สวัสดีค่ะ มันยาวหน่อยนะคะ แต่เรื่องที่เล่าเป็นเรื่องจริงค่ะ ขอร้อง อ่านให้จบทีนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าจริงๆค่ะ 🙏🏼 เราเริ่มเล่าเลยเนาะ เรารู้จัก “p”(นามสมมุติ)คนนี้มาตั้งแต่ประถมแล้วค่ะ แต่ไม่ได้สนิทกัน เพราะเรียนคนละที่ เขาแค่มาเรียนพิเศษที่ รร. เราเฉยๆ พอเราขึ้นม.1 เราก็ได้มาอยู่ห้องเดียวกัน กลุ่มเราเป็นกลุ่มค่อนข้างใหญ่ ประมาณ12 คน เราสนิทกับ p เป็นคนที่สอง รองจากคนที่เราสนิทมากๆ เวลาเรามีอะไรเราบอกp ตลอด บอกทุกเรื่อง ทั้งเรื่องเรียน เรื่องครอบครัว เรื่องเงิน หรือแม้แต่เรื่องความรัก p เหมือนแม่ ที่คอยบ่น คอยปลอบ คอยสอนในทุกๆเรื่องเลยก็ว่าได้ เราเป็นคนนี้เก็บความรู้สึกเก่ง เวลาเราเสียใจ คนรอบข้างที่สนิทกันก็จะไม่รู้เท่า p เลยค่ะ p เรียนค่อนข้างเก่งด้วย เราเลยให้p สอนบ่อยๆ เราก็ใช้ชีวิตกันแบบนี้มาจนถึงม.3 ค่ะ
ตอนนั้นทางโรงเรียนมีการเข้าค่ายติว สำหรับ ศูนย์วิทย์-คณิต ม.3 เท่านั้นค่ะ ประมาณ10 กว่าวัน มีแค่3 ห้องก็ประมาณ110 คนค่ะ แล้วตอนนั้นเราก็แอบชอบผู้ชายคนนึงอยู่ อยู่ในห้องเดียวกันนี่แหละ เราก็บอก p และก็บอกทุกคน ทุกอย่าง ตอนนที่บอกตอนนั้นคือชอบมาตั้งแต่ม.2 แล้วแหละ แต่เก็บไว้ไม่ได้บอกใคร ที่บอกเพราะว่าใกล้จบแล้ว กลัวไม่มีโอกาสได้พูดไง พอทุกคนรับรู้ พวกเขาก็วางแผนกัน ทั้งแซวเอย อะไรเอย จนฝ่ายชาย จากที่สนิทมากๆ ก็กลายเป็นถอยห่างออกจากเรา เพราะเราอาจไม่ใช่คนสวยด้วยแหละ มันไม่ค่อยยอมคุยกับเราเลย
จนออกค่ายมา เราก็นะบายให้ p กับเพื่อนฟังตลอดว่า เออ ไอ้คนที่เราชอบมันเป็นงี้นะๆ จนวันนึง ด้วยความที่ ผช. มันเป็นพวกเล่นเกมอยู่แล้วใช่มั้ย p กับเพื่อนอีกคน ก็กำลังเล่นอยู่กับ ผช คนนั้น เพื่อนสนิทเรามากๆเลยบอกว่า ลองไปเล่นเกมกับp ดูดิ จะได้เนียนๆเล่นกับ ไอ้นั้นไปด้วยไง เราก็เอ้อ โอเค เผื่ออะไรๆจะดีขึ้น เราก็ตั้งกลุ่มขึ้นมา ละก็คอลคุยกันไปได้ระยะนึง มันก็ดีขึ้นจริงแหละค่ะ ช่วงนั้นเราดีใจมาก ที่มันกลับมาเป็นเหมือนเดิม
พอจบม.3 เราก็ได้จากกันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้แย่ พวกเพื่อนเราส่วนมากก็จะไปต่อม.ปลายกันที่ จุฬา เป็นส่วนมาก ซึ่งที่รู้ๆกันก็คือ มันเป็นโรงเรียนกินนอน มันก็ไม่ได้มีอะไร เราก็ติดต่อกันเหมือนเดิม แต่ที่มีเพิ่มเติมก็คือ ไอ้ผช ที่เราชอบ แต่เราก็ไม่ได้ชอบมันแล้วตั้งแต่ขึ้นม.4 เพราะเราไม่อยากกลับไปในสภาวะทุเรสแบบนั้นอีก อย่างน้อยก็แค่เพื่อนก็ดีละ
นั่นแหละ มันเพ้อหาผญ. ที่ไหนไม่รู้ เขาก็มาเม้นกันว่าเด็กจุฬาๆ เราก็ไม่ได้ใส่ใจไง ในแชทห้อง เขาก็เริ่มพูดเรื่องนี้กันเรื่อยๆ หนักขึ้นๆ เราก็ไม่ได้สนใจ เพราะเราไม่อยากคุยกับผช คนนั้นอีกเท่าไหร่ เพราะเขาไม่ได้อยากคุยกับเราเรารู้ตัว
วันที่22 ส.ค. 60 เราจำได้ เพื่อนสนิทที่สุดของเราทักเรามาบอกว่า กูมีไรจะบอก ที่กูจะบอกก็เพราะว่ากูไม่อยากให้รู้เรื่องนี้เป็นคนสุดท้าย มันบอกว่า p อ่ะ คุยกับ ผช. คนนั้นอยู่นะ เราอ่านแค่นั้นเราก็น้ำตาไหลเลย คือเหตุทั้งหมดมันไม่ได้มาจาก ผช คนนั้นเยอะหรอก แต่มันมาจากความรู้สึก ความเชื่อใจ ที่มีให้กับ p มันถูกพังทลายลงมาทันที ทำไม ทำไมต้องหลอกกันมาตั้งนานวะ มีไรก็ไม่เคยบอกกันเลย เราเสียใจ มากของมากที่สุด ความจริงก็คือว่า
เขาเริ่มมีซัมติงกันตั้งแต่ในค่ายติวแล้ว เริ่มจากคุยแค่เรื่องเล่นเกมก่อน แล้วพอตั้งกลุ่ม เวลาเราไม่อยู่ หรืออกสายไป แล้วในสายมันจะเงียบ ผช คนนั้นก็จะคุย กับ p สองคน ประมาณว่า เงียบทำไม พูดหน่อยสิ ทำไรอยู่ นอนดึกจัง บลาๆๆ เราไม่รู้หรอก เพื่อนเราบอกส่าเรื่องนี้อ่ะ ทั้ง11 คนรู้แล้วแหละ เขาคิดว่าเราอ่ะรู้แล้ว ว่า2คนนั้นมันคุยกัน เขาก็อยากจะบอกเรามากๆ แต่ไม่รู้จะบอกเรายังไงดี เพื่อนที่จุฬา บอกว่า เขาอ่ะ คุยกัน และก็คอลกัน บ่อยมากๆ
เป็นคุณ คุณจะรู้สึกยังไงคะ ที่เพื่อนที่รักมากๆ คอยปลอบเรา ให้คำปรึกษาเรา กลับมากลายเป็นคนแทงข้างหลังเรา ความเชื่อใจเรา อะไรมันก็ไม่เหลืออีกเลย เขาคุยกันมากครึ่งปีกว่าแล้วมั้ง แล้วเราไม่รู้อ่ะคิดดู เราก็ได้แต่ร้องไห้แล้วก็ไม่ได้ไปด่า หรือไปยุ่งกับชีวิตเขา2 คนเลยนะ เราแค่คอลแล้วก็พูดคุยกับเพื่อนเราที่อยู่จุฬาแล้วรับฟังและระบายแค่นั้น เพราะยังไงๆ 2 คนนั้นเขาก็คงจะชอบกันแหละ เราไม่มีสิทธิ์ให้พวกเขาเลิกคุยกัน
เพราะเราไม่ได้เสียดาย ผช ไง เราเสียดาย คำว่า “เพื่อน” ของเรา2คนกับ p มากกว่า เราไม่เข้าใจp เลยว่ะ แล้ววันที่ 23 ส.ค.60 p ก็ทักแชทมาบอกเรา ว่ามันอ่ะ รู้สึกผิดมากๆที่ทำแบบนี้ มันบอกมันจะเลิกคุยให้ มันไม่อยากทำผิดอะไรกับเราอีกแล้ว เราก็บอกไปว่า จะมารู้สึกผิดอะไรตอนที่กูกำลังรู้วะ ตอนที่ผ่านมาแกไม่ได้รู้สึกอะไรเลยหรอ แล้วเลิกคุยกันแล้วความรู้สึกเราจะคืนมามั้ยก็ไม่ ดังนั้นก็รักกันดีๆ อย่าเลิกกันเลย เราไม่อยากเป็นคนทำลายความรักของ2คนหรอกนะ แล้วมันก็บอกว่า มันอ่ะ รู้สึกผิดมาตลอดแล้วทำไรไม่ได้ แล้วทำไมตอนที่เรารู้ถึงกำลังมาทำได้วะ
คนที่โดนมองไม่ดีก็เป็นเราไงสุดท้าย เพราะคนภายนอก ก็แค่มองว่า อ้อ เราอ่ะ คงจะอยากได้ผู้ชายคืน เเล้วทำให้เขาเลิกคุยกัน ทั้งๆที่ความจริงแล้ว p เป็นคนตัดสินใจทำเองไง เรื่องก็ยังไม่จบนะเว้ย เพื่อนของไอ้ผช คนนั้นมันก็มาโพสด่าเราอีก ว่าเราไปทำความรักเขาพังงั้นงี้ เขาไม่ได้ชอบเราก็ยังมาทำงี้อีก ไรประมาณนี้ เราก็ด่าคืนสิ เราไม่ผิดอ่ะ แล้วอีกอย่าง ไอ้คนนี้มันค่อนข้างที่จะเป็นที่รู้จักใน รร ทำให้เรื่องนี้ใหญ่มาก จากเรื่องคนของคน3คน กลายเป็นผิดกันยกแกงค์ ดีหน่อยที่อยู่คนละห้องกัน แต่อยู่ศูนย์วิทย์ ด้วยกัน แก้งค์เราเป็น ผญ 8 คน ฝั่งนู้นเป็นผช ไม่รู้กี่คนจำไม่ได้ มันเป็นคนเริ่มด่าเราก่อน สุดท้ายก็มาขอให้เราจบ ในแชทนะ คิดว่าเราตกลงมั้ย ก็ไม่ มันพูดเอง เออเองทั้งนั้น
พอเจอตัวจริงมา เราก็แขวะพวกผช มัน แล้วมันก็ด่ากลับ ไปๆมาๆ ไปพูดลับหลังว่า ถ้าพวกของเราไม่จบ พวกมันจะเอาพี่มาตี เอ้า ไหนบอกว่า พวกจบแล้วไง? แลเวสุดท้ายเราก็ปรึกษาครูที่ปรึกษา ครูก็บอกอย่าไปใส่ใจ อย่าไปโพสตอบโต้ แคปอย่างเดียวเป็นหลักฐาน เราก็ทำตามนั้น ตอนนี้ตุลา แล้ว เราก็ไม่ได้คุยกับ ผช คนนั้นอีกเลย แต่ก็เจอหน้ากันแหละ เอาอีกเมื่อไหร่ หลักฐานเราพร้อมกว่าอยู่ละ
แต่ความสัมพันธ์ของเรากับ p คือมองหน้ากันไม่ติด เราไม่คุยด้วย เราไม่อยากมีเค้าในความทรงจำเลย แต่ก็ต้องเจอหน้ากัน ฝเสมอๆ เพราะเวลาเพื่อนเก่านัดกันเที่ยวอะไรพวกนี้แหละ
เราก็ไม่ได้คุยกันเลยแหละ หน้าก็ไม่มอง มันบอกว่าถ้าเราพร้อมมันจะรอเราเปิดพูดก่อน มันจะรอเรา เราก็คิดในอีกแง่ว่า จะให้เราไปขอโทษมันก่อน คุยดีๆก่อนมันก็ไม่ใช่มั้ย เมื่อ p ทำร้ายจิตใจเราขนาดนี้อ่ะ พวกเพื่อนๆที่จุฬา อยากให้เรากับ p กลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เราทำไม่ได้หว่ะ
เราเป็นคนเด็ดขาดกับเรื่องความไว้ใจแบบนี้มาก แต่อีกใจนึงเขาก็บอกว่าให้นึกถึงเวลาที่มีความสุขด้วยกัน แต่เราก็ก็คิดว่า สุขแล้วไงอ่ะ ความเชื่อใจเราไม่มีแล้ว เป็นเพื่อนกัรก็เป็นได้ แต่ไม่เหมือนเดิม เราบอกเลยว่าไม่เหมือนเดิม ไม่รู้สิ เราไม่อยากรับรู้ ไม่อยากอะไรทั้งนั้น เราเจ็บ เราไม่อยากเชื่อใจ ตอนนี้ p กับ ผช คนนั้นเลิกคุยกันแล้วนะ เขาบอกว่า p ไม่อยากคุยให้เราช้ำใจต่อ กับ p จะไปหาคนใหม่คุย
เราแค่อยากจะถามเพื่อนๆพี่ๆทุกคนว่า เราทำแบบนี้เหมือนคนใจดำมั้ย เขาบอกว่า ไม่สงสาร p บ้างหรอ เราก็ไม่รู้จะทำยังไง อยากกลับไปเหมือนกัน แต่เราไม่เหมือนเดิม เราทำไม่ได้ เราควรทำไงดีคะ ให้ความสัมพันธ์บ้าๆนี้ลงตัวสักที เราควรจะเดินไปทางไหนดี ตัดออกจากชีวิต หรือ กลับไปแต่ไม่เหมือนเดิม TT ช่วยตอบทีนะคะ เล่าเรื่องให้กันฟังก็ได้ เราอึดอัดจริงๆ
เพื่อนที่รักมากๆแต่มาหักหลังกัน ทำไงดีคะ 😔
ตอนนั้นทางโรงเรียนมีการเข้าค่ายติว สำหรับ ศูนย์วิทย์-คณิต ม.3 เท่านั้นค่ะ ประมาณ10 กว่าวัน มีแค่3 ห้องก็ประมาณ110 คนค่ะ แล้วตอนนั้นเราก็แอบชอบผู้ชายคนนึงอยู่ อยู่ในห้องเดียวกันนี่แหละ เราก็บอก p และก็บอกทุกคน ทุกอย่าง ตอนนที่บอกตอนนั้นคือชอบมาตั้งแต่ม.2 แล้วแหละ แต่เก็บไว้ไม่ได้บอกใคร ที่บอกเพราะว่าใกล้จบแล้ว กลัวไม่มีโอกาสได้พูดไง พอทุกคนรับรู้ พวกเขาก็วางแผนกัน ทั้งแซวเอย อะไรเอย จนฝ่ายชาย จากที่สนิทมากๆ ก็กลายเป็นถอยห่างออกจากเรา เพราะเราอาจไม่ใช่คนสวยด้วยแหละ มันไม่ค่อยยอมคุยกับเราเลย
จนออกค่ายมา เราก็นะบายให้ p กับเพื่อนฟังตลอดว่า เออ ไอ้คนที่เราชอบมันเป็นงี้นะๆ จนวันนึง ด้วยความที่ ผช. มันเป็นพวกเล่นเกมอยู่แล้วใช่มั้ย p กับเพื่อนอีกคน ก็กำลังเล่นอยู่กับ ผช คนนั้น เพื่อนสนิทเรามากๆเลยบอกว่า ลองไปเล่นเกมกับp ดูดิ จะได้เนียนๆเล่นกับ ไอ้นั้นไปด้วยไง เราก็เอ้อ โอเค เผื่ออะไรๆจะดีขึ้น เราก็ตั้งกลุ่มขึ้นมา ละก็คอลคุยกันไปได้ระยะนึง มันก็ดีขึ้นจริงแหละค่ะ ช่วงนั้นเราดีใจมาก ที่มันกลับมาเป็นเหมือนเดิม
พอจบม.3 เราก็ได้จากกันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้แย่ พวกเพื่อนเราส่วนมากก็จะไปต่อม.ปลายกันที่ จุฬา เป็นส่วนมาก ซึ่งที่รู้ๆกันก็คือ มันเป็นโรงเรียนกินนอน มันก็ไม่ได้มีอะไร เราก็ติดต่อกันเหมือนเดิม แต่ที่มีเพิ่มเติมก็คือ ไอ้ผช ที่เราชอบ แต่เราก็ไม่ได้ชอบมันแล้วตั้งแต่ขึ้นม.4 เพราะเราไม่อยากกลับไปในสภาวะทุเรสแบบนั้นอีก อย่างน้อยก็แค่เพื่อนก็ดีละ
นั่นแหละ มันเพ้อหาผญ. ที่ไหนไม่รู้ เขาก็มาเม้นกันว่าเด็กจุฬาๆ เราก็ไม่ได้ใส่ใจไง ในแชทห้อง เขาก็เริ่มพูดเรื่องนี้กันเรื่อยๆ หนักขึ้นๆ เราก็ไม่ได้สนใจ เพราะเราไม่อยากคุยกับผช คนนั้นอีกเท่าไหร่ เพราะเขาไม่ได้อยากคุยกับเราเรารู้ตัว
วันที่22 ส.ค. 60 เราจำได้ เพื่อนสนิทที่สุดของเราทักเรามาบอกว่า กูมีไรจะบอก ที่กูจะบอกก็เพราะว่ากูไม่อยากให้รู้เรื่องนี้เป็นคนสุดท้าย มันบอกว่า p อ่ะ คุยกับ ผช. คนนั้นอยู่นะ เราอ่านแค่นั้นเราก็น้ำตาไหลเลย คือเหตุทั้งหมดมันไม่ได้มาจาก ผช คนนั้นเยอะหรอก แต่มันมาจากความรู้สึก ความเชื่อใจ ที่มีให้กับ p มันถูกพังทลายลงมาทันที ทำไม ทำไมต้องหลอกกันมาตั้งนานวะ มีไรก็ไม่เคยบอกกันเลย เราเสียใจ มากของมากที่สุด ความจริงก็คือว่า
เขาเริ่มมีซัมติงกันตั้งแต่ในค่ายติวแล้ว เริ่มจากคุยแค่เรื่องเล่นเกมก่อน แล้วพอตั้งกลุ่ม เวลาเราไม่อยู่ หรืออกสายไป แล้วในสายมันจะเงียบ ผช คนนั้นก็จะคุย กับ p สองคน ประมาณว่า เงียบทำไม พูดหน่อยสิ ทำไรอยู่ นอนดึกจัง บลาๆๆ เราไม่รู้หรอก เพื่อนเราบอกส่าเรื่องนี้อ่ะ ทั้ง11 คนรู้แล้วแหละ เขาคิดว่าเราอ่ะรู้แล้ว ว่า2คนนั้นมันคุยกัน เขาก็อยากจะบอกเรามากๆ แต่ไม่รู้จะบอกเรายังไงดี เพื่อนที่จุฬา บอกว่า เขาอ่ะ คุยกัน และก็คอลกัน บ่อยมากๆ
เป็นคุณ คุณจะรู้สึกยังไงคะ ที่เพื่อนที่รักมากๆ คอยปลอบเรา ให้คำปรึกษาเรา กลับมากลายเป็นคนแทงข้างหลังเรา ความเชื่อใจเรา อะไรมันก็ไม่เหลืออีกเลย เขาคุยกันมากครึ่งปีกว่าแล้วมั้ง แล้วเราไม่รู้อ่ะคิดดู เราก็ได้แต่ร้องไห้แล้วก็ไม่ได้ไปด่า หรือไปยุ่งกับชีวิตเขา2 คนเลยนะ เราแค่คอลแล้วก็พูดคุยกับเพื่อนเราที่อยู่จุฬาแล้วรับฟังและระบายแค่นั้น เพราะยังไงๆ 2 คนนั้นเขาก็คงจะชอบกันแหละ เราไม่มีสิทธิ์ให้พวกเขาเลิกคุยกัน
เพราะเราไม่ได้เสียดาย ผช ไง เราเสียดาย คำว่า “เพื่อน” ของเรา2คนกับ p มากกว่า เราไม่เข้าใจp เลยว่ะ แล้ววันที่ 23 ส.ค.60 p ก็ทักแชทมาบอกเรา ว่ามันอ่ะ รู้สึกผิดมากๆที่ทำแบบนี้ มันบอกมันจะเลิกคุยให้ มันไม่อยากทำผิดอะไรกับเราอีกแล้ว เราก็บอกไปว่า จะมารู้สึกผิดอะไรตอนที่กูกำลังรู้วะ ตอนที่ผ่านมาแกไม่ได้รู้สึกอะไรเลยหรอ แล้วเลิกคุยกันแล้วความรู้สึกเราจะคืนมามั้ยก็ไม่ ดังนั้นก็รักกันดีๆ อย่าเลิกกันเลย เราไม่อยากเป็นคนทำลายความรักของ2คนหรอกนะ แล้วมันก็บอกว่า มันอ่ะ รู้สึกผิดมาตลอดแล้วทำไรไม่ได้ แล้วทำไมตอนที่เรารู้ถึงกำลังมาทำได้วะ
คนที่โดนมองไม่ดีก็เป็นเราไงสุดท้าย เพราะคนภายนอก ก็แค่มองว่า อ้อ เราอ่ะ คงจะอยากได้ผู้ชายคืน เเล้วทำให้เขาเลิกคุยกัน ทั้งๆที่ความจริงแล้ว p เป็นคนตัดสินใจทำเองไง เรื่องก็ยังไม่จบนะเว้ย เพื่อนของไอ้ผช คนนั้นมันก็มาโพสด่าเราอีก ว่าเราไปทำความรักเขาพังงั้นงี้ เขาไม่ได้ชอบเราก็ยังมาทำงี้อีก ไรประมาณนี้ เราก็ด่าคืนสิ เราไม่ผิดอ่ะ แล้วอีกอย่าง ไอ้คนนี้มันค่อนข้างที่จะเป็นที่รู้จักใน รร ทำให้เรื่องนี้ใหญ่มาก จากเรื่องคนของคน3คน กลายเป็นผิดกันยกแกงค์ ดีหน่อยที่อยู่คนละห้องกัน แต่อยู่ศูนย์วิทย์ ด้วยกัน แก้งค์เราเป็น ผญ 8 คน ฝั่งนู้นเป็นผช ไม่รู้กี่คนจำไม่ได้ มันเป็นคนเริ่มด่าเราก่อน สุดท้ายก็มาขอให้เราจบ ในแชทนะ คิดว่าเราตกลงมั้ย ก็ไม่ มันพูดเอง เออเองทั้งนั้น
พอเจอตัวจริงมา เราก็แขวะพวกผช มัน แล้วมันก็ด่ากลับ ไปๆมาๆ ไปพูดลับหลังว่า ถ้าพวกของเราไม่จบ พวกมันจะเอาพี่มาตี เอ้า ไหนบอกว่า พวกจบแล้วไง? แลเวสุดท้ายเราก็ปรึกษาครูที่ปรึกษา ครูก็บอกอย่าไปใส่ใจ อย่าไปโพสตอบโต้ แคปอย่างเดียวเป็นหลักฐาน เราก็ทำตามนั้น ตอนนี้ตุลา แล้ว เราก็ไม่ได้คุยกับ ผช คนนั้นอีกเลย แต่ก็เจอหน้ากันแหละ เอาอีกเมื่อไหร่ หลักฐานเราพร้อมกว่าอยู่ละ
แต่ความสัมพันธ์ของเรากับ p คือมองหน้ากันไม่ติด เราไม่คุยด้วย เราไม่อยากมีเค้าในความทรงจำเลย แต่ก็ต้องเจอหน้ากัน ฝเสมอๆ เพราะเวลาเพื่อนเก่านัดกันเที่ยวอะไรพวกนี้แหละ
เราก็ไม่ได้คุยกันเลยแหละ หน้าก็ไม่มอง มันบอกว่าถ้าเราพร้อมมันจะรอเราเปิดพูดก่อน มันจะรอเรา เราก็คิดในอีกแง่ว่า จะให้เราไปขอโทษมันก่อน คุยดีๆก่อนมันก็ไม่ใช่มั้ย เมื่อ p ทำร้ายจิตใจเราขนาดนี้อ่ะ พวกเพื่อนๆที่จุฬา อยากให้เรากับ p กลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เราทำไม่ได้หว่ะ
เราเป็นคนเด็ดขาดกับเรื่องความไว้ใจแบบนี้มาก แต่อีกใจนึงเขาก็บอกว่าให้นึกถึงเวลาที่มีความสุขด้วยกัน แต่เราก็ก็คิดว่า สุขแล้วไงอ่ะ ความเชื่อใจเราไม่มีแล้ว เป็นเพื่อนกัรก็เป็นได้ แต่ไม่เหมือนเดิม เราบอกเลยว่าไม่เหมือนเดิม ไม่รู้สิ เราไม่อยากรับรู้ ไม่อยากอะไรทั้งนั้น เราเจ็บ เราไม่อยากเชื่อใจ ตอนนี้ p กับ ผช คนนั้นเลิกคุยกันแล้วนะ เขาบอกว่า p ไม่อยากคุยให้เราช้ำใจต่อ กับ p จะไปหาคนใหม่คุย
เราแค่อยากจะถามเพื่อนๆพี่ๆทุกคนว่า เราทำแบบนี้เหมือนคนใจดำมั้ย เขาบอกว่า ไม่สงสาร p บ้างหรอ เราก็ไม่รู้จะทำยังไง อยากกลับไปเหมือนกัน แต่เราไม่เหมือนเดิม เราทำไม่ได้ เราควรทำไงดีคะ ให้ความสัมพันธ์บ้าๆนี้ลงตัวสักที เราควรจะเดินไปทางไหนดี ตัดออกจากชีวิต หรือ กลับไปแต่ไม่เหมือนเดิม TT ช่วยตอบทีนะคะ เล่าเรื่องให้กันฟังก็ได้ เราอึดอัดจริงๆ