มีอยู่วันนึง เมื่อปี 53 เมษายน ผมปิ้งหญิงคนนึง ผมต้องการที่จะเจอเธออีก แต่วันนั้นเธอขึ้นบัสทัวร์ สาย... - กรุงเทพ กับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งน่าะเป็นแม่เธอ เลยไม่รู้จะทำยังไง เพราะคงไม่มีโอกาสพูดหรือไปหาในตอนนั้น เพราะไม่รู้จักกันมาก่อน เธอเดินผ่านไปผ่านมาอยู่ตรงจุดจอดรถ อยู่หลายรอบอยู่สักชั่วโมงก่อนรถจะมา ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าเธอจะขึ้นรถไปด้วย มีคนหลายคนรออยู่ตรงจุดขึ้นรถ แต่ไม่ใช่สถานีนะ พอรถมารับผู้โดยสาร ช่วงที่คนมุงกันอยู่ตรงประตูเข้ารถสักประมาณ 15 คนได้ ผมก็พยายามมอฝ่ากลุ่มคนพวกนั้นเพื่อมองหาเธอว่าเธออยู่ตรงไหน แต่จะมองไม่เห็น ตอนรถเคลื่อนตัวไปก็เห็นเธอนั้งอยู่ตรงหน้าต่างฝากผมพอดี เธอเหลียวมาด้วย ไม่งั้นผมคงไม่รู้ว่าเธอบนนั้น เลยไม่รู้จะจำหน้าเธอได้อีกมั้ย หรือจะเจอกันอีกเมื่อไหร่ เลยพยายามมองกลุ่มคนที่มาส่งคนขึ้นรถเหล่านั้นปรากฎว่าเมื่อมาส่งคนขึ้นรถเสร็จเขาก็แยกย้ายขึ้นรถยนต์กลับไป เป็นจำนวนสองคัน ผมพยายามะทะเบียน แต่ก็จำได้แค่คันเดียว ผ่านมาห้าปี พ่อผมทำงานอยู่สืบเป็นแค่ อส. นะ ผมก็ฝากถามข้อมูลเจ้าของรถทะเบียนคันนั้น ปรากฎว่าผมจำผิด เพราะรถมันคนละสีกับที่ผมเห็น เพราะเวลาอาจจะเลยมานาน ก็เลยผิดหวังไป วันนึงเข้าไปห้องสืบ เห็นบัตรสมาร์ทการ์ดเจ้าหน้าที่เสียบคาไว้อยู่ คอมก็เปิดอยู่ด้วย เลยแอบเข้าระบบ ด้วยความทำงานด้วยระบบสำนักงานต่างๆมาบ้างบวกกับผ่าน gui เกมมาเยอะ ก็เลยรู้ว่าต้องทำยังไง 55555 แล้วหน้าจอหลักก็ถามพาส ผมก็ค้นโต๊ะใหญ่ ปรากฎว่ามีความมักง่ายคือระหัสมันแปะอยู่บนหลังบัตรก็เลยเข้าได้ แค่นี้ก่อนนะเดี๋ยวมาต่อ
แอบใช้ระบบ polis