ก่อนอื่น หากตั้งกระทู้ไม่ถูกต้อง แท็กผิด ต้องขออภัยด้วยนะคะ ไม่ค่อยไก้ตั้งเท่าไหร่ เข้าเรื่องเลยละกัน รู้สึกชีวิตคู่เริ่มมีปัญหา 4ปีที่คบกัน กับ5เดือนที่แต่งงานกันมา มีปัญหากระปริดกระปรอยเรื่อยมา แต่ก็ยังประคับประคองเพื่อให้อยุ่รอด ในใจเรามีเค้าคนเดียวนะค่ะ ทำงานที่เดียว ไปกลับด้วยกันทุกเช้าเย็น ตลอดระยะเวลาสี่ปีที่คบกันก่อนแต่งงาน เราทะเลากันบ่อยมาก เรื่องคำพูด เรารู้ตัวว่าตัวเองไม่ได้เป็นคนเสียงหวาน ออกไปทางห้วน แต่เราพยายามพูดกับเขาดีๆนะค่ะ แฟนเป็นคนอารมณ์ร้อนเท่าที่เราสัมผัส มีครั้งหนึ่งทะเลาะกันจนเกือบจะไม่ได้แต่งงานด้วยซ้ำ แต่เรายังขอโอกาสจากเค้า เพราะคำว่ารักคำเดียวเลย ทะเลาะกันทุกครั้งมาจากการต่อปาดต่อคำตลอด รู้สึกทุกครั้งว่า เขาไม่เคยคิดว่าตัวเขาพูดผิด มีแต่เรามีพูดจาไม่ดี ไม่เพราะบ้าง(เราไมาเคยด่าเขาในคำที่มีสัตว์เลื่อยคลานออกมาเลย) ในตัวเขาไม่ใช่ไม่มีอะไรดีนะ เขาทำทุกสิ่ง ทุกอย่างห่เลี้ยงครอบครัวมาตลอด ให้เงินเราใช้บ้างตามความเหมาะสม รวมทั้งแก้วแหวน ตามแต่เขาจะมีโอกาสจะให้ อยากไปไหนพาไปถ้ามีโอกาส บอกรักกันตลอด หลังจากแต่งงานก็มีปัญหากันบ้างแต่เล็กน้อย ไม่ได้ใหญ่โตอะไร จนมีวันหนึ่ง ทะเลาะกันจากเรื่องไร้สาระแท้ๆ แต่เขากลับขึ้นเสียงเรา ราวกับเป็นเรื่องใหญ่โต กับแค่คำที่เราบอกว่าโอนเงินแล้ว แค่นี้เอง เพราะก่อนหน้านั้นเขาบอกให้เราโอนเงินเข้าบัญชีเขาหน่อย อ่ะเราก็โอน แต่นางโมโหอะไม่รู้ จนมีการขึ้นเสียงทะเลาะกัน และพักหลังเขาหงุดหงิดบ่อยมาก แบบไม่มีสาเหตุเลย จนเขาหลุดปากพูดออกมาว่าอย่าให้เขาเจอคนพูดดีๆนะ เราก็เลย บอกว่าถ้าเจอคนดีๆอย่างที่ว่า เราก็ให้ไปนะจะไม่ห้าม เพราะเขาพูดว่าเขาเบื่อเราแล้ว....คนที่ผิดกลายเป็นเรา..เขาแสดงออกแบบนี้ เราควรทำยังไงต่อไปดี ขนาดพูดเรื่องมีลูกเขายังไม่อยากมีเลย บอกว่ามันเป็นบ่วงค้องคอจะเอามาทำไม
ขอระบาย และขอคำปรึกษาคาะ