เกินอาทิตย์เขาก็หายไปอีกอาทิตย์เขาก็กลับมาเป็นอยู่แบบนี้หลายรอบมากจนก่อนครั้งล่าสุดก็คุยกันอยู่ดีๆโทรปลุกเราไปเรียนทุกวันก่อนเขาจะนอนก็โทรหาเราพอวันนึงเขาออกไปข้างนอกพอกลับมาบล็อคเราสะงั้นเราอ้าวอะไรเนี่ยงงเราก็เหมือนเดิมส่งข้อความไปบอกว่าเรายังเหมือนเดิมจนครั้งล่าสุดเราคิดว่าเราทำใจได้ละคิดถึงอยู่แต่ไม่เจ็บไม่ได้ทรมานแล้ว เขาปลดบล็อคเรา เรารู้นะว่าเขาปลดบล็อคเราตั่งใจที่จะไม่ทักไปอีกแต่เข้าโทรมาหาเราค่ะเราไม่ได้รับนะเพราะหลับ5555 แต่เราก็ตอบไปว่ามีอะไรเป็นอะไรป่าวเพราะปกติเขาไม่เคยทักหรือโทรมาหาเราก่อนเลย แล้วเขาก็แบบทำไมทักไม่ได้ไง เราก็แบบป่าวทักได้แล้วเราก็คุยเล่นกันเหมือนตอนคบกันโทรหากันตื่นมาก็ทักหากันมันดูสดใสมากเลยค่ะเวลาตื่นมาแล้วยังไม่วางวายเราจะทำเสียงอ้อนใส่กันเราก็เห้ยมันเหมือนมีความหวังอะไรบางอย่างยิ่งกว่านั้นเขามาหาเราค่ะมานอนกับเราตอนนั้นมีความสุขมากเลยได้กลับไปนอนกอดกับเขาอีก เขาก็กอดเรานะหอมแก้มเรามันแสดงออกได้เลยว่าเขาก็คิดถึงเรา เราเป้นคนชอบเล่นชอบแกล้งเขารู้สึกอบอุ่นมากเลยกลับไปก็คุยกันเหมือนเดิม เราต้องไปตจว.มีวันนึงเราไม่มีสันยานก็เลยไม่ได้คุยกันแต่เราก็บอกเขานะว่าไม่มีสีนยานนะเดี๋ยวถ้ามีจะทักไปคือเราพยามเดินหาสันยานแล้วมันก็พอมีที่จะคุยกันได้นิดหน่อยก็ยังเหมือนเดิมอยู่ยังบอกให้เราซื้อของฝากมาให้อยู่เลยพอคืนก่อนกลับเราก็คุยกันเราแกล้งบอกเขาว่าเลิกคุยกับคนอื่นได้และเขาก็ว่าเราขี่บ่นเราก้บอกว่าแกล้งเล่นเฉยๆเขาก็บอกให้เราไปนอนพอดีแบตเราหมดทีชาจไม่มีก็เลยนอนตื่นมาตอนเช้าเห็นว่าเขายังไม่นอนเราก็ปรี๊ดเลยไม่ได้สนใจข้อความที่เขาบอกก่อนเราจะพิมพ์ไปหาเขาเลย ทำไมยังไม่นอนมัวแต่คุยกับใครอยู่ละแล้วเขาก็แบบว่าเราหาแต่เรื่องเขาไปนอนแล้วปวดหัวตื่นมาค่อยคุยเราก็ขอโทษเขาอ้อนเขาง้อเขาละแล้วก็ปล่อยให้ไปนอนแต่messengerน่าจะค้างเลยขึ้นออนตลอดเราก็หัวร้อนอีกแล้วเขาตื่นมาก็ถามเราว่าบ่นอะไรตอนนั้นเราสงบสติอารมณ์ได้แล้วก็เล่าให้เขาฟังเขาก็บอกว่าเราปันยาอ่อนตอนนั้นเรากำลังเดินทางกลับเราไม่สบายก็บอกเขาไปว่าไม่สบายนอนก่อนนะเดี๋ยวถึงบ้านแล้วทักไไปบอกเขาก็บอกให้เรากินยานอนพักเยอะๆเขาจะไปข้างนอกแล้วนะเราก็โอเคกลับบ้านแล้วทักมานะเขาก็โอเคเราก็หลับยาวถึงบ้านก็นอนต่อเลยตื่นมาอีกทีเห็นเขาออนแต่ไม่ทักเราค่ะเราทำเป็นทักไปอีกว่ายังไม่กลับบ้านอีกหรอเขาไม่ตอบเราเลยโทรไปาเขาไม่รับตอบมาแค่ไรเราใส่ยับเลยเขาว่าเราจะบ่นอะไรเยอะแยะน่าเบื่อแล้วหลังจากนั้นเขาไม่ตอบเราอีกเลยเราขอโทษเขาง้อทุกอย่างก็ไม่ตอบ ตอนนี้ทรมานมากไปที่ไหนก็มีแต่ภาพเขากับเราอยุ่ด้วยกัน อยากถามว่าทำยังไงถึงเอาเขาออกไปจากความรู้สึกเราได้เหมือนชีวิตเราต้องการแค่เขาคนเดียวเขาทพเราเจ็บกี่ครั้งเรายังยืนว่าเรายังเยากมีเขาอยู่ข้างๆมีคนเข้ามาเราลองคุยมันก็ไม่เหมือนเราคุยกับเขาไม่สดใสไม่เป็นตัวเองเหมือนตอนอยู่กับเขา ถ้าเขาไม่ได้รักเราเขากลับมาทำแบบนั้นทำไมหรือเพราะเรางี่เง่าหรือมันคือข้ออ้างเตียงที่เราต้องนอนทุกวันมันมีพาพเขาที่นอนกอดเราตามหลอกหลอน ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะไม่ทรมานถึงจะเลิกคิดว่าเรายังรักกันอยู่ค่ะ
คนเราจะอดทนกับความรักที่พังไม่มากแค่ไหน
ข้ามมาปัจจุบันเลยละกัน เรากับเขากลับไปคุยกันเกิน10รอบได้เขาทำเหมือนเดิมทุกครั้งสนใจเราตอบช้าก็บ่นเราแต่คุยกันได้ไม่เกินอาทิตย์เขาก็หายไปอีกอาทิตย์เขาก็กลับมาเป็นอยู่แบบนี้หลายรอบมากจนก่อนครั้งล่าสุดก็คุยกันอยู่ดีๆโทรปลุกเราไปเรียนทุกวันก่อนเขาจะนอนก็โทรหาเราพอวันนึงเขาออกไปข้างนอกพอกลับมาบล็อคเราสะงั้นเราอ้าวอะไรเนี่ยงงเราก็เหมือนเดิมส่งข้อความไปบอกว่าเรายังเหมือนเดิมจนครั้งล่าสุดเราคิดว่าเราทำใจได้ละคิดถึงอยู่แต่ไม่เจ็บไม่ได้ทรมานแล้ว เขาปลดบล็อคเรา เรารู้นะว่าเขาปลดบล็อคเราตั่งใจที่จะไม่ทักไปอีกแต่เข้าโทรมาหาเราค่ะเราไม่ได้รับนะเพราะหลับ5555 แต่เราก็ตอบไปว่ามีอะไรเป็นอะไรป่าวเพราะปกติเขาไม่เคยทักหรือโทรมาหาเราก่อนเลย แล้วเขาก็แบบทำไมทักไม่ได้ไง เราก็แบบป่าวทักได้แล้วเราก็คุยเล่นกันเหมือนตอนคบกันโทรหากันตื่นมาก็ทักหากันมันดูสดใสมากเลยค่ะเวลาตื่นมาแล้วยังไม่วางวายเราจะทำเสียงอ้อนใส่กันเราก็เห้ยมันเหมือนมีความหวังอะไรบางอย่างยิ่งกว่านั้นเขามาหาเราค่ะมานอนกับเราตอนนั้นมีความสุขมากเลยได้กลับไปนอนกอดกับเขาอีก เขาก็กอดเรานะหอมแก้มเรามันแสดงออกได้เลยว่าเขาก็คิดถึงเรา เราเป้นคนชอบเล่นชอบแกล้งเขารู้สึกอบอุ่นมากเลยกลับไปก็คุยกันเหมือนเดิม เราต้องไปตจว.มีวันนึงเราไม่มีสันยานก็เลยไม่ได้คุยกันแต่เราก็บอกเขานะว่าไม่มีสีนยานนะเดี๋ยวถ้ามีจะทักไปคือเราพยามเดินหาสันยานแล้วมันก็พอมีที่จะคุยกันได้นิดหน่อยก็ยังเหมือนเดิมอยู่ยังบอกให้เราซื้อของฝากมาให้อยู่เลยพอคืนก่อนกลับเราก็คุยกันเราแกล้งบอกเขาว่าเลิกคุยกับคนอื่นได้และเขาก็ว่าเราขี่บ่นเราก้บอกว่าแกล้งเล่นเฉยๆเขาก็บอกให้เราไปนอนพอดีแบตเราหมดทีชาจไม่มีก็เลยนอนตื่นมาตอนเช้าเห็นว่าเขายังไม่นอนเราก็ปรี๊ดเลยไม่ได้สนใจข้อความที่เขาบอกก่อนเราจะพิมพ์ไปหาเขาเลย ทำไมยังไม่นอนมัวแต่คุยกับใครอยู่ละแล้วเขาก็แบบว่าเราหาแต่เรื่องเขาไปนอนแล้วปวดหัวตื่นมาค่อยคุยเราก็ขอโทษเขาอ้อนเขาง้อเขาละแล้วก็ปล่อยให้ไปนอนแต่messengerน่าจะค้างเลยขึ้นออนตลอดเราก็หัวร้อนอีกแล้วเขาตื่นมาก็ถามเราว่าบ่นอะไรตอนนั้นเราสงบสติอารมณ์ได้แล้วก็เล่าให้เขาฟังเขาก็บอกว่าเราปันยาอ่อนตอนนั้นเรากำลังเดินทางกลับเราไม่สบายก็บอกเขาไปว่าไม่สบายนอนก่อนนะเดี๋ยวถึงบ้านแล้วทักไไปบอกเขาก็บอกให้เรากินยานอนพักเยอะๆเขาจะไปข้างนอกแล้วนะเราก็โอเคกลับบ้านแล้วทักมานะเขาก็โอเคเราก็หลับยาวถึงบ้านก็นอนต่อเลยตื่นมาอีกทีเห็นเขาออนแต่ไม่ทักเราค่ะเราทำเป็นทักไปอีกว่ายังไม่กลับบ้านอีกหรอเขาไม่ตอบเราเลยโทรไปาเขาไม่รับตอบมาแค่ไรเราใส่ยับเลยเขาว่าเราจะบ่นอะไรเยอะแยะน่าเบื่อแล้วหลังจากนั้นเขาไม่ตอบเราอีกเลยเราขอโทษเขาง้อทุกอย่างก็ไม่ตอบ ตอนนี้ทรมานมากไปที่ไหนก็มีแต่ภาพเขากับเราอยุ่ด้วยกัน อยากถามว่าทำยังไงถึงเอาเขาออกไปจากความรู้สึกเราได้เหมือนชีวิตเราต้องการแค่เขาคนเดียวเขาทพเราเจ็บกี่ครั้งเรายังยืนว่าเรายังเยากมีเขาอยู่ข้างๆมีคนเข้ามาเราลองคุยมันก็ไม่เหมือนเราคุยกับเขาไม่สดใสไม่เป็นตัวเองเหมือนตอนอยู่กับเขา ถ้าเขาไม่ได้รักเราเขากลับมาทำแบบนั้นทำไมหรือเพราะเรางี่เง่าหรือมันคือข้ออ้างเตียงที่เราต้องนอนทุกวันมันมีพาพเขาที่นอนกอดเราตามหลอกหลอน ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะไม่ทรมานถึงจะเลิกคิดว่าเรายังรักกันอยู่ค่ะ