ตอนแรกก็เชื่อ เชื่อจนเรียนจบป.ตรีมานี่ไง
แต่พอจบแล้วกลับมานั่งคิดว่าไม่ควรเชื่อแต่แรก
ลองคิดดูว่าถ้าเราไม่เรียน เราก็อาจทำอาชีพอะไรสักอย่างอยู่
ไม่หรู ไม่เท่ห์ ไม่รวย แต่หาตังค์ใช้เองได้ และมีเวลาใช้ชีวิต (เราเลือกที่จะอยู่แบบพอเพียงได้)
แต่พอเราเรียน ยิ่งสูง ค่านู่นค่านี่ค่านั่น พ่อแม่ต้องมาเหนื่อยหาเงินส่ง ไม่พอยังกูหนี้ยืมสินมาส่งให้อีก
พอเรียนจบมา แทนที่จะได้ทำงานหาเงิน ใช้ชีวิตแบบที่วาดฝันไว้ (แบบที่ผู้ใหญ่ชอบขายฝันให้) หรืออยากจะช่วยให้พ่อแม่สบายก็ยังไม่ได้
กลับต้องมาทำงานหาเงินใช้หนี้ที่พ่อแม้กู้ยืมมาส่งเราเรียน จะหลีกเลี่ยงที่จะไม่ใช้ก็ไม่ได้ เพราะนั่นมัน "เป็นหนี้ของเรา"
ไหนจะ กยศ.ที่ได้กู้ยืมเพื่อหวังแบ่งเบาภาระพ่อแม่แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากมายเลย
ข้อคิดจากชีวิตที่ผ่านมานี้คือ..
1. จงอย่ามีลูกถ้าไม่มีเงิน
2. การศึกษาในสถาบันไม่ใช่ทุกอย่าง ไม่ต้องเรียนก็ศึกษาได้ ถ้าขวนขวายพอ
.
.
บ่นๆไปก็ไม่ได้น้อยใจอะไรหรอก แค่เป็นคนที่มีฝันและมีไฟแรงมาก อยากทำฝันให้สำเร็จให้เร็วที่สุด
แต่มันคงเป็นไปได้อยาก เพราะต้องเก็บตังค์ที่จะทำฝันของเรา ไปใช้หนี้ให้หมดก่อน..
ทำไมคนไทยชอบสอนลูกหลานว่า "เรียนให้สูงๆจะได้มีงานดีๆทำ
แต่พอจบแล้วกลับมานั่งคิดว่าไม่ควรเชื่อแต่แรก
ลองคิดดูว่าถ้าเราไม่เรียน เราก็อาจทำอาชีพอะไรสักอย่างอยู่
ไม่หรู ไม่เท่ห์ ไม่รวย แต่หาตังค์ใช้เองได้ และมีเวลาใช้ชีวิต (เราเลือกที่จะอยู่แบบพอเพียงได้)
แต่พอเราเรียน ยิ่งสูง ค่านู่นค่านี่ค่านั่น พ่อแม่ต้องมาเหนื่อยหาเงินส่ง ไม่พอยังกูหนี้ยืมสินมาส่งให้อีก
พอเรียนจบมา แทนที่จะได้ทำงานหาเงิน ใช้ชีวิตแบบที่วาดฝันไว้ (แบบที่ผู้ใหญ่ชอบขายฝันให้) หรืออยากจะช่วยให้พ่อแม่สบายก็ยังไม่ได้
กลับต้องมาทำงานหาเงินใช้หนี้ที่พ่อแม้กู้ยืมมาส่งเราเรียน จะหลีกเลี่ยงที่จะไม่ใช้ก็ไม่ได้ เพราะนั่นมัน "เป็นหนี้ของเรา"
ไหนจะ กยศ.ที่ได้กู้ยืมเพื่อหวังแบ่งเบาภาระพ่อแม่แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากมายเลย
ข้อคิดจากชีวิตที่ผ่านมานี้คือ..
1. จงอย่ามีลูกถ้าไม่มีเงิน
2. การศึกษาในสถาบันไม่ใช่ทุกอย่าง ไม่ต้องเรียนก็ศึกษาได้ ถ้าขวนขวายพอ
.
.
บ่นๆไปก็ไม่ได้น้อยใจอะไรหรอก แค่เป็นคนที่มีฝันและมีไฟแรงมาก อยากทำฝันให้สำเร็จให้เร็วที่สุด
แต่มันคงเป็นไปได้อยาก เพราะต้องเก็บตังค์ที่จะทำฝันของเรา ไปใช้หนี้ให้หมดก่อน..