จขกท. เป็นเด็กซิ่วนะคะ ซึ่งซิ่วมาอยู่คณะเดิม แต่เปลี่ยนมาอยู่ภาคใหม่
ซึ่งจขกท.อยู่ในคณะที่ขึ้นชื่อว่าว้ากน้องหนัก จขกท.มาจากภาคที่ไม่มีการว้ากมาก่อน
ซึ่งตอนเรียนภาคนั้น ซึ่งไม่มีการบังคับว่าให้ช่วยกันทำงานหรือทำอะไรร่วมกัน
เหมือนรุ่นพี่แค่นัดมาคุยๆว่าจะมีงานอะไรบ้าง ทำตอนไหนแค่นั้น แล้วที่เหลือให้เราจัดการกันเอง
ซึ่งตอนนั้นในภาคไม่ได้สามัคคีกัน ไม่ได้ช่วยเหลือกันแบบจริงจัง เหมือนคนที่มาก็มาแค่หน้าเดิมๆ
ที่เหลือส่วนมากก็ไม่มาช่วยอะไรกัน สนิทกันแค่ในกลุ่ม เวลาเรียนก็ไม่ได้ช่วยกันเรียน
เพราะไม่มีใครมาบอกมาสอนว่าต้องช่วยติวหนังสือเพื่อนคนที่ไม่ได้นะอะไรแบบนี้
แต่พอมาเรียนภาคใหม่เป็นภาคที่มีระบบว้าก และรุ่นพี่จะมีการเข้ามาว้ากรุ่นน้อง
อาจจะมีการใช้คำรุนแรงบ้าง ซึ่งเราเองซิ่วมาจากอีกภาคก็เลยรู้จักพวกพี่ๆตั้งแต่ปีก่อนแล้ว
เราเลยไม่ได้อะไรกับการที่พี่เข้ามาว้าก เพราะรู้จุดประสงค์พี่เขาอยู่แล้ว
ว่าอยากให้เราสามัคคีและช่วยกันทำงาน มันทำให้เรายิ่งสนิทกับเพื่อนมากขึ้น
เพราะทุกคนต้องช่วยกันทำจริงๆ อาจจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นแต่รู้ว่าการว้ากมีผลมากกับการทำงานส่วนรวม
แล้วเวลาใกล้สอบแบบนี้ พวกเพื่อนๆในภาคจะรวมกลุ่มกันช่วยกันติว แบบไม่หวงความรู้กันเลย
เพราะอยากให้เพื่อนเรียนรอดไปด้วยกันจริงๆ เหมือนเพื่อนช่วยเพื่อน นี่คือสิ่งที่พี่ว้ากฝากเอาไว้
เราเข้าใจประโยชน์ของการว้ากนะคะ เพราะเราเคยอยู่ภาคที่ไม่มีว๊ากมาก่อน ซึ่งมีทั้งข้อดี และข้อเสียต่างกันไป
ซึ่งเพื่อนบางคนอาจจะมีการแอนตี้ ซึ่งส่วนนี้เราก็เข้าใจอารมณ์พื่อนด้วย จขกท.เลยมานั่งคิดว่า
ถ้าพูดดีๆธรรมดาน้องคงไม่ฟังกัน ไม่ทำตามกัน แล้วถ้าไม่มีระบบว้าก
จะมีวิธีไหนบ้างที่จะให้รุ่นน้องช่วยกันทำงานส่วนรวม รักใคร กลมเกลียวกัน ช่วยกันติวหนังสือ
ไม่หวงความรู้ ไม่อยู่แบบตัวใครตัวมัน ช่วยกันเรียนให้รอดจนจบไปพร้อมกัน
อยากเห็นความคิดที่หลากหลายค่ะ เผื่อจะมีแนวทางเปลี่ยนแปลงให้เป็นแบบกลางๆในปีหน้าได้บ้าง ขอบคุณค่ะ
ปล. อาจจะอ่านยากนิดนึงนะคะ จขกท.ไม่ได้เข้ามาตั้งกระทู้นาน ไม่แน่ใจเรื่องการเว้นวรรคค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ
ไม่อยากให้มีระบบว้าก แต่อยากให้น้องๆทำตาม อยากได้ทางสายกลาง ต้องทำยังไง
ซึ่งจขกท.อยู่ในคณะที่ขึ้นชื่อว่าว้ากน้องหนัก จขกท.มาจากภาคที่ไม่มีการว้ากมาก่อน
ซึ่งตอนเรียนภาคนั้น ซึ่งไม่มีการบังคับว่าให้ช่วยกันทำงานหรือทำอะไรร่วมกัน
เหมือนรุ่นพี่แค่นัดมาคุยๆว่าจะมีงานอะไรบ้าง ทำตอนไหนแค่นั้น แล้วที่เหลือให้เราจัดการกันเอง
ซึ่งตอนนั้นในภาคไม่ได้สามัคคีกัน ไม่ได้ช่วยเหลือกันแบบจริงจัง เหมือนคนที่มาก็มาแค่หน้าเดิมๆ
ที่เหลือส่วนมากก็ไม่มาช่วยอะไรกัน สนิทกันแค่ในกลุ่ม เวลาเรียนก็ไม่ได้ช่วยกันเรียน
เพราะไม่มีใครมาบอกมาสอนว่าต้องช่วยติวหนังสือเพื่อนคนที่ไม่ได้นะอะไรแบบนี้
แต่พอมาเรียนภาคใหม่เป็นภาคที่มีระบบว้าก และรุ่นพี่จะมีการเข้ามาว้ากรุ่นน้อง
อาจจะมีการใช้คำรุนแรงบ้าง ซึ่งเราเองซิ่วมาจากอีกภาคก็เลยรู้จักพวกพี่ๆตั้งแต่ปีก่อนแล้ว
เราเลยไม่ได้อะไรกับการที่พี่เข้ามาว้าก เพราะรู้จุดประสงค์พี่เขาอยู่แล้ว
ว่าอยากให้เราสามัคคีและช่วยกันทำงาน มันทำให้เรายิ่งสนิทกับเพื่อนมากขึ้น
เพราะทุกคนต้องช่วยกันทำจริงๆ อาจจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นแต่รู้ว่าการว้ากมีผลมากกับการทำงานส่วนรวม
แล้วเวลาใกล้สอบแบบนี้ พวกเพื่อนๆในภาคจะรวมกลุ่มกันช่วยกันติว แบบไม่หวงความรู้กันเลย
เพราะอยากให้เพื่อนเรียนรอดไปด้วยกันจริงๆ เหมือนเพื่อนช่วยเพื่อน นี่คือสิ่งที่พี่ว้ากฝากเอาไว้
เราเข้าใจประโยชน์ของการว้ากนะคะ เพราะเราเคยอยู่ภาคที่ไม่มีว๊ากมาก่อน ซึ่งมีทั้งข้อดี และข้อเสียต่างกันไป
ซึ่งเพื่อนบางคนอาจจะมีการแอนตี้ ซึ่งส่วนนี้เราก็เข้าใจอารมณ์พื่อนด้วย จขกท.เลยมานั่งคิดว่า
ถ้าพูดดีๆธรรมดาน้องคงไม่ฟังกัน ไม่ทำตามกัน แล้วถ้าไม่มีระบบว้าก
จะมีวิธีไหนบ้างที่จะให้รุ่นน้องช่วยกันทำงานส่วนรวม รักใคร กลมเกลียวกัน ช่วยกันติวหนังสือ
ไม่หวงความรู้ ไม่อยู่แบบตัวใครตัวมัน ช่วยกันเรียนให้รอดจนจบไปพร้อมกัน
อยากเห็นความคิดที่หลากหลายค่ะ เผื่อจะมีแนวทางเปลี่ยนแปลงให้เป็นแบบกลางๆในปีหน้าได้บ้าง ขอบคุณค่ะ
ปล. อาจจะอ่านยากนิดนึงนะคะ จขกท.ไม่ได้เข้ามาตั้งกระทู้นาน ไม่แน่ใจเรื่องการเว้นวรรคค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ