เราแค่ไม่เก่งเรื่องเรียน ทำไมพ่อถึงชอบเหมาว่าเราเป็นคนโง่

ขอเกริ่นก่อนเลยว่าเราไม่ใช่คนเรียนดี คือเรายอมรับแหละว่าเราไม่ขยันเอง ถ้าขยันจริงๆก็คงดีกว่านี้ เราสอบเข้ามหาวิทยาลัยรัฐบาลไม่ได้ ก็เลยต้องมาเรียน ม.เปิด ตอนนี้เราอยู่ปี 2 ละ เราตั้งหน้าตั้งตาเรียนอย่างเดียว ถึงเราจะไม่ได้เรียนเก่ง แต่ไม่เคยนอกลู่นอกทาง กลับบ้านตรงเวลา เรื่องฟงเรื่องแฟนอย่าได้คิด ทำทุกอย่างที่พ่อต้องการ คือพ่อเราอยากให้เราเป็นข้าราชการมากๆ(พ่อเราเป็นแค่ลูกจ้างประจำ) อย่าเรียกว่าปลูกฝังมาตลอด เรียกพูดกรอกหูดีกว่า ตอนเราจบ ม.3 ทั้งพ่อแม่ก็คิดอยากให้เราเรียน ปวช จะได้เป็นข้าราชการเร็วๆ เพราะพ่อทำงานคนเดียว พ่ออายุ 50 ปีแล้ว แต่เราอยากเรียนต่อม.4 คือเราก็เข้าใจว่าพ่อเหนื่อย เราก็ไม่อยากทำให้พ่อเหนื่อยกว่าเดิม เราก็เลยเลือกที่จะไม่ใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นคนอื่นๆ ใช้เงินวันละ 100 เท่านั้น เหลือก็เก็บ เที่ยวน้อยมากๆๆ ปีนึงเราเดินห้างไม่ถึง 10 ครั้ง อยากกินอะไรดีๆเราก็เก็บเงินซื้อกินเอง เป็นคนไม่ติดเพื่อน ไม่เคยกลับบ้านดึก ทั้งๆที่เราอายุ 19 ดูแลตัวเองได้แล้ว แต่เราแค่เรียนไม่ดีเท่านั้นเอง ทั้งๆที่เราก็พยายามทำให้มันดีขึ้น พ่อเราก็เข็นให้ไปสอบโน่นสอบนี่ เพื่อลบล้างคำสาปอะไรของเขา ที่เขาบอกว่าครอบครัวเราไม่มีใครเป็นข้าราชการเลย เลยอยากให้เราทำให้ได้ บอกว่าเป็นข้าราชการมันดีนะ มีสวัสดิการโน่นนั่นนี่ มีเงินใช้ไปจนตาย เราก็เออโอเค ตอนนี้เราเรียนอยู่นะ เดี๋ยวเรียนจบเมื่อไหร่เราสัญญาว่าจะสอบเป็นข้าราชการให้ได้ ไม่ว่าจะสอบกี่ครั้งก็ตาม ล่าสุดพ่อเราให้ไปสอบนายสิบสายธุรการ ผลออกมาว่าสอบไม่ติด คือเราก็อยากสอบได้นะ แต่ทำไงได้คือมันสอบช่วงเดียวกับสอบ final ที่มหาลัย เราก็ต้องเลือกอย่างใดอย่างนึง เราก็เลยเลือกมหาลัยก่อน ทำให้เรามีเวลาอ่านติวเข้านายสิบน้อยมากๆๆ แล้วข้อสอบใช่ว่าง่ายๆ ตอน รกพ่อบอกว่าสอบไม่ติดไม่เป็นไร ไม่ได้ว่าอะไร แค่ไปลองแนวข้อสอบเฉยๆ(จริงแล้วพ่อหวังมากๆ) แต่ตอนผลออกมาพ่อเราก็มาว่าสารพัด ว่าสอบอะไรก็ไม่ได้สักอย่าง ไม่มีความสามรถอะไรเลย ต่อให้เรียนจบก็คงงูๆปลาๆ สอบข้าราชการก็คงไม่ได้ ก็ลากโน่นนี่มาว่าเรา บอกว่าสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆก็ไม่ได้ สอบเข้าอันนี้ก็ไม่ได้อีก เอาไปเปรียบกับคนอื่นว่า พี่คนนั้นเขาจะเป็นหมอละ เป็นทหารละ แล้วก็บอกว่าเราโง่ ตอนมัธยมไม่ตั้งใจเรียนก็เป็นแบบนี้ คำนี้เราโอเค ตอนม.ปลายเราไม่ตั้งใจเรียนเอง เรายอมรับ  แต่เราก็พยายามตลอดเวลา เราเริ่มต้นใหม่ตอนมหาลัย เกรดเราดีขึ้น แต่พ่อไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ว่าอย่างเดียว เราเสียใจมาก แค่เราทำสิ่งเขาต้องการไม่ได้ เขาต้องว่าเราขนาดนี้เลยหรอ เราก็ไม่ได้คิดจะเป็นอย่างอื่นนอกจากข้าราชการเลยนะ แต่ขอเวลาเราหน่อย ตอนนี้เราเรียนก็หนักละ เครียดก็เครียด ช่วงก่อนที่เราต้องอ่านสองอย่างไปพร้อมกัน เราเหนื่อยมาก อ่านกฏหมายของมหาลัยไปพร้อมๆกับอ่านวิชาหลักของม.6 ด้วย เซ็งมาก เราควรทำยังไงดี TT