ทำดีที่สุดแล้ว ไม่เห็นมีใครเข้าใจ

เรามีแฟนตอนอายุ14อยุ่ด้วยกัน แล้วเราก้มีลูกลูกเราอายุ1.8ปีเรามาอยุ่บ้านแฟน ด้วยความที่เราเป็นเด็กเราก้ไม่รุว่าต้องทำอะไรยังไงพ่อแฟนก้ค่อยจะบ่นตลอดว่าเราขี้เกียดไม่ทำอะไรเลย แต่พอเรามีลูกเราก้เปลี่ยนตัวเองเรามีความรับผิดชอบขึ้นเราก้ทำงานบ้าน ตื่นตี5อุ่นกับข้าว หุงข้าว ล้างจาน ล้างขวดนม ซักผ้าทุกคนในบ้านซักทุกอย่าง (พ่อแม่ยายตาน้องของแฟน และของเรากับแฟน ลูกเราอีก) พอเอาเข้าเครื่องซักก้ต้องมารีดผ้าของพวกเขาอีกพอเสร็จถ้าลูกยังไม่ตื่นก้จะกวาดบ้านถูบ้าน ล้างห้องน้ำ ทิ้งขยะ พอเสร็จ ลูกตื่นก้มาป้อนข้าวลูก อาบน้ำลูกและเราพร้อมกันไม่งั้นไม่มีคนดูลูก พอเสร็จก้เอาลูกไปตากผ้าด้วย เวลาที่เหลือก้จะดูลูกเพราะลูกเราซนมาก วิ่งเล่นตลอดเวลาละหน้าไม่ได้เลย ประมาน10-11โมงเช้าก้จะเอาลูกเข้านอนและนั้นก้จะเป็นเวลาที่เราได้พักเราก้แค่หลับไปกับลูกด้วย แต่เรากับโดนบ่นโดนว่าอยุ่ตลอดว่าเวลาลูกหลับให้ออกมาทำอะไรต่อไรบ้าง คือเราตื่นมาตั้งแต่ตี5ไม่มีเวลาพักเลยนอกจากลูกหลับ แต่นี้ยังจะให้เราทำงานอีกจะให้เราทำงานอยุ่ตลอดเวลา เรารุ้ว่าเรามาอยุ่บ้านเขาเราพูดอะไรไม่ได้แต่บ้างทีมันเกินไปคะ แต่ที่เวลาน้องสาวแฟนลูกเขาไม่เคยทำงานไรเลยคะอยุ่แต่ให้น้องเปิดแอร์ทั้งวันทั้งคืนกลับไม่เคยว่าไรเลย ก้ต้องเข้าใจว่านั้นลูกเขาแต่เราก้ไม่ใช่คนใช้เราเหนื่อยเป็น เราควรทำไงดีคะ
ปล เราเคยตื่นประมาน6-7เพื่อทำงานนอนลูกนอนแล้วคะแต่เขาบอกว่าตื่นให้มันเช้าๆหน่อยลุกมาทำการทำงานบ้างไม่ใช่ว่าตื่นพร้อมลูก เคยคิดจะเลิกกับแฟนเพราะพ่อผัวมาแล้วคะ