ขอความคิดเห็นหน่อยคับ ตอนนี้รู้สึกแย่มาก

สวัสดีครับ ผมไม่รุ้จะเริ่มไง เอาเป็นว่า ผมชื่อเอ คับ ตอนนี้อายุ 25 ปี เรื่องราวความรักของผมตอนนี้มันเพิ่งจบลงไป ผมขอเล่าละกันนะคับ ผมเป็นเด็กบ้านนอก เรียนจบ ม ปลาย อายุ18 ปี แล้วมาเรียนมหาลัยในเมืองอุดรธานี ผมเป็นคนเฟลนรี่คับ เพื่อนก็เยอะ ก็ช่วงแรกของมหาลัยก็ปกติ เ็นไปด้วยดี ในขณะเดียวกัน ผมมีพี่ชาย เป็นลูกพี่ลูกน้องบ้านติดกัน โตมาด้วยกัน ชื่อพี่ก๊อต เขาจบ ม ปลายและไปทำงานเซลส่งของ บ.แว่นตาแห่งนึง ซึ่งเขาได้รับพื้นที่ในจังหวัดที่ผมเรียนอยุ่ ในทุกๆเดือน เขาจะมาหาปาร์ตี้ ตามประสาพี่น้องกัน ปกติ แต่ผ่านไป เมื่อถึงเวลาตรวจงาน ผจก. ต้องออกตรวจงานในพื้นที่ลูกน้อง ซึ่งใน บ. เดียวกันมันก็สนิทระหว่างลูกพี่ลูกน้อง พี่ผมบอกผมว่า "เดี๋ยวไปดื่มด้วยกันนะ ฝากเอนเตอเทนหัวหน้าด้วย" ผมก็ไปไม่คิดไร ถึงวัน ผจก.เขาขรึมมาก เป็นผุ้ชายอายุสี่สิบกว่า หน้านิ่ง แต่เราก็พยายามคุยเพราะพี่ชาย จนเลิกกลับ ทุกอย่างปกติ ผ่านไปสามเดือน มาตรวจอีก ตอนแรกผมถามพี่ชายว่า ตรวจบ่อยขนาดนี้เลยหรอ พี่ผมบอกว่า แล้วแต่ ผจก. ผมก็งง และก็ต้องไปเที่ยวกับเขาและพวกลูกน้องเขา เหตุการณ์คือ เขาเริ่มเมา เขามาสารภาพกับผมว่า เขาชอบผมมาก ตั้งแต่เห็น และแอบส่องเฟสเรามาตลอด ถึงกับเซฟรูปที่เราโพสลงมือถือ ผมซึ่งไม่เคยมีแฟน แต่ลึกๆผมชอบเพศเดียวกัน แล้วเขาเป็นผุ้ใหญ่ ผมเลยเล่นด้วย ตอนแรกผมยอมรับนะว่าผมคุยเพราะผลประโยช ให้เขาช่วยเรื่องค่าใช้จ่าย คล้ายป๋า เพระผมไม่มีพ่อแม่ ผมตัวคนเดียว หลังจากนั้น เราคุยกันคับ คุยกันจนไม่มีเวลาทำอะไร เช้า เที่ยง เย็น ดึก ผมเริ่มเชื่อใจเขามากขึ้น และสุดท้ายคบกัน โดยตอนนั้นผมไม่ได้ถามอะไรพี่ชายผมเลย เพราะสิ่งที่เขาทำให้ผมทุกอย่างมันดีมาก ทั้งการที่ไม่มีคิวตรวจงานภาคนั้นแต่ไปหาตลอดทุกเดือน ผมรักเค้าแล้ว ส่งเสียอะไรทุกอย่าง นานไป ผมขึ้นปีสี่ เป็นเวลาทำโปรเจ็ก ผมมีเวลาว่าง จนไปตรวจงานกะเขาทั้งเหนือ ใต้ ออก ตก ทุกเดือน จนทำให้มั่นใจมากๆ ผมรักเค้าแล้วคับ เพราะทุกครั้งที่ไปตรวจที่ไหน ต้องเจอเพื่อนร่วมงานเค้าทุกที่ ทำให้ผมมั่นใจมากขึ้น ผมเจอคนที่จะอยุ่กับผมแล้ว... จนกระทั่ง ก่อนผมจบมหาลัย ผมไปภาคเหนือกับเค้า พอเสดงาน แวะหาเพื่อนที่ทำงายเก่า โดยไม่ใช่ที่ทำงานที่รุ้เรื่องผม เลยไปที่บ้านเพื่อนเขาที่ลพบุรี เพื่อนเขาพูดคำนึงมาว่า "อ้าว นึกว่ามากับ อ. (แฟนเขา) " พี่เขาบอกเพื่อนว่า เด็กฝึกงาน ผมอึ้งจนทำไรไม่ได้ แต่ผมต้องทำตามน้ำไป จนกระทั่ง ทุกคนเมา แยกย้ายนอน ผมกับพี่เค้าไปนอนรีสอร์ทของเพื่อนเค้า ผมตัดสินใจจะไม่เอาแล้วแบบนี้  แต่เขากราบผมบอกว่าอย่าไปจากเขาได้ไหม (เขาอายุ 37 ผม 20 ) ผมอดไม่ได้จนยอมอยุ่  สุดท้ายเราอยุ่ด้วยกันแบบนั้นคับ จนผมเรียนจบ มาทำงานสมุทรปราการ ก็อยุ่กันแบบนี้แหละคับ มีเวลาก็มาหา จนวันผมต้องรับปริญญา พี่เขาพาผมกลับไประบคับ แต่อีกฝ่ายรุ้ แต่เนื่องจากพวกเขาโตแล้ว เขาไม่พูดกัน กลายเป็นผมต้องโดนแฟนเขามาว่า มาด่าถึงที่ทำงาน ผมอายมาก เพราะตอนนั้นผมอยุ่ในตำแหน่งที่ดี เขาเริ่มหึงหวงและกักตัวกันมากขึ้น ทำให้เวลาของผมกับพี่เขาที่เจอกันตลอด กลายเป็นเดือนละหนึ่งวันหลังเขาตรวจงานเสด เป็นแบบนี้มาตลอด ไม่ว่าวันเกิด หรือวันสำคัญอะไร ไม่เคยได้อยุ่ด้วยกัน ผมท้อมาก เป็นแบบนี้อีกสองปีคับ ผมเริ่มเบื่องานที่เก่า ตัดสินใจหางานใหม่ พี่เขาบอกให้ผมมาหางานแถวเค้า ข้ามจังหวัดเลยล่ะคับ ผมมาได้งานที่นี่ สมุทรสาคร เช่าคอนโดอยุ่ ซึ่งห่างจากบ้านเค้าแซอยถัดไป จนตอนนี้ทำงานมาครึ่งปีแล้วครับ ผมอายุ 25 แล้ว ไม่รุ่จะเล่าเหตุการย่อยเวลา5ปียีงไงแต่ล่าสุด เขาทำบุณบ้านใหม่กันคับ ผมเดินไปเหมือนคนบ้า ไปที่บ้านเขา กะจะเป็นมารร้าย แต่พอไปเจอคนทางบ้านที่เขา (ต้องบอกก่อนนะคับว่า ผมกะคนบ้านพี่เขา ทั้งแม่ น้า อา ปู่ ย่า พี่น้องคนทางบ้านนอกทุกคนที่บุรีรัม ผมสนิทกับทุกคนมาก ทุกคนทางบ้านพี่เขาักผมมาก เพราะผมไปบ่อย) ผมไม่กลเ้าก้าวเท้าเข้าไป ผมตัดสินใจเดินกลับทะ้งน้ำตา ในวันนั้นพี่ชายผมที่เป็นลูกน้องเขาก็มา พี่ผมตามผมมา และนั่นคือวันแตกหักระหว่างพี่น้อง ตั้งแต่เด็ก ผมบอกเลิกเขาผ่านแชทในเฟส เขารับรุ้แล้ว แต่ ณ วันนี้ ผมเอง ที่ทำใจไม่ได้ ชีวิตผมไม่มีใคร เขาทำได้ง่ายมาก เขาบอกผม เขาโอเค ไม่อยากให้ผมเจ็บและไม่อยากบาปไปมากกว่านี้ ผมผิดหรือป่าว?