คิดถึงคุณอาเจียวต้ายครับ

วันวารที่ผ่านไปแล้ว ผมไม่มีข้อมูลใหม่ที่จะเขียนเรื่องใหม่ เข้ามาในพันทิปก็ไปทบทวนเรื่องเก่า ๆ ถ้าเห็นว่าเรื่องไหนพอจะอ่านซ้ำได้อีก ก็จะลอกเอามาวางในกระทู้ ก็มีสมาชิกชื่อใหม่ ๆ เข้ามาอ่านด้วย คราวนี้เ

พออายุมากขึ้น… เพื่อนที่เคยหัวเราะกันเสียงดัง กลับมาเจอกันอีกที… ในงานศพพ่อแม่ ของกันและกัน (หรืองานขาวดำของเพื่อนฝูง) ฟังดูเหมือนตลกนะครับ แต่พอเจอกับตัวเองจริง ๆ มันไม่ตลกเลย เราทั

อนุสรณ์เจียวต้าย วันที่สิบมิถุนาปีห้าสาม ขอจดนามเพื่อน ประชัญ นั้นเจียวต้าย มาถึงกาลชีพลับดับมลาย สิ้นแต่กายชื่อดำรงยังคงอยู่ จากสองศูนย์ถึงห้าสามด้วยความรัก เคยประจักษ์น้ำใจให้ทุกผู้ ตามประสาคนเด่นท

บันทึกของผู้เฒ่า ยังมาไม่ถึง หมายความว่า วันแรกของปีที่ ๘๖ นั้นยังอีกตั้ง ๓๐ กว่าวัน จึงจะมาถึง แต่เวลาก็ล่วงไปทุกนาที เมื่อ ๑๙ มี.ค.๕๘ บันทึกไว้ว่า ๒๖๓.จบขบวน(สามกํกฉบับคำกลอน)ส่วนที่สองลงเพียงนี

ก่อนที่พันทิปจะเปลี่ยนโฉมใหม่ ก่อน พ.ศ.๒๕๕๕ เคยมีการเปลี่ยนแปลงมาแล้ว และก็มีสมาชิกไม่ชอแบใจ บ่นกันเยอะแยะเหมือนคราวที่เปลี่ยนหลังสุดนี้ ซึ่งผมก็เอากับเขาด้วย แต่มาอ่านดูสมัยนี้แล้วก็ขำ คือคนเราไม่ชอ

ชีวิตของนักเขียน(เล็ก ๆ) คนหนึ่ง เส้นทางของนักเขียน(คนหนึ่ง) “ เจียวต้าย “ โดยอาชีพผมเป็นทหาร เริ่มจากการเป็นพลทหารกองประจำการ เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๗ เป็นนักเรียนนายสิบ พ.ศ.๒๔๙๘ เป็นนายสิบ พ.ศ

คือเราไม่ได้เป็นคนเข้าไปคุยก่อนเลยค่ะ แค่ถามว่าทำอะไรผิด เพราะค่อนข้าง งงๆ เพราะเพื่อนของเขาก็มาฟอลเราและออกแนวแซะๆเรา เริ่มด้วยนะคะ เราไม่เคยเป็นฝ่ายทักก่อน เขาเป็นคนเข้ามาทักเราในวันเกิด จากนั้น เขา

บอกกล่าวเรื่องสามก๊ก เล่าเซี่ยงชุน ผมได้เข้ามาเดินเล่นในห้องไร้สังกัดเมื่อประมาณ เดือนมิถุนายน ๒๕๕๐ โดยนำเรื่องเล่าจากประสบการณ์ในอดีต และเรื่องหรรษามาเสนอ ตามอัธยาศัยของเพื่อน ๆ ในห้องนี้ ที่เป็น