หุ่นเชิ่ดในครอบครัว 😥#เรื่องพี่น้อง

สวัสดีงับ ทุกคน ผมชื่อbนะครับ ผมเป็นเกย์ แต่ว่าเรื่องนั้นไม่เกี่ยวหรอครับ ผมมีพี่น้องทั้งหมด3คน ผมมีพี่คนโต1คนอยู่ม.6ห่างกันแค่ปีเด๋ว ส่วนอีกคนเป็นแฝดผมครับเป็นผู้ญิง  แต่ว่าน้องจะเป็นคนเฉยๆๆเก็บตัวเงียบๆ  ส่วนผมกับพี่จะไม่ถูกกันตั้งแต่เด็กเรียดได้ง่ายๆเกลียดและตัดพี่ตัดน้องไปแล้ว  คือถ้าใครมีพี่น้องน่าจะพอเข้าใจความรู้สึกผมนะเเล้วยิ่งเป็นลูกคนกลางเหมือนแบกรับความรู้สึกทุกคนไว้ตรงกลาง แล้วคือใน3คนผมคือเหมือนจะร่าเริงเข้าหาคนได้ดีมากเลยทีเด๋วแต่กลับพี่และน้องเป็นคนไม่เข้าสังคมไม่อะไรเลยจริงๆแบบโลกส่สนตัวสูงๆๆๆมากก 😯😯 เวลามีพี่นะครับ( ขอเล่าแบบบ่นๆหน่อยนะครับ) คือเหมือนมันเกิดมาเป้นคนแรกต้องได้อะไรหลายอย่างได้ก่อนได้ตลอด ไม่เคยขาดคัดใจไม่ได้  แล้วพอมีผมกับน้องผมก็ไม่ได้คิดไรนะครับแต่พอนานๆๆไปเราณุ้สึกว่าทำไหมเรากลับได้แต่ของพี่ใช้ต่อ ของดีๆใช้ต่อไม่เท่าไรแต่ของแบบพังๆแล้วเอามาซ่อมให้ผมใช่ต่อแล้วพี่ได้อันใหม่ เข้าใจนะบางคนอาจคิดว่าเห้ย เด็กไปป่าว ปยอ.ไปป่าว ช่วยพ่อแม่ประหยัด แต่คือทุกอย่างเลยจริงๆที่ได้ แต่ไม่ได้นอยเรื่องนี้เท่าไร เพราะสิ่งของตั้งแต่เด็กผมพยามหามาเอง ทำกิจกรรมเเลกมันมา แล้วมักจะโดนพ่อว่าหรือเวลาซื้อของทำงานว่าไร้สาระแต่ปากบอกพ่อสนับสนุกเต็มที่เรื่องเรียนแต่ทุกครั้งที่ผมไปผมไม่เคบซื้อของเกิน70-100มักจะโดนพ่อบ่น เวลาไปซื้อของทีงี้ทำไหมพึ่งบอกนี้มัน4โมงเย็นแล้วขี้เกียจไปแต่ผมก็ไม่ได้อะไรเท่าไรแต่พอตกเย็น2ทุ่มพี่กลับบอกว่าปากาหมดพ่อนีรีบเเจ่นวิ่งไปกับพี่ผมเลยแบบช็อตไปเลยคือยืมกูก้ได้ป่าวงานกูก็ส่งพนเหมือนอ่ะ แล้วพ่ออยากให้พี่เป็นตำรวจพี่มันก็ไปสอบให้พ่อแต่มันแบบไม่อ่านหนังสือเลยอ่ะคือกลับมาเล้นเกมนอน01.00 ทุกคืนเล่นเกม กลับบ้านดึกไปหาเพื่อนกูกับน้องพ่อแม่ต้องขับรถเหมือนพาควายไปสอบที่กทม.อ่ะ แล้วขอพูดหน่อยนะครับขนาดใช้เส้นความโง่ยังไม่ติดอ่ะ ผมก็เป็นคนที่เรียนไม่เก่งเท่าไรนะครับแต่ผใพยามที่จะศึกษาอ่านหรือหาพวกเรื่องมหาลัยตัง้แต่ม.4 แต่ผมจะสอบครูพ่อจะลองให้ตำรวจแต่ผมบอกไม่สอบ พ่อก็เลยไปเทน้ำหนักทางพี่ผมก็เลยงอลๆเหมือนแบบทำไหมไม่เข้าใจ พ่อรู้ว่ามันไม่อ่านไม่กระตือรือร้นอะไรเลย ไม่อ่านไม่แตะติดเกมแต่พ่อก้ยังสนับสนุกมันให่ความสำคันมันแล้วทำเหมือยผมไม่มีตัวตนเวลาคุยพ่อชอบไม่ตอบผม หรือเวลาผมมีปันหาพูดไปเค้าก้ไใสนใจเงียบดูทีวีต่อ เข้าเอาแต่สนใจพี่ ทำให้ผมรู้สึกเฟลแบบมากๆอ่ะ ผมพยามาตลอดพยามแบบเห้ยไม่ไหวอ่ะ แล้วผมคือแบบพี่เข้าใจอารมคนร่างเริงหรืออารมดีป่ะเหมือนเค้าคิดกันว่าเสัยใจไม่เป้นทำไรก้ดูไร้สาระตลอด รู้สึกหายไปเลยต่อให้เราทำอะไรๆดีเข้าก็เงียบเค้าไม่เคยจะอะไรเลย ผมพยามแล้วที่จะเข้าใจแล้วอดทนมาตลอด16ปี เค้าทำอะไรโดนฝนไม่สนใจความรุ้สึกของผมเลย ผมเครียด ผมเคยหนีออกจากบ้านเคย ทำร้ายตัวเอง แต่เค้าก็ดูไม่ตื่นเต้นเท่าคิดว่าเป็นเด็กคงทำไปชั่ววูบ ผมพยามเรียนตอนเเรกสอบเข้าได้ห้องท้ายสุดในสายชั้นห้อง12 แล้วผมพยามทำตัวเองให้ดีจนลื่นมาอยู่ห้อง3พี่จากห้อง3ลงไปห้อง12 พี่เป็นคนไม่แคร์ใครแม่กระทั้งพ่อแม่ แม่ป่วย แต่มันหิวผัดไทตอนนั้นฝนก้ตกประมาน1กว่าๆผมบอกแม่ว่าไม่ต้องออกไปแต่แม่ก้ยังออกไปให้พี่พร้อมกับพร่แล้วขากลัยแม่ก็รถล้มมันยื่นดูเเม่เฉยๆจนกว่าแม่จะลุกขึ้นมาเองได้แล้วแม่ก้ถามว่าทำไหมไม่ช่วยมันตอบไงรู้ไหม ก็ๆม่เรียกอ่ะ คือตอนนั้นผมโกดมากด่าๆๆมันไปหลายอย่างคือแม่นะทำไหมๆม่ช่วยไอ้***##&#^#^$&แม่อุสาออกไปซื้อของให้ คือตอนนั้นฟิวขาดผมทะเลาะกับพี่หนักมากแต่พ่อกับแม่ก็เข้าข้างมัน พ่อเคยเจอเหมือน สิ่งเสพติดในห้องมัน พ่อก้ว่ามันไปหน่อยดมือนไม่มีไรเกิดขึ้น ผมรู้สึกว่าเป็นส่วนเหินมากทุกคน4คนเข้าดูเข้ากันได้หรือผมผิดที่ร่างเรืงหรือนิ้มแย้มเกินไปผมพยามทำสร้างชื่อเสียงไปแข่งหรือเป็นเด้กกิจกรรม เรียนก็ท้อป1-16มาตบอดไม่เคยตก ทำไหมครับ แล้วมันก็เคยไม่ซิมะวานก่อนเลย ทะเลาะกับแม่เนื่องค่าน้ำมันรถอ่ะๆๆเล่าก่อนหน้านี้นิดหนึ่ง คือมันอยากได้รถมากมันขอพ่อไปเซนวันอาทิเพื่อไปแค่ดูรถๆม่ถึง10นาทีมันจะขอกลับมีผมขอไปงานหนังซื้อที่เซนวันเสาร์พ่อกลับบอกมันไร้สาระ พ่อแบบเหมือนไม่เคยที่จะสนับสนุนสร้างเเรงจูงใจให้ผม อ่ะกลับมาเรื่องมัน พอมันอยากได้รถคือพี่เข้าใจไหมครอบครัว5คนพ่อทำงานคนเด่ว เลี้ยงอีก4คน ต้องจ่ายค่าเล่าเรียนค่ากิน มันอยากได้รถราคาเป้นล้านๆๆอ่ะคือแบบคบเพื่อนรวยอายเพื่อน ที่นี้พ่อไม้ให้ก้ทะเลาะกันอยุ่พักใหญ่ๆแต่พ่อก็ใจอ่อนแต่ไม่ได้ซื้อรถให้มันให้รถที่ใช้อยุ่เอาไปให้มัน แล้วมันก็เอาไปแต่งเปนเเบบเด้กเเว้นแล้วขอตังเติมน้ำมันแม่เกทอบทุกครั้งเเม่ก้ไม่ค่อยมีเงินผมก้ต้องใช้เงินเก้บผมออกไปให้มันตลอดแล้วไม่เคยได่คืน  ทีนี้มะก่อนวานไม่ให่ตังมันก็ขับรถออกบ้านเพื่อนแบบไกลๆมากๆเปลี่ยวมากใช้เวลา1กว่าๆจะถึง ในไปงานลอยกระทงที่แถวบ้านเพื่อน (แถวบ้านผมลอยกันนานหน่อย)แล้วแบบ3 ทุ่ม 4ทุ้มนังไม่กลับพ่อก้หัวเสัยพาลทำคนในบ้านอารมเสัยไปด้วยคือคิดในใจทำไหมว่ะทำไหมยังปล่อยให้มันทำอีกหลายครั้งแล้ว ผมกับพ่อไปตามมันนานมากจนถึงตี1ไปเจอมัน ตามให้กลับไม่ยอมกลับ อายเพื่อนผมก้บพ่อเลยกลับมาคือจะไม่สนมันเลยแต่ห่วงพ่อแม่ต้องทักไปเพื่อนๆมันกว่าจะเจอไปต่ามก้ไม่ยอมกลับเสียเวลาทำารบ้านอีกรอมันจนถึงตี2กว่าอีก กว่าจะกลับผมอารมเสียเลยผู้กับพ่อบนรถแบบเปิดใจเลย ผมเลยตัดขาดกับตัดความเปนพี่น้องมันออก เพราะไม่เคยที่จะเเสดงความเป็นทั้งต่อหน้าหรือลับหลัง เหมือนแค่ได้ชื่อตอนเกิดว่าเป้นพี่แค่นั้น กลับมาพ่อก้ไม่ทำอะไรเงัยบ ผมเอ้าแล้วมะวานทำเป้นหัวเสียใหญ่โต ทั้งพ่อแม่  ผมไม่เข้าใจ อีกคำ #เป็นพี่น้องต้องรักกัน #เก็บกด ผมเสียใจมากแต่ทำอะไม่ได้เลย แต่เวลาทำร้ายตัวรู้สึกอย่างน้อยก็ดบาอาการเกลียดมันลงได้ คือผมชอบเปนแบบเกลียดๆแต่ทำอะไรไม่ได้จะแบบคิดๆแล้วจะเกร็งสั่นๆแล้วรุ่สึกเหมือนได้ฒฆ่ามันไปแล้วแต่ผมก้ทำตัวปกติร่างเริงทุกคนเลยเข้าใจว่าเปนแบบนี้คงไม่มีอะไรหรอมั้ง ขอบคุณทุกคนครับที่เข้ามาอ่าน