สติเป็นตัวรู้ว่าจิตคิดดี ว่าจิตคิดชั่ว สมาธิเป็นตัวรู้ว่าจะทำดี จะทำชั่ว

มีสติอย่างเดียว  ไม่พ้นนรก
มีสมาธิอย่างเดียวก็ลงนรก
มีสติรู้ว่าดี ต้องมีสมาธิกำกับจึงจะทำดีได้
มีสติรู้ว่าชั่ว มีสมาธิ ก็ไม่หลงไปทำชั่ว
สติและสมาธิต้องเป็นสัมมา จึงไม่ไปในทางที่ชั่ว
มรรค จะต้องมีสมาธิอย่างน้อยเป็นอุปจาระสมาธิ จึงจะเป็นสัมมา
ขณิกสมาธิ ทำให้หลงได้ง่าย เพราะสมาธิแค่แวบเดียวก็หลง
อุปจารสมาธิ เป็นสมาธิที่อยู่ได้นาน มีเวลาที่สติเกิดสัมมาแล้วรู้วิปัสสนาญาณได้นาน
รู้ได้แจ้ง แทงตลอด ในธรรมะทั้งหลาย
แก้ไขข้อความเมื่อ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 4
คนอ่านภาษาแบบไทยไม่เป็นก็ไปอยู่เขมรนู่น
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่