ทำไมต้องทำให้มีหวังแล้วก็เริ่มเงียบหายไปครับ

ช่วงเดือนที่แล้วอะครับ มีคนที่ผมแอบปลื้มคนนึงแอดมา
ผมก็เลยกดรับแอดไป เขาเริ่มทักมา ผมทั้งสั่นทั้งดีใจ
ผมดีใจมากเลยครับ เหมือนในฝันเลยที่คนที่เราแอบปลื้มทักมาคุยเรา

คุยกันในเฟสไม่นานเขาก็ให้ไลน์มา ไปคุยในไลน์แทน
ช่วง2สัปดาห์แรกเหมือนจะไปได้ดีครับ มีทักมาหาทุกครั้งที่ตื่นนอน
แต่เริ่มคุยไปคุยมา เขาก็เริ่มเปลี่ยนไปทุกที
ทุกวันนี้ทั้งเฟสทั้งไลน์ไม่ได้คุยกันเลยครับ

ผมก็งงกับตัวเอง ชีวิตก่อนที่เขาจะมาทำความรู้จักมันก็ดีอยู่หรอกครับ ถึงจะโสดไม่ต้องมาคอยเศร้า
แล้วหันมาดูตัวเราในวันนี้ ก็เหือนโสดเหมือนเดิม แต่ฟังเพลงเศร้าแล้วมันจุกอะ

ทำไมเราต้องเป็นตัวเลือกด้วยครับ
ทำไมต้องมาให้ความหวังแล้วต้องจากไปด้วยครับ

อยากขอโทษตัวเองครับ ไม่เคยรักตัวเองเลย พอhurtก็ชอบร้องไห้
ทำยังไงถึงจะหายเศร้าครับ