ท้อแท้ แพ้ภัยมาร

กระทู้สนทนา

ด้วยวันนี้ ราตรี แสนมืดมิด
มองแล้วจิต ว้าเหว่ สุดแสนเหงา
รู้สึกเหนื่อย เบื่อหน่าย สุดบรรเทา
ยากจะเล่า  คงต้องเมา จึงเข้าใจ

ฉันเหนื่อยใจ บ่นไป ก็ใช่ที่
บ่นกี่ปี ชีวี ไม่ไปไหน
มันท้อมาก สุดจะยาก ระทมใจ
เดินมาไกล สุดปลาย เห็นทางตัน

คงต้องเริ่ม ตั้งใจ ลุกขึ้นใหม่
คงต้องตั้ง จิตใจให้ เข้มแข็งขัน
คงต้องฝึก  ใจบ่อย บ่อยในทุกวัน
ฝึกตั้งมั่น อย่าหวั่น ฉันไม่แคร์

ฉันเหนื่อยแล้ว เหนื่อยมาก บอกใครได้
อยากหยุดแล้ว ทุกข์ใจ  นะดวงแข
แต่ทำไม หยุดยากจัง สุดท้อแท้
ฉันอ่อนแอ สุดใจ ขาดกำลัง