พ่อเขารักเราหรือเปล่า

พ่อทำให้แม่ท้องทั้งๆที่แม่ยังอายุไม่ถึง 20 ปี แถมฐานะทางบ้านก็ยังไม่พร้อม พ่อบังคับให้แม่กินยาขับ เพื่อให้เราแท้ง แต่ เราหน้าด้าน!! พอเราคลอด พ่อก็ทำให้แม่ท้องอีก เลยมีลูกแบบหัวปีท้ายปีเลยทีเดียวเชียว ผ่านไปเกือบสองปี ก็มีโพล่มาอีกคน แล้วพ่อกับแม่ก็เลิกกัน... เรากับน้องคนเล็กย้ายไปอยู่ ตจว.กับแม่ ส่วนน้องคนกลางอยู่กับพ่อ ผ่านไปอีก 3 ปี เราเรียนจบอนุบาล พ่อมาเอาเราไปอยู่ด้วย ด้วยความไม่รู้เรื่องบวกกับความต้องการของลูกที่อยากเจอพ่อ เราก็ไป แต่ไม่ พ่อไม่ได้อยู่กับเราเลย พ่อเอาเราไปทิ้งไว้ให้อยู่กับป้า เรากลายเป็นทาสทำงานบ้านเองทุกอย่างตั้งแต่อายุ 6 ขวบ คือ ป.1 ทั้งล้างจานกวาดบ้านถูบ้าน หุงข้าว ซักผ้า ตากผ้าให้ทุกคนในบ้านที่ทีกัน 9 คน กรอกน้ำ ล้างห้องน้ำ ให้อาหารหมา 8 ตัวตอนสี่ทุ้มเพราะป้าจะเก็บอาหารเหลือจากร้านอาหารมาตอนเลิกงาน นั้นเป็นเหตผลที่เรานอนดึกทุกวัน แม้กระทั้งเลี้ยงหลานของญาต เลี้ยงทำทุกอย่างเหมือนลูกตัวเองโดยที่แม่ตัวจริงมันเอาแต่กินกับนอน  เรากันแค่สองคนพี่น้อง โดยที่พ่อไม่เคยโพล่มาให้เห็น เด็กบางคนก็ล้อเราว่าเด็กพ่อแม่ทิ้ง  เวลามีคนรู้จักลุงมาที่บ้านแล้วถามว่าเราลูกใคร ป้ากับลุงจะบอกพวกเขาว่า เด็กนี้มันโดนพ่อแม่ทิ้ง พ่อแม่มันไม่เอาแล้ว เลยเอามาทิ้งอยู่นี้ เราเสียใจนะ และเราก็เชื่อที่ป้าพูด เพราะไม่มีการติดต่อมาของพ่อกับแม่เลย เราเหมือนเด็กข้างถนนยังไงยังงั้น ใส่เสื้อผ้าเก่าๆขาดๆเลอะๆ ตัวดำๆ ไม่เคยของเล่นเหมือนคนอื่น ไม่เคยมีเสื้อผ้าใหม่ๆ ที่มีใส่ก็เป็นเสื้อผ้าเก่าๆที่เขาให้มา ชุดนักเรียนก็ไม่เคยได้รีด ได้เงินไป รร. วันละ 5 บาท 10 บาท เราโดนด่าโดนตีมาเยอะมาก เราไม่มีใครคอยปกป้อง บางครั้งก็โดนเด็กคนอื่นใส่ร้ายเเล้วพวกเขาก็ตีเราโดยไม่มีใครฟังเราอธิบาย เราโดนคนแกล้งบ่อยๆ แล้วเราก็นอนร้องให้คนเดียวแทบทุกคืน เราคิดถึงแม่ เราอยากให้พ่อกลับมาหาเราบ้าง เราอยู่แบบนั้นมา 3 ปีกว่าๆ โดยที่พ่อหายเงียบไปแบบตลอดกาล เพิ่งโพล่มาในปีที่สาม โดยไม่มีสมบัติอะไรเลย ทั้งๆที่บอกเราว่าไปทำงาน เรามารู้จากคนอื่นทีหลังว่าพ่อติดยาและโดนจับเข้าคุกด้วย เราผิดหวังในตัวพ่อที่เราอยากเจอหน้ามาตลอด 2 ปี และรอให้พ่อมาหาเราอีก 3 ปีมาก ถ้าพ่อดูแลเราไม่ได้และไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อนเราหรือไม่คิดจะดูแลเรา แล้วเขาจะเอาเรามาลำบากทำไม แล้วสิ่งวันที่เรารอคอยก็มาถึง แม่โทรเข้าโทรศัพท์พ่อและคุยกับเรา พอเราได้ยินเสียงแม่แล้วน้ำตาก็เริ่มไหล เราคิดถึงแม่มาก หลังจากนั้นแม่ก็มารับเรากลับไป ย้อนนึกดูตัวเองในตอนนั้นทีไร น้ำตาก็ไหลทุกครั้ง นึกถึงความลำบากที่เราพบเจอมา นึกถึงสิ่งที่เราถูกกระทำ เราก็ร้องให้ทุกที ตอนนี้ที่กำลังพิมก็พิมทั้งน้ำตา