สวัสดีค่ะ ปกติเราสมัครพันทิพไว้อ่านเรื่องของคนอื่น วันนี้เราอยากจะขอให้คนอื่นๆลองอ่านเรื่องของเราบ้างนะคะ
สามารถแนะนำเราได้ เรายินดีรับฟังทุกความเห็นค่ะ
เรากับผู้ชายที่จะพูดถึงนี้ (ขอให้ชื่อเป็นภ.นะคะ) เคยเป็นเพื่อนเก่ากันมา แต่ไม่ได้มีเรื่องให้จดจำเท่าไร ซึ่งเราทั้งคู่ได้กลับมาเจอกันอีกทีเมื่อประมาณเดือน ก.ค. ของ 2 ปีที่แล้วค่ะ
ภ.เข้ามาจีบเราด้วยเคมีที่ค่อนข้างตรงกันจึงทำให้อะไรๆก็ดูราบรื่นไปหมด เค้ามาถูกที่ ถูกเวลา แล้วเราเองก็รู้สึกถูกใจในความคิดและความสามารถของภ.ในหลายๆเรื่อง
หลังจากวันที่คบกัน ทั้งเราและเค้าแทบจะเป็นคู่นึงที่หลายๆคนอิจฉา ไม่ใช่ว่ารักของเราหวานซึ้งหยดเยิ้มนะคะ แต่เพราะเราทั้งคู่ดูเข้าใจกัน ชอบอะไรคล้ายกัน คิดอะไรคล้ายกัน ไม่เคยทะเลาะกัน ไปไหนไปกันแบบไม่ต้องมาเกี่ยงงอนให้รำคาญใจ ซึ่งเราก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้เจอเค้า และถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้เป็นเค้านะ ที่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราตลอดไป
ตั้งแต่ที่คบกัน เราทำงานประจำในวันธรรมดา และทำงานพิเศษในวันเสาร์อาทิตย์ด้วย ซึ่งภ.ก็มีงานประจำเช่นกัน แต่พอเห็นว่าวันเสาร์อาทิตย์เจอกันได้แค่ตอนเย็น ภ.ก็ถามเราว่าจะทำงานพิเศษไปถึงเมื่อไหร่ ซึ่งเราก็ตอบไปว่า ไม่แต่งงานก็มีลูก แน่นอนว่ามันก็อีกเป็นปีๆ ภ.จึงเริ่มวางแผนเรียนป.โท บอกตรงๆเราสนับสนุนมากๆค่ะ เราชื่นชมในความคิดของภ.นะ เค้าดูมีเป้าหมาย เค้าไม่ปล่อยให้เสียเวลาเปล่า
เราอยู่เคียงข้าง ภ. เสมอมา ตั้งแต่ที่เค้าเริ่มสมัครสอบเอาคะแนนนู่น ยื่นเอกสารนี่ เราลุ้นไปกับผลการเรียนทุกวิชาพร้อมกับเค้า ควบคู่กับที่เค้าก็ช่วยต่างๆนานาและให้กำลังใจเวลาเราอยากย้ายงานหรืออยากเพิ่มรายได้พิเศษ เราต่างคนต่างช่วยให้ชีวิตของกันและกันดีขึ้นเรื่อยๆ เป็นแบบนี้กันมาได้ 2 ปี...
ตอนนี้เราอายุปลาย 27 แล้วค่ะ เราลองเกริ่นกับเค้าเรื่องแต่งงาน ซึ่งแรกๆก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะคะ และเราก็รู้สึกว่าเค้าไม่ได้คบเล่นๆ แต่เรื่องนี้มันกลายเป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ ที่ทำให้เค้าเลือกที่จะไปจากเรา...
เดี๋ยวมาต่อนะคะ พิมยาวกลัวคนไม่ยอมอ่านค่ะ T_T
รักแท้แพ้อนาคต
สามารถแนะนำเราได้ เรายินดีรับฟังทุกความเห็นค่ะ
เรากับผู้ชายที่จะพูดถึงนี้ (ขอให้ชื่อเป็นภ.นะคะ) เคยเป็นเพื่อนเก่ากันมา แต่ไม่ได้มีเรื่องให้จดจำเท่าไร ซึ่งเราทั้งคู่ได้กลับมาเจอกันอีกทีเมื่อประมาณเดือน ก.ค. ของ 2 ปีที่แล้วค่ะ
ภ.เข้ามาจีบเราด้วยเคมีที่ค่อนข้างตรงกันจึงทำให้อะไรๆก็ดูราบรื่นไปหมด เค้ามาถูกที่ ถูกเวลา แล้วเราเองก็รู้สึกถูกใจในความคิดและความสามารถของภ.ในหลายๆเรื่อง
หลังจากวันที่คบกัน ทั้งเราและเค้าแทบจะเป็นคู่นึงที่หลายๆคนอิจฉา ไม่ใช่ว่ารักของเราหวานซึ้งหยดเยิ้มนะคะ แต่เพราะเราทั้งคู่ดูเข้าใจกัน ชอบอะไรคล้ายกัน คิดอะไรคล้ายกัน ไม่เคยทะเลาะกัน ไปไหนไปกันแบบไม่ต้องมาเกี่ยงงอนให้รำคาญใจ ซึ่งเราก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้เจอเค้า และถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้เป็นเค้านะ ที่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราตลอดไป
ตั้งแต่ที่คบกัน เราทำงานประจำในวันธรรมดา และทำงานพิเศษในวันเสาร์อาทิตย์ด้วย ซึ่งภ.ก็มีงานประจำเช่นกัน แต่พอเห็นว่าวันเสาร์อาทิตย์เจอกันได้แค่ตอนเย็น ภ.ก็ถามเราว่าจะทำงานพิเศษไปถึงเมื่อไหร่ ซึ่งเราก็ตอบไปว่า ไม่แต่งงานก็มีลูก แน่นอนว่ามันก็อีกเป็นปีๆ ภ.จึงเริ่มวางแผนเรียนป.โท บอกตรงๆเราสนับสนุนมากๆค่ะ เราชื่นชมในความคิดของภ.นะ เค้าดูมีเป้าหมาย เค้าไม่ปล่อยให้เสียเวลาเปล่า
เราอยู่เคียงข้าง ภ. เสมอมา ตั้งแต่ที่เค้าเริ่มสมัครสอบเอาคะแนนนู่น ยื่นเอกสารนี่ เราลุ้นไปกับผลการเรียนทุกวิชาพร้อมกับเค้า ควบคู่กับที่เค้าก็ช่วยต่างๆนานาและให้กำลังใจเวลาเราอยากย้ายงานหรืออยากเพิ่มรายได้พิเศษ เราต่างคนต่างช่วยให้ชีวิตของกันและกันดีขึ้นเรื่อยๆ เป็นแบบนี้กันมาได้ 2 ปี...
ตอนนี้เราอายุปลาย 27 แล้วค่ะ เราลองเกริ่นกับเค้าเรื่องแต่งงาน ซึ่งแรกๆก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะคะ และเราก็รู้สึกว่าเค้าไม่ได้คบเล่นๆ แต่เรื่องนี้มันกลายเป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ ที่ทำให้เค้าเลือกที่จะไปจากเรา...
เดี๋ยวมาต่อนะคะ พิมยาวกลัวคนไม่ยอมอ่านค่ะ T_T