ฝืนเรียนในสิ่งตัวเองไม่ชอบ สุดท้ายก็ไปไม่ไหว เราออกมาเริ่มต้นใหม่ ดูโง่ไหม

ช่วงนี้รู้สึกว่างานเยอะมากค่ะ เหมือนสมองไม่ได้พักจริง ๆ เลย จนไปเจอคลิปหนึ่งที่พูดเรื่อง “เวลางานล้น อย่าพยายามทำทุกอย่างสมบูรณ์แบบ” เขาแนะนำหลายอย่างที่ฟังดูธรรมดา แต่พอลองคิดดี ๆ มันสำ

เพื่อนๆ เคยเป็นกันรึป่าว เหนื่อยกับเรื่องงาน เหนื่อยกับเรื่องครอบครัว เหนื่อยกับเรื่องต่างๆที่เข้ามาในชีวิต แต่บอกใครไม่ได้ ระบายออกเป็นคำพูดก็ไม่ได้ เก็บไว้คนเดี่ยวจนบางครั้งก็นึกนะว่าไม่ไหวแล้ว แต่

เหนื่อยกับทุกสิ่งอย่างท้อไม่คิดอยากจะอยู่ต่อแล้วกลัวไปหมดทุกอย่างอยากได้กำลังใจจากแม่แต่แม่ก็ไม่เคยเข้าใจ เหนื่อยมากท้อสุดๆรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าไม่มีเราแม่ก็อยู่ได้ไม่เป็นภาระให้แม่ด้วย แม่พูดกับเราว่

ผมเหนื่อยมากเลยครับผมขอระบายน่ะครับ ผมเหนื่อยที่ต้แงตาม ผมเหนื่อยที่ผมต้องอยเข้าหา ผมเหนื่อยที่ผมต้องโดนใช้ตลอด ผมเหนื่อยที่ผมปรับฝั่งเดียวตลอด ผมเหนื่อยที่ผมท้อ ผมเหนื่อยที่ผมต้องฝืนตัวเองผมเหนื่อยจร

เราอายุ21ค่ะ หนัก 50 สูง168 ไม่ได้มีปัญหาเรื่องน้ำหนักเกินค่ะ แต่ทั้งชีวิตไม่ออกกำลัง ไม่เล่นกีฬาอะไรเลย รู้สึกตัวเองอ่อนแอ ไม่ค่อยแอคทีฟ เหนื่อยง่ายมาก ๆ ขึ้นบันไดที่มอ 3 ชั้น ไม่ถึงนาทีก็เหนื่อยละ ด

ผมได้เปลี่ยนอาชีพใหม่ เป็นอาชีพที่ทำด้วยกันกับแฟน เป็นงานที่ค้อนข้างหนักใช้แรงเยอะ แต่ที่ทำให้ท้อเพราะผมพาคนที่ผมรักมาลำบาก ตากแดด ตากฝน ถึงเธอจะไม่บ่น แต่ผมไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อย เธอร่างกายไม่ค่อยแ

คืองี้ เค้ามีเรื่องจะมาเล่าให้ฟัง (เค้าเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นที่อยุ่ไทยแต่เกิดนะคะ) ตอนแรกอ่ะเค้าเรียนภาษาญี่ปุ่นใช่มั้ยคะ แต่เค้าอ่ะเรียนไม่ไหว เค้าเลยหนีมาเรียนภาษาเกาหลีแทน แต่ก็แย่เหมือนเดิม เค้าเป็น

คือว่าเราเหนื่อยมากๆ ท้อมากๆ เราอยากจะตายเร็วๆ ในทุกๆวัน เราไม่สามารถคุยกับใครได้เลย ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครเคยถามว่าไหวไหม เราคิดอยากจะหาวิธีฆ่าตัวตายที่ไม่ทรมานแต่มันไม่มี เราเคยลองกินยานอนหลับกับยา