ขอบอกก่อนค่ะว่า วันครบรอบแต่งงานเรากับสามี คือวันที่ 18 พ.ย. ที่ผ่านมาค่ะ ปีนี้เป็นปีที่ 10 ที่แต่งงาน แต่ก็คบกัน อยู่กันก่อนแต่ง ประมาณ 3 ปีค่ะ
สมัยนั้น ที่แต่งงานกันก็จะมีแค่ รูปถ่าย วิดีโอ เก็บรำลึงความหลังกัน แต่พอมีเฟสบุค สามีเราก็ทำการ อัพรูป อัพเดทประวัติส่วนตัว บลาๆๆๆ เข้าไปเก็บ จุดประสงค์หลักคือ อัพรูปลูกส่วนมาก เพราะปีที่เราเริ่มเล่นเฟสบุค คือลูกคนแรกเราเกิดพอดี หลังจากนั้นมีอะไร เหตุการณ์อะไรก็จะโพสนู่นนี่นั่นตลอด พอเฟสบุคมีการแชร์ความทรงจำ ช่วงแรกๆ พอถึงวันครบรอบแต่งงาน เขาก็จะแชร์ความทรงจำ มีคอมเม้น ขอบคุณที่อยู่ร่วมกันมา และจะอยู่ตลอดไป.... อะไรประมาณนี้ค่ะ ทำทุกปี
เมื่อประมาณ 4-5ปีที่แล้ว สามีก็มีเมียน้อยค่ะ แรกๆเราก็รับไม่ได้หรอก เจ็บเจียนตาย เจ็บแบบแทบจะไม่อยากอยู่เป็นคนต่อ ไปไหน ทำอะไร น้ำตาไหลได้ตลอดเวลา จนทุกวันนี้ เราปลง ชิน และอยู่คนเดียวกับลูกเป็นส่วนมาก บวกกับ เขาทำกะเราหลายครั้ง จนเราเบื่อ เราเลิกร้องไห้ เลิกเสียน้ำตาให้สามี เราทำหน้าที่เลี้ยงลูก โฟกัสที่ลูกมากกว่า เขาอยากไปบ้านนั้น เราโอเค เราไปส่งเขาขึ้นรถโดยสารด้วยตัวเองค่ะ เรารู้สึกว่าเริ่มอึดอัดที่เขากลับมา เราเริ่มชอบการอยู่คนเดียว แต่ปกติเราแชทไลน์กับสามีเราทุกวัน ส่วนมากเรื่องลูก เงินทอง กิจการร้านค้า ทั่วไป ไม่มีการบอกคิดถึง บอกรัก ระหว่างเรากับสามีแล้ว ล่าสุดเมื่อวันที่18 ที่ผ่านมา เราเปิดโทรศัพท์ตอนเช้า เจอโพสแรกของเขา ตอนประมาณ 6โมงเช้า คือเขาโพส รูปพรีเวดดิ้งของเรา 2คน และข้อความสั้นๆ Anniversary 10th แค่นี้ เราไม่ได้รู้สึกอะไรนะ เหมือนเขาทำตามหน้าที่มากกว่า แต่แค่เราสะท้อนใจ ว่า มันมาถึงตรงนี้แล้วเหรอ จุดที่เรา2คนน่าจะมีความยินดี น่าจะรู้สึกอะไรมากกว่านี้ แต่เปล่าเลย มันเฉยมากๆค่ะ จริงๆแล้ว เขาไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องโพสอะไรก็ได้นะ เราเลยเอารูปเดียวกันไปวางหน้าหลักในไลน์เรา สักพัก เห็นโพรไฟล์ของไลน์เมียน้อยมีการเปลี่ยนแปลง (ตอนนี้ที่มีจุดสีแดงๆเตือน) แต่เราเข้าไปดูไม่ได้ เขาบล้อกไทม์ไลน์เราไว้
ส่วนการสนทนาระหว่างเรากับสามี ในไลน์ ไม่มีอะไรแตกต่างต่างจากทุกวัน ไม่มีพิเศษ ไม่มีอะไรเลย...
ตั้ง10ปี ที่แต่งงาน แต่สุดท้าย ในใจก็เหลือแค่ความว่างเปล่าจริงๆ
มีใครเป็นแบบนี้บ้าง
นี่คือวันครบรอบแต่งงาน 10 ปี
สมัยนั้น ที่แต่งงานกันก็จะมีแค่ รูปถ่าย วิดีโอ เก็บรำลึงความหลังกัน แต่พอมีเฟสบุค สามีเราก็ทำการ อัพรูป อัพเดทประวัติส่วนตัว บลาๆๆๆ เข้าไปเก็บ จุดประสงค์หลักคือ อัพรูปลูกส่วนมาก เพราะปีที่เราเริ่มเล่นเฟสบุค คือลูกคนแรกเราเกิดพอดี หลังจากนั้นมีอะไร เหตุการณ์อะไรก็จะโพสนู่นนี่นั่นตลอด พอเฟสบุคมีการแชร์ความทรงจำ ช่วงแรกๆ พอถึงวันครบรอบแต่งงาน เขาก็จะแชร์ความทรงจำ มีคอมเม้น ขอบคุณที่อยู่ร่วมกันมา และจะอยู่ตลอดไป.... อะไรประมาณนี้ค่ะ ทำทุกปี
เมื่อประมาณ 4-5ปีที่แล้ว สามีก็มีเมียน้อยค่ะ แรกๆเราก็รับไม่ได้หรอก เจ็บเจียนตาย เจ็บแบบแทบจะไม่อยากอยู่เป็นคนต่อ ไปไหน ทำอะไร น้ำตาไหลได้ตลอดเวลา จนทุกวันนี้ เราปลง ชิน และอยู่คนเดียวกับลูกเป็นส่วนมาก บวกกับ เขาทำกะเราหลายครั้ง จนเราเบื่อ เราเลิกร้องไห้ เลิกเสียน้ำตาให้สามี เราทำหน้าที่เลี้ยงลูก โฟกัสที่ลูกมากกว่า เขาอยากไปบ้านนั้น เราโอเค เราไปส่งเขาขึ้นรถโดยสารด้วยตัวเองค่ะ เรารู้สึกว่าเริ่มอึดอัดที่เขากลับมา เราเริ่มชอบการอยู่คนเดียว แต่ปกติเราแชทไลน์กับสามีเราทุกวัน ส่วนมากเรื่องลูก เงินทอง กิจการร้านค้า ทั่วไป ไม่มีการบอกคิดถึง บอกรัก ระหว่างเรากับสามีแล้ว ล่าสุดเมื่อวันที่18 ที่ผ่านมา เราเปิดโทรศัพท์ตอนเช้า เจอโพสแรกของเขา ตอนประมาณ 6โมงเช้า คือเขาโพส รูปพรีเวดดิ้งของเรา 2คน และข้อความสั้นๆ Anniversary 10th แค่นี้ เราไม่ได้รู้สึกอะไรนะ เหมือนเขาทำตามหน้าที่มากกว่า แต่แค่เราสะท้อนใจ ว่า มันมาถึงตรงนี้แล้วเหรอ จุดที่เรา2คนน่าจะมีความยินดี น่าจะรู้สึกอะไรมากกว่านี้ แต่เปล่าเลย มันเฉยมากๆค่ะ จริงๆแล้ว เขาไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องโพสอะไรก็ได้นะ เราเลยเอารูปเดียวกันไปวางหน้าหลักในไลน์เรา สักพัก เห็นโพรไฟล์ของไลน์เมียน้อยมีการเปลี่ยนแปลง (ตอนนี้ที่มีจุดสีแดงๆเตือน) แต่เราเข้าไปดูไม่ได้ เขาบล้อกไทม์ไลน์เราไว้
ส่วนการสนทนาระหว่างเรากับสามี ในไลน์ ไม่มีอะไรแตกต่างต่างจากทุกวัน ไม่มีพิเศษ ไม่มีอะไรเลย...
ตั้ง10ปี ที่แต่งงาน แต่สุดท้าย ในใจก็เหลือแค่ความว่างเปล่าจริงๆ
มีใครเป็นแบบนี้บ้าง