เพลงเก่าในดวงใจที่คิดถึง "ยิ่งใกล้ ยิ่งเจ็บ"

ณ เมลเบิร์นหนาวเหน็บฉันเหน็บหนาว ดอกหัวใจร่วงระนาวกราววิถี เหมือนดอกเข็มทิ่มแทงแยงชีวี ให้ปวดนี้ ร้าวระบมอย่างซมซาน คิดถึงคน คนไกล ก็คิดถึง ที่เป็นหนึ่งในใจใครตาหวาน ไม่มีสองรองรักตระหนักมาน อกสะท้าน

ไม่ได้พบ ก็อยากพบ ประสบตา ไม่อยากหา ก็อยากเห็น เป็นไฉน ไม่อยากห่วง ก็กลับหวง สุดทรวงใน นี่กระไร ไฉนเพ้อ ละเมอคอย ไม่อยากรัก เหมือนยิ่งผลัก ลงห้วงลึก ไม่อยากนึก พะวงหา พาเหงาหงอย ไม่อยากฝัน แต่ทุกวัน

สายลมพริ้ว พัดใจ ให้เหน็บหนาว เจ็บปวดร้าว คิดถึงจน ทนไม่ไหว ร้องเพลงรอ เรื่อยเปื่อย จนเหนื่อยใจ ทนต่อไป ใจอาจ จะขาดรอน รู้ว่าเธอ ไม่รัก ยังดักดาน เจ็บมานาน เพราะใจ ไม่สั่งสอน จากตอนนี้ ดีกว่าเจ็บ มาร

@ มอบใจมอบจิตซ้อง...........พระคุณ..แม่เฮย อุ้ม ปลอบ ป้อง เกื้อหนุน........ลูกนี้ ทุกข์ เจ็บ พลาด ค้ำจุน..........บ หน่าย..หนีนา รักลูกจวบจากลี้....................ซาบซึ้งดวงแด @ แม่รักแม่พันผูก.....

https://youtu.be/3HYy49R5A5k?si=kS0EmyJcjoL9rErw กลอนบทนี้แต่งขึ้นหลังจากผู้เขียนได้รับชมภาพยนตร์เรื่อง calmi cuori appassionati (love theme ตาม video ที่แปะไว้นะครับ) “ความสงบ” ดุจเพียง