แม่ผมพึ่งเสียครับ อยากฟังประสปการณ์ของคนที่เคยผ่านเรื่องนี้ ว่า เจ็บปวดแค่ไหน ทำใจอย่างไร ถึงผ่านมาได้

แม่พึ่งเสียจากลูคีเมีย เมื่อปลายเดือน ตุลา นี้ครับ
ชีวิตนี้ ผมสนิทกับแม่มากๆ ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด  ไม่เคยห่างกันเลย
เรียกได้ว่า แม่คือโลกทั้งใบของผมเลยก็ได้ ชีวิตนี้ผมมีเป้าหมายคืออยู่เพื่อทำให้แม่มีความสุขนั่นแหละครับ

แต่หลังจากที่แม่ไม่อยู่แล้ว ผมเหมือนคนไร้เป้าหมายในชีวิต
ไม่รู้จะใช้ชีวิตนี้เพื่อใคร โลกนี้เหมือนไม่มีอะไรให้น่าอยู่อีกต่อไป

ไปที่ไหน กินอะไร มองไปทางไหน ก็เอาแต่นึกถึง  ว่าถ้าแม่ยังอยู่ ....
พยายามใช้ธรรมะว่า ความตายมันเป็นเรื่องธรรมชาติ
แต่ใจก็สงบได้เพียงพักเดียว แล้วก็เป็นอีก เพราะแม่จากไปตอนอายุ 59
( ชีวิตเคยหวังไว้ว่าแม่เรา น่าจะไปตอนอายุสัก 70-80 แต่มาเสียไวเพราะโรคร้ายแบบนี้ )

เลยอยากมาขอแบ่งเบา ฟังประสปการณ์จากเพื่อนๆดูบ้างครับ เผื่อผมจะดีขึ้น
ขอบคุณล่วงหน้าที่แบ่งปันความรู้สึกของเพื่อนในยามนั้นครับ