ลืมไม่ได้

ไม่เคยมีแฟนนะ แต่เคยคุยกะคนนึงนานมากกก คุยทั้งๆที่ก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
สุดท้ายก็ต้องห่างหายกันไป เราพยายามทำให้เราไม่ว่างทำงานยุ่ง มีกิจกรรม มีเพื่อน ทำนู่นนี่
ไม่เคยทักไปอีก เขาไม่ทักมา หลีกเลี่ยงไม่อยากเจอหน้า โทรมาเราก็ไม่รับ
สุดท้ายบางวันมันก็คิดถึงอยู่ดี 4 ปีแล้วมั้ง บางวันพออยู่แค่ตัวเองคนดียวไม่มีใคร ไม่มีเพื่อน มันก็เหงาๆ เหงาจนมาตั้งกระทู้ระบาย 5555+
นานแล้วที่ไม่ได้ไปส่อง พอไปส่องเห็นเค้ามีความสุขดี การที่เค้าไม่มีเราเค้าก็มีความสุขดีไม่ได้รู้สึกว่าขาดอะไรไป
ไม่ได้นางเอก แต่ใจนึงเห็นเค้ามีความสุขหรือรู้จักรับผิดชอบการงาน การเงิน ได้ดี มีคนที่เค้ารักอยู่ข้างๆ ก็ดีใจด้วย
หลายๆครั้งเราก็ปลอบใจตัวเองคนที่เค้าเป็นหนักกว่า ชีวิตเจออะไรมามากกว่าเราเขายังอยู่ได้
แต่ก็นั่นแหละ สมองมันคนละส่วนกับหัวใจ สมองบอกให้ลืม แต่ใจมันยังจำ มันก็ยังจำอยู่ดี