อยากจะเล่าประสบการณ์ เรามีเพื่อนสนิทเป็น ผญ จนวันนึงเรากับรู้สึกดีเราคุยกับเขาทั้งที่เขามีแฟน

ผมจะเล่าตั้งแต่ต้นเลยนะ สมมุติว่าชื่อ A นะ เรารู้จักแบบจริงจังกับเพื่อน ผญ คนนี้มา4ปี คือเรารู้จักกันมาก่อนแต่ไม่ได้รู้จักกันจริงๆ จนเรียนด้วยกันเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นๆอาจเป็นเพราะเราชอบ A ด้วยและเลยเข้าหา แต่ก็ไม่ได้ออกตัวแรงอะไรจนมาปีที่4เราก็สนิทกันเหมือนเดิมตลอดมามีกลุ่มเพื่อนกลุ่มเดียวกัน จนวันนึงกินเลี้ยงกันปกติตามประสาวัยรุ่น วันนั้น A ทะเลาะกับแฟนจนเลิกกันดื่มหนักมาก เราก็เลยไปส่งที่บ้านและก็กลับ พอเราถึงบ้าน A ก็โทรมาชวนคุยสักพัก และ A ก็ยิงประโยคมาขอผม คบ แต่ด้วยความกลัวเสียเพื่อนเลยปฏิเสธไป  คือก่อนจะสนิทกันผมชอบ A มาตั้งแต่เรียนด้วยกันตอนปีแรกและชอบมาตลอดไม่เคยคิดว่าสักวันเราจะสนิทกัน มาต่อกันดีกว่าหลังจากผม ปฏิเสธไปก็พยายามอธิบายให้ A ฟังว่าเพราะ และก็วางสายไปจนอีกวันนึง A ก็กลับไปคบกับแฟน แต่ A ก็ทักมาหาเรามาหยอดเราชวนคุยนู้นนี่ ผมก็ไม่ได้อะไรจนวันนึงผมก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นความรู้สึกของก็พลิกหน้ามือเป็นหลังมือเลย กลับขาด A ไม่ได้ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน ผมก็คุยกันไปเรื่อยทั้งที่รู้ว่า A ยังคบกับแฟนอยู่จนมันเริ่มหนักขึ้นหนักขึ้นผมยอมทุกอย่างรับทุกอย่าง ไม่ได้คุยทุกวันวันไหน A นอนบ้านแฟน ก็ไม่ได้คุย ในตอนนั้นผมอยากเลิกคุยนะแต่ทำไม่ได้กลัวการหายไป ก็เลยคุยมาเรื่อยประมานเกือบ 10 เดือน ผมทนรับความอึดอัดความรู้สึกหลายๆอย่างไว้ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นยังไงแต่ไม่ยอมออกจากตรงนั้น รู้ทุกอย่างแต่ไม่ทำ ปรึกษาใครก็ไม่ได้มันรู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวกินไม่เข้าคายไม่ออก พอเรียนจบ พอไม่เจอกัน ผมก็ห่างหายออกมาจากตรงนั้น แรกๆก็ทำใจยากเหมือนเราแค่เข้าไปแวะในช่วงชีวิตเขาสักช่วงนึง ที่จะเล่าก็มีแค่นี้และครับ


เป็นครั้งแรกของการตั้งกระทู้ผิดยังไงขอโทษด้วยครับอย่าด่าผมนะ