เราสงสัยว่าตัวเองเป็นอะไร
คือช่วงนี้ จิตใจเราเศร้ามาก ละเราก้เครียดมากเช่นกันจากหลายๆอย่าง เราได้รับการกดดันจากพ่อแม่เรื่องเรียน เราเป็นลูกคนเดียว เขาก้หวังกับเราไว้มาก เราเข้าใจ เราต้องเดินตามเขาทุกอย่าง เราเลือกอะไรไม่ได้ เราทำผิดพลาดแค่ครั้งเดียว ถือเป็นเรื่องใหญ่มาก พ่อแม่ก็มาอยู่กับเราตลอดระหว่างเรียน เขาไม่มีพื้นที่ส่วนตัวให้เราเลย พอเราบอกเขา เขาก็หาเราผลักไสเขา หาว่าเราอกัตญู เราเครียดกับเรื่องเรียนก้มากพอแล้ว
เราเจอเรื่องมาหลายๆเรื่อง เรากลายเป็นคนขี้หงุดหงิด เบื่ออาหารบ้างเป็นครั้งคราว เครียดทุกวัน อะไรทนได้ก้ทนไป อะไรเก็บได้ก็เก็บไป เรามีอารมณ์เศร้า หวุดหงิด ทุกวัน เรารู้สึกแย่กับตัวเองมาก มากถึงมากที่สุด เราไม่รู้จะเอาไงกับชีวิตเลย คือเราเหมือนเป็นตัวปัญหาเลย และเราก็เกลียดตัวเองมาก เราไม่รู้จะไปปรึกษาใคร เราไม่รู้จะไปพึ่งใคร
ทำยังไงดีกับชีวิต
คือช่วงนี้ จิตใจเราเศร้ามาก ละเราก้เครียดมากเช่นกันจากหลายๆอย่าง เราได้รับการกดดันจากพ่อแม่เรื่องเรียน เราเป็นลูกคนเดียว เขาก้หวังกับเราไว้มาก เราเข้าใจ เราต้องเดินตามเขาทุกอย่าง เราเลือกอะไรไม่ได้ เราทำผิดพลาดแค่ครั้งเดียว ถือเป็นเรื่องใหญ่มาก พ่อแม่ก็มาอยู่กับเราตลอดระหว่างเรียน เขาไม่มีพื้นที่ส่วนตัวให้เราเลย พอเราบอกเขา เขาก็หาเราผลักไสเขา หาว่าเราอกัตญู เราเครียดกับเรื่องเรียนก้มากพอแล้ว
เราเจอเรื่องมาหลายๆเรื่อง เรากลายเป็นคนขี้หงุดหงิด เบื่ออาหารบ้างเป็นครั้งคราว เครียดทุกวัน อะไรทนได้ก้ทนไป อะไรเก็บได้ก็เก็บไป เรามีอารมณ์เศร้า หวุดหงิด ทุกวัน เรารู้สึกแย่กับตัวเองมาก มากถึงมากที่สุด เราไม่รู้จะเอาไงกับชีวิตเลย คือเราเหมือนเป็นตัวปัญหาเลย และเราก็เกลียดตัวเองมาก เราไม่รู้จะไปปรึกษาใคร เราไม่รู้จะไปพึ่งใคร