คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 5
ความเห็นผิดของเราเอง
คือ เราอ่านพระไตรปิกฎเข้าใจอย่างนั้น
พอ
วิถีจิตเดินทางสายกลาง
การพระไตรปิกฎจะเข้าใจไปอีกแบบ
จิตไม่เที่ยงนั้นเองจึงมีความรู้ถูกเข้าใจถูก
ใครศึกษาพระไตรปิกฎ แล้วกลับไปอ่านใหม่
ความรู้เข้าใจแบบเดิมๆ
ชี้ให้เห็นว่า จิตเที่ยง หรือ ยึดบางสิ่งใว้แต่ไม่รู้อะไร
เป็นความรู้สึก
การเข้าใจพระไตรปิกฎ ไม่ได้เข้าใจในคำสมมุติบัญขึ้นมา
นั้นคือ ความคิด ความทรงจำ
ในธรรมชาติถ้ามีความเห็นผิด
มันก็นึกคำว่า บิดเบือน ปรุงแต่ง ขึ้นมา
ก็ โดยเนื้อแท้แล้ว มันปรุงความทุกข์ให้กับตัวเอง
จึงเกิดเรื่องราว และความคิดมากมาย
นั้นคือ ของของเรา
คือ เราอ่านพระไตรปิกฎเข้าใจอย่างนั้น
พอ
วิถีจิตเดินทางสายกลาง
การพระไตรปิกฎจะเข้าใจไปอีกแบบ
จิตไม่เที่ยงนั้นเองจึงมีความรู้ถูกเข้าใจถูก
ใครศึกษาพระไตรปิกฎ แล้วกลับไปอ่านใหม่
ความรู้เข้าใจแบบเดิมๆ
ชี้ให้เห็นว่า จิตเที่ยง หรือ ยึดบางสิ่งใว้แต่ไม่รู้อะไร
เป็นความรู้สึก
การเข้าใจพระไตรปิกฎ ไม่ได้เข้าใจในคำสมมุติบัญขึ้นมา
นั้นคือ ความคิด ความทรงจำ
ในธรรมชาติถ้ามีความเห็นผิด
มันก็นึกคำว่า บิดเบือน ปรุงแต่ง ขึ้นมา
ก็ โดยเนื้อแท้แล้ว มันปรุงความทุกข์ให้กับตัวเอง
จึงเกิดเรื่องราว และความคิดมากมาย
นั้นคือ ของของเรา
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ในเมื่อพระพุทธเจ้าท่านบอกท่านสอนชาวพุทธมาหมดทุกอย่างแล้ว ทำไมคนเราถึงได้บิดเบือนคำสอนครับ ?