คือเราน้อยใจตัวเองมากๆที่เกิดมาหน้าตาเป็นแบบนี้ ถ้าถามว่ามันหนักหนาขนาดไหนคืออย่างแรกหน้าเราอ้วนมากๆถึงตัวเราจะผอมก็ตาม กระดูกโครงหน้าใหญ่เหลี่ยมแล้วก็กลมด้วย หน้าบ้าน จมูกกลมบานไม่มีดั้งสักนิดเลย เวลายิ้มทีนี่หน้าบานสุดๆ เราพยามลดน้ำหนักพยามนวดหน้าแต่ก็เหมือนเดิมอะ ถึงขั้นดัดฟันทั้งๆที่ไม่ค่อยมีปัญหาอะไรเกี่ยวกับฟันเพื่อหวังให้หน้ามันเรียวขึ้น ที่เราเกลีสุดๆเลยก็ก็คือโครงหน้าและโหนกแก้มนี่แหละ โหนกแก้มเรานีสู้งๆสูงแถมใหญ่ด้วย เราพยามเปลี่ยนตัวเองหัดแต่งหน้าแต่งตัวทำผมเพื่อให้มันดูดีแต่หน้าตาขี้เหร่ยังไงก็ขี้เหร่อยู่วันยันค่ำอะ ถ้าไม่ทำศัลกรรมก็ไม่มีวันสวยขึ้นหรอก การที่เรามีหน้าตาแบบนี่มันทำให้เราเกลียดการส่งกระจกตามที่สาธารณะและการถ่ายรูปด้วยกล้องสดไปเลยอะ เราแทบไม่ถ่ายรูปเพราะครั้งไหนที่เราคิดว่าเราโอเคกับหน้าตาตัวเองในวันนั้นแล้วแต่พอไปเทียบกับเพื่อนๆเราแต่ละคนนะ เราเหมือนปีศาจดงเจ้าหญิงอะ ยิ่งเวลาเพื่อนถ่ายรูปแล้วติดเรานะหน้าเรานี่เหลี่ยมเป็นรูปสี่เหลี่ยมเลยอะ คือเหมือนมันเป็นปมไปแล้วเราอะโกธรพ่อแม่เรื่องนี้นะมันอาจจะไร้สาระแต่หน้าตาพ่อแม่เราคือดูก็รู้ว่ามีลูกออกมาแล้วลูกไม่มีทางหน้าตาดีแน่นอน เราไม่อัพเดทรูปตัวเองในโซเชียลเลยเพราะเราหน้าตาแบบนี้ สัญญากับตัวเองเลยว่าถ้าโตมามีเงินจะเอาไปทำศัลกรรมอย่างแรกเลย
น้อยใจเกิดมาหน้าตาไม่สวย