สวัสดีทุกท่านครับ ช่วงนี้ผมเป็นอะไรผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ผมได้ฝากความหวังไว้กับน้องคนนึง ผมเห็นแววน้องเขาตั้งแต่วันแรก ผมตั้งใจที่จะปั้นเขาให้เป็นตัวเต็งของโรงเรียน ให้เก่งกว่าผมให้ได้ ให้ทำหน้าที่แทนผมเมื่อผมไม่อยู่แล้ว ตอนแรกผมไม่รู้จักเขา เขาเป็นสายรหัสผมเองครับ
พอเวลาผ่านไปนานเข้า ผมก็สนิทกับน้องเขา เราก็มักจะเล่าความลับให้ฟัง คุยกันสนุกสนาน เวลามีอะไรไม่สบายใจก็จะมาเล่าให้ฟัง แม้แต่เรื่องแฟนผมเอง เขาก็ช่วยแก้ตัวให้ผม ผมคุยกับน้องเขาุกวันๆๆๆ ถ้าวันไหนน้องเขาไม่ออนเฟส ไม่ได้คุยกัน ผมก็จะรู้สึกเหมือนว่ามันขาดอะไรไปบางอย่างครับ
มันมีอยู่ช่วงหนึ่งครับ น้องเขาผิดหวังเรื่องความรักจนน้องเขาไม่เป็นอันเรียน ผมเองก็เสียใจที่น้องเขาทำไม่ได้อย่างที่ผมหวัง ผมก็ได้แต่ปลอบใจน้องเขาอย่าเสียใจเลยย ช่วงนั้นผมกับน้องเขาสนิทกันมากแบบมากโคตรๆ พอเวลาผ่านไปน้องเขาเริ่มออกห่าง เหมือนน้องเขาแคร์สายตาเพื่อนอยู่รึเปล่าผมไม่แน่ใจเหมือนกันเพราะเพื่อนเขาชอบพูดล้อตลอด ต่อมาวันนึง ผมกับน้องๆหลายๆคนได้ไปแข่งและมีนัดซ้อมด้วยกัน แล้วผมเดินเข้าไปในห้องแต่กลับไม่มีใครพูดกับผมเลยเหมือนผมไม่มีตัวตนอยู่ในห้อง วันนนั้นผมเสียใจมากถึงกับร้องให้ ท้อมาก ผมทำอะไรไม่ถูกจนต้องเดินออกมาร้องห้นอกห้อง และมาถึงวันนี้ผมได้ถามน้องเขาว่าพร้อมติวรึยังน้อง พี่พร้อมละ แต่น้องเขาตอบว่าผมไม่มีกำลังใจเลยพี่พี่เอาเพ่ือนผมไปเหอะมันเก่งกว่าผม พี่สอนมันหน่อยมันแป้ปเดียวก็รู้แล้ว แตความรู้สึกผมตอนนี้ผมเองบอกเขาตั้งแต่แรกว่าพี่จะทำไห้น้องเก่งกว่าพี่ ผมได้ฝากความหวังไว้กับเขา และผมต้องการกำลังใจจากเขาเวลาผมท้อ ผมเองก็รู้สึกเสียใจนะครับ ผมรอน้องเขามาเป็นเทอม ผมเป็นอะไรครับ
ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ผมเป็นอะไรอยู่
ผมได้ฝากความหวังไว้กับน้องคนนึง ผมเห็นแววน้องเขาตั้งแต่วันแรก ผมตั้งใจที่จะปั้นเขาให้เป็นตัวเต็งของโรงเรียน ให้เก่งกว่าผมให้ได้ ให้ทำหน้าที่แทนผมเมื่อผมไม่อยู่แล้ว ตอนแรกผมไม่รู้จักเขา เขาเป็นสายรหัสผมเองครับ
พอเวลาผ่านไปนานเข้า ผมก็สนิทกับน้องเขา เราก็มักจะเล่าความลับให้ฟัง คุยกันสนุกสนาน เวลามีอะไรไม่สบายใจก็จะมาเล่าให้ฟัง แม้แต่เรื่องแฟนผมเอง เขาก็ช่วยแก้ตัวให้ผม ผมคุยกับน้องเขาุกวันๆๆๆ ถ้าวันไหนน้องเขาไม่ออนเฟส ไม่ได้คุยกัน ผมก็จะรู้สึกเหมือนว่ามันขาดอะไรไปบางอย่างครับ
มันมีอยู่ช่วงหนึ่งครับ น้องเขาผิดหวังเรื่องความรักจนน้องเขาไม่เป็นอันเรียน ผมเองก็เสียใจที่น้องเขาทำไม่ได้อย่างที่ผมหวัง ผมก็ได้แต่ปลอบใจน้องเขาอย่าเสียใจเลยย ช่วงนั้นผมกับน้องเขาสนิทกันมากแบบมากโคตรๆ พอเวลาผ่านไปน้องเขาเริ่มออกห่าง เหมือนน้องเขาแคร์สายตาเพื่อนอยู่รึเปล่าผมไม่แน่ใจเหมือนกันเพราะเพื่อนเขาชอบพูดล้อตลอด ต่อมาวันนึง ผมกับน้องๆหลายๆคนได้ไปแข่งและมีนัดซ้อมด้วยกัน แล้วผมเดินเข้าไปในห้องแต่กลับไม่มีใครพูดกับผมเลยเหมือนผมไม่มีตัวตนอยู่ในห้อง วันนนั้นผมเสียใจมากถึงกับร้องให้ ท้อมาก ผมทำอะไรไม่ถูกจนต้องเดินออกมาร้องห้นอกห้อง และมาถึงวันนี้ผมได้ถามน้องเขาว่าพร้อมติวรึยังน้อง พี่พร้อมละ แต่น้องเขาตอบว่าผมไม่มีกำลังใจเลยพี่พี่เอาเพ่ือนผมไปเหอะมันเก่งกว่าผม พี่สอนมันหน่อยมันแป้ปเดียวก็รู้แล้ว แตความรู้สึกผมตอนนี้ผมเองบอกเขาตั้งแต่แรกว่าพี่จะทำไห้น้องเก่งกว่าพี่ ผมได้ฝากความหวังไว้กับเขา และผมต้องการกำลังใจจากเขาเวลาผมท้อ ผมเองก็รู้สึกเสียใจนะครับ ผมรอน้องเขามาเป็นเทอม ผมเป็นอะไรครับ