คือเราชอบพี่คนนึงอยู่ม.6 พี่เค้าเป็นทั้งรองประธานสภานักเรียนเป็นเด็กกิจกรรมเป็นรองประธานสีและเราอายุห่างจากพี่เค้า 4 ปี และเราเคยทักไปคุยกับพี่เค้าด้วยแต่เราขี้อายก็คุยได้แค่ 3 วัน ครั้งแรกเราทักไป ครั้ง 2 เราทักไปบอก HBD พี่เค้าตั้งแต่ 00.01 ของวันนั้น และวันที่ 3 พี่เค้าส่งสติ๊กเกอร์มาแบบทักมาและแต่ละวันห่างกันมากพอสมควร แบบ 1 อาทิตย์ ถึงแบบเป็นเดือน และเราก็แอบเอาโพสอิทไปติดรถพี่เค้าด้วย และวันเกิดปีนี้วันเกิดพี่เค้าตรงกับวันอาทิตย์เราเลยเอากล่องของขวัญที่เต็มไปด้วยขนมฝากคนให้พี่เค้า แล้วบอกว่าของเพื่อนและพี่เค้าเป็นคนที่แบบ..คุยเยอะและพี่เค้าคุยกับพี่คนนึงที่สนิทกับเรา และพี่คนนั้นก็รู้ว่าเราชอบ พี่เค้าก็ช่วยเรา แต่พอปิดเทอมผ่านมา 1 เดือนรู้ว่าไม่ได้ชอบพี่เค้าแล้ว แบบเมื่อก่อนเวลาเจอมันต้องมอง เวลาไม่เจอก็ต้องแบบมองหา แต่ตอนนี้เราก็แบบเวลาเพื่อนทักก็มองไปแต่ไม่ได้ตั้งใจมองมากแบบมองผ่านๆให้รู้ว่าเป็นใคร แต่...เพื่อนเราคนนึงอยู่ห้องเดียวกับเราแต่ไม่สนิทมาก เราเห็นมันบ้ายบายพี่คนที่เราชอบ เราเลยแกล้งถาม มันก็บอกว่ามันคุยกับพี่เค้า ถึงขั้นโทรคุยกัน แต่เพื่อนนี้เราไม่ค่อยชอบมันเท่าไหร่คือมันแบบ..ชอบหลบเรียนไปกับผู้ชายแบบชอบโกหกคือมันเคยโกหกว่ามันไปเที่ยวบาร์แล้วมันก็ส่งรูปมา แล้วเราเป็นเพื่อนกับพี่คนนึงแบบพี่เค้าเป็นเจ้าของรูป คือมันไปก็อปรูปเค้ามา แต่ไม่ใช่ว่าเราโกหกนะ แต่เพราะแม่มันโหดมากแบบว่าตอนมันอยยู่กับแม่คือเรียนร้อยมาก คือเพื่อนทักยังไม่กล้าตอบอ่ะแล้ว เพื่อนเราอีกกลุ่มก็มาบอกเราว่ามันโกหก คือเอาจริงนะคือหน้ามันแบบแย่มากอ่ะ ไม่ได้ว่าตัวเองสวยแต่เราก็แย่ แต่จริงๆถึงมันจะหน้าตาแย่เราก็ไม่อะไรหรอกแต่มันชอบโกหกถึงหน้าแย่แต่นิสัยดีมันก็ดีกว่าแต่นี้มันโกหกจนเราไม่รู้ว่าสามารถเชื่ออะไรจากมันได้บ้าง ้เข้าเรื่อวงเลย คือพอมันมาเล่าเรื่องพี่ี่ที่เราชอบว่ามันคุยเราก็แบบหึงนิดๆ แบบเสียใจอ่ะ แต่ก็คิดว่าไม่ได้ชอบแล้ว ความรู้สึกนี้มันยังไงคะ เราคิดว่าเราไม่ได้คิดอะไรแล้ว แต่พอได้รู้แบบนี้มันเสียใจมากอ่ะ
ความรู้สึกนี้คืออะไรคะ