ผมคุยกับผู้หญิงหนึ่งอยู่ เคยบอกชอบเธอไปแล้วแต่เธอบอกว่าเธอคิดแค่เพื่อนผมจึงเป็นเพื่อนกับเธอแต่ผมก็ยังชอบอยู่เธอเองก็รู้ว่าผมยังชอบ แล้วเราก็ยังคุยกันเหมือนเดิมจนมาวันนึ่งเธอถามผมว่าจะกลับไปหาแฟนเก่าดีไหม ความรู้สึกแรกในตอนนั้นผมรู้สึกวูปๆตรงหน้าอกผมก็ไม่รู้ว่ามันเป็นความรู้สึกอะไร แล้วอยู่ๆผมก็บอกให้เธออยากกลับไปแบบพูดพยายามบอกว่าให้เธอกลับไปหาแฟนเก่าเถอะ ทั้งๆที่ผมควรจะห้ามเธอไว้ แต่ตอนนั้นมันทำไปเอง แล้วเธอก็บอกผมว่าเธอเลือกได้แล้วว่าจะกลับไปหาแฟนเก่า ในตอนนั้นอยู่ๆผมก็ยิ้มขึ้นมาแบบไม่รู้ตัวเอง มันยิ้มออกมาเองเหมือนตัวผมมีความสุขเพราะอะไรตอนนั้นก็ยังไม่เข้าใจ
คืนนั้นผมเลยคิดทบทวนกับตัวเองว่า ทำไมถึงบอกไปแบบนั้นทำไมถึงยิ้มทำไมถึงมีความสุข แล้วผมก็เลยมองย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่ผมกับเธอเคยใช้ด้วยกันผมก็คิดได้ว่าทุกครั้งที่เธอยิ้มเธอมีความสุขผมก็มีความสุขด้วย และส่วนใหญ่ผมก็เป็นคนทำให้เธอมีความสุข ซึ่งมันก็เหมือนกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ที่ผมบอกให้เธอกลับไปเพราะตอนนั้นผมรู้สึกได้เลยว่า เธอเครียด เธอสับสน เธอคิดมาก และเธอร้องไห้ ตอนนั้นในใจผมเองคงคงจะรู้ว่าถ้าเธอกลับไปเธอก็จะมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้
อาจจะไม่ค่อยรู้เรื่องนะครับ เรื่องมันพึ่งเกิดขึ้นเมื่อ2วันที่แล้วมันเกิดขึ้นเร็วมากผมเองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจอะไรมากในตอนนี้
ผมเลยอยากถามครับว่าที่ผมรู้สึกแบบนี้มันใช่ความรักไหมหรือเป็นอะไร
แบบนี้เขาเรียกรักหรือป่าวครับ???
คืนนั้นผมเลยคิดทบทวนกับตัวเองว่า ทำไมถึงบอกไปแบบนั้นทำไมถึงยิ้มทำไมถึงมีความสุข แล้วผมก็เลยมองย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่ผมกับเธอเคยใช้ด้วยกันผมก็คิดได้ว่าทุกครั้งที่เธอยิ้มเธอมีความสุขผมก็มีความสุขด้วย และส่วนใหญ่ผมก็เป็นคนทำให้เธอมีความสุข ซึ่งมันก็เหมือนกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ที่ผมบอกให้เธอกลับไปเพราะตอนนั้นผมรู้สึกได้เลยว่า เธอเครียด เธอสับสน เธอคิดมาก และเธอร้องไห้ ตอนนั้นในใจผมเองคงคงจะรู้ว่าถ้าเธอกลับไปเธอก็จะมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้
อาจจะไม่ค่อยรู้เรื่องนะครับ เรื่องมันพึ่งเกิดขึ้นเมื่อ2วันที่แล้วมันเกิดขึ้นเร็วมากผมเองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจอะไรมากในตอนนี้
ผมเลยอยากถามครับว่าที่ผมรู้สึกแบบนี้มันใช่ความรักไหมหรือเป็นอะไร