คือผมเคยไปเที่ยวตปท.แค่ 2 ประเทศ คืออียิปต์ กับ อินเดีย (แบ็คแพ็คทั้งคู่) ซึ่งแน่นอนว่า 2 ประเทศนี้ เปอร์เซนต์คนพูดอังกฤษได้มันน่าจะสูงอยู่แล้ว เวลาเล่าใครต่อใครส่วนใหญ่ก็จะเจอคำถามประเภท คุยยัง สั่งข้าวกินยังไง คุยกันรู้เรื่องหรือ หาที่นอนยังไง บลาๆๆ หรือถ้าจะไปประเทศอื่นๆมันก็ต้องพูดภาษาอังฤกษเป็นหลักอยู่แล้วจริงไหมครับ
ล่าสุดไปอินเดีย ตอนเม.ย.นี้ผมไปคนเดียว เช่ามอไซค์ขี่เที่ยว กลับมาเจอคำถามเดิมๆอีก ผมก็บอกไปว่าก็ใช้ภาษาอังกฤษสิ ( คือผมไม่ได้พูดเก่งน้ำไหลไฟดับนะ ต้องคิดต้องเรียงศัพท์ก่อนค่อยพูด ปกติใช้อังกฤษติดต่อเมล์สั่งของมาขายจากเซลล์จีนประจำ ดูหนังซับเพื่อพัฒนาการฟังเรื่อยๆ เวลาเที่ยวส่วนใหญ่ก็ฟังเข้าใจ พูดจะช้ากว่า)
เจอจะปฏิกิริยาแบบ... จริงหรอ พูดได้หรือ เข้าใจหรอ แล้วก็ทำท่าแบบ อือๆ เข้าใจปนสงสัย
บางทีก็ งงๆว่าคนส่วนใหญ่ ไม่คิดจะพัฒนาตนเองหรือสนใจศัพท์เล็กๆน้อยที่จะใช้ได้ในชีวิตประจำวันกันบ้างหรือครับ ที่สำคญคือคนที่ถาม คือครูในโรงเรียนที่สอนผมด้วยกันนี้แหละครับ (คือผมเป็นข้าราชการครูนะครับ) สะท้อนใจจริงๆ
เคยไหมเวลาไปเที่ยวต่างประเทศแล้วคนรอบข้างคุณถามว่าพูดภาษาอะไรคุยกันยังไง
ล่าสุดไปอินเดีย ตอนเม.ย.นี้ผมไปคนเดียว เช่ามอไซค์ขี่เที่ยว กลับมาเจอคำถามเดิมๆอีก ผมก็บอกไปว่าก็ใช้ภาษาอังกฤษสิ ( คือผมไม่ได้พูดเก่งน้ำไหลไฟดับนะ ต้องคิดต้องเรียงศัพท์ก่อนค่อยพูด ปกติใช้อังกฤษติดต่อเมล์สั่งของมาขายจากเซลล์จีนประจำ ดูหนังซับเพื่อพัฒนาการฟังเรื่อยๆ เวลาเที่ยวส่วนใหญ่ก็ฟังเข้าใจ พูดจะช้ากว่า)
เจอจะปฏิกิริยาแบบ... จริงหรอ พูดได้หรือ เข้าใจหรอ แล้วก็ทำท่าแบบ อือๆ เข้าใจปนสงสัย
บางทีก็ งงๆว่าคนส่วนใหญ่ ไม่คิดจะพัฒนาตนเองหรือสนใจศัพท์เล็กๆน้อยที่จะใช้ได้ในชีวิตประจำวันกันบ้างหรือครับ ที่สำคญคือคนที่ถาม คือครูในโรงเรียนที่สอนผมด้วยกันนี้แหละครับ (คือผมเป็นข้าราชการครูนะครับ) สะท้อนใจจริงๆ