สงสัยมากค่ะ เหมือนแม่ไม่รัก ทำดีเท่าไรก็โดนว่าตลอดเลย แต่กับน้อง ๆ แม่ไม่เคยดุ ด่า หรือพูดทำร้ายความรู้สึกเลย
เข้าเรื่องเลยนะคะ...เราอายุ 20 ต้น ๆ ไม่มีการงานเป็นหลักเป็นแหล่ง ก็รับจ๊อบทำนั่นทำนี่ไปเรื่อย วันละ 500 วันละ 1,000 ก็มีมาเรื่อย ๆ แม่อยากให้เราช่วยค่าใช้จ่าย เราก็ออกให้ทุกอย่าง ข้าวสาร อาหารแมว อาหารหมา หรือว่าให้เงินแม่ใช้ แต่ให้ได้เท่าที่ให้ได้ ปัญหาที่ตามมาคือแม่ไม่พอใจกับเงินที่เราให้นะ แม่อยากให้ทำงานแต่ เราก็หางานทำนะไม่ใช่นิ่งดูดาย สมัครงานหลายที่แต่ไม่มีที่ไหนเรียกตัวเลยสักที รอมานานหลายเดือนแล้ว เราหาได้เล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ก็แบ่งให้ใช้ตลอด ( แต่ตอนนี้ไม่อยากให้แล้ว ) พ่อทำงานเก็บขยะเงินก็ได้ไม่มากเท่าที่ควรแถมเป็นงานหนักอีกด้วย บางครั้งพ่อไม่พอใช้ก็โทรมาขอเรา เราก็โอนให้ตลอดเพราะว่าสงสารพ่อ พ่อไม่มีข้าวกิน ไม่มีบ้านอยู่ พ่ออาศัยอยู่ที่วัด ตื่นทำงานตั้งแต่ตี 3 ทุกวัน เวลาเงินออกพ่อส่งมาให้แม่ใช้ วิคละ 1,000-2,000 บาท บางครั้งถ้าไม่สบายหนักก็ไปทำงานไม่ได้เลย ค่าแรงก็ไม่ได้ และไม่มีสวัสดีการอะไรสำหรับการลาป่วยเลย ไม่ไปทำงานก็คือไม่ได้เงินอะไรแบบนี้
คือตอนนี้แม่เราติดการเล่นแชร์...เราไม่รู้หรอกว่ามันเล่นยังไง รู้แต่ว่าเงินออก 3-4 วันเงินหมดแล้ว พอเงินหมดก็จะหงุดหงิดหน้างอไม่พอใจอะไรก็เสียงดัง เสื้อผ้าเราบางตัวใส่ตะกร้าแม่ไว้แกก็โยนออกมานอกบ้าน เลอะเทอะไปหมด ( อันนี้คือเวลาไม่พอใจ ) เราเคยบอกให้เลิกเล่นนะ เพราะเมื่อก่อนแม่ไม่เล่นก็จะมีเงินวิคชนวิค เงินพอใช้ บวกกับเงินที่เราให้ด้วย พ่อให้อีก มันก็พอใช้นะสำหรับแม่ที่ออกค่าใช้จ่ายแค่ค่ากับข้าวน้ำไฟ ส่วนเราช่วยข้าวสาร อาทิตย์ละ 10 กิโล อาหารแมว-อาหารหมา...
พอแม่เล่นแชร์ คือเงินไม่เหลือ แม่ก็จะด่ากับพ่อทางโทรศัพท์บ่อย ๆ ว่าเศษเงินที่พ่อให้มันไม่พอใช้...แล้วก็จะพูดกดดันให้เรารู้สึกเลวไปในทันที แม่จะเก่งมากเรื่องการพูดทำลายความรู้สึก พูดบ่นว่าทุกวันนี้หาคนเดียวไม่มีใครช่วย มีลูกก็เป็นภาระ เอ้า !!! แล้วที่ผ่านมาคืออะไร เราร้องไห้เรื่องครอบครัวบ่อยมาก มันไม่มีทางออกเลย เคยคิดจะฆ่าตัวตายด้วยนะเพราะคำพูดของแม่ ที่พ่ออยู่กรุงเทพเพราะว่าพ่อก็ทนกับคำพูดของแม่ไม่ได้เหมือนกัน พ่อเลยบอกว่าแยกกันอยู่แยกกันทำงานดีกว่า
เรามีน้องคนกลางเป็น ผช. ไม่เอาไหนเลย ติด 0. ติด ร. เรียนไม่จบม. 3 ทำให้แม่ต้องร้องไห้เพราะว่าแม่วางแผนการเรียนต่อไว้ให้หมดแล้ว อยากได้อะไรเราซื้อให้ทุกอย่าง แต่มันก็ไม่เคยช่วยแบ่งเบาภาระอะไรเราเลยสักนิด เวลาเราออกไปทวงหนี้ฝากให้มันคลุกข้าวให้หมา เทอาหารให้แมวมันบอกว่าคลุกไม่เป็น ???? คลุกไม่เป็น...??? มันใช้เป็นแต่เงิน ทำไรไม่เป็น หางานเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ทำก็ไม่อยากจะเอาอะไรสักอย่าง แม่ไม่เคยบ่น แต่น้องคนเล็กเราเป็น ผญ. ช่วยแบ่งเบาเราได้บ้าง เพราะนางรักสัตว์เหมือนเรา
ปัญหาอยู่ตรงที่เรื่อง #เงิน แม่ไม่เคยพูดให้กำลังใจ หรือพูดดีกับเราเลย เงินเราบางทีก็อยากแบ่งไว้ใช้เองบ้าง ก็บ่นว่าเห็นแก่ตัว ว่าเราเห็นแก่ตัว...ถ้าให้เงินน้อย ให้ไม่มากก็บ่นว่าเงินแค่นี้เองหรอ คือแบบ...เราไม่รู้จะทำยังไงกับแม่ดี เคยมีครั้งนึง ฝรั่งมาจีบ มันสายเปย์นะ พาเราไปช้อปไปซื้อของ นางซื้อของให้โดยที่เราไม่ได้ขอ เราก็ซื้อเสื้อผ้า ผลไม้ พอกลับถึงบ้านก็เอาให้แม่ดู แม่ก็ตะคอกเราเสียงดัง " เอาเงินซื้อของพวกนี้ เอาเงินมาซื้อของให้กู-ดีกว่ามั้ย " เจอคำนี้ไปเราชะงักเลย ทำไมแม่ไม่เข้าใจว่าเค้าไม่ได้ให้เงิน แต่เค้าซื้อให้ เราช็อกอยู่พักนึง ครั้งต่อมา เราซื้อหอยแครงมากิน ด้วยความที่อยากกินและชอบมาก เช้ามาขอเงินเรา เราบอกว่ายังไม่ได้ออกไปทวงหนี้เลย ก็บ่นเรา ซื้อมากินทำไมหอยแครง เอาเงินไว้ให้แม่ไม่ดีกว่าหรอ อึ้งไปอีก ซื้อของกินก็บ่น มีอีกครั้งนึงเราขอยืมเงินแม่ซื้อข้าวกิน 50 บาท ทำหน้าไม่พอใจ พอเรานั่งลงกินข้าวบอกว่าจะกลับบ้านเราก็งงมากเราทำไรผิด ก็บอกแล้วว่าจะกดเงินมาคืน แต่แม่ก็ไม่พอใจ แล้วพูดว่า " เก็บเศษเงินไว้ให้พ่อเถอะ " แล้วก็เดินจากไป ปล่อยเราทิ้งไว้กลางห้างคนเดียว เราร้องไห้โดยไม่แคร์สายตาใคร เราผิดอะไร ส่งเงินให้พ่อใช้แม่ก็ไม่พอใจ คือแม่ไม่เคยพอใจอะไรในตัวเราเลย เราคิดแต่ว่า พ่อไม่ได้อยู่กับเรา อยากให้พ่อกลับมาอยู่บ้านด้วยกันแต่พ่ออยู่ไม่ได้แบบที่บอกไว้ข้างต้น เราทำได้แค่ตอบแทนเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ และส่งเงินให้เวลาพ่อไม่มีเงินกินข้าว ล่าสุดพ่อไม่กล้าโทรมาขอเงินแต่โทรหาน้องสาวคนเล็กแทน เราก็พอจะรู้ว่าพ่อโทรมาขอเงิน เวลาพ่อขอเงินเราพ่อจะเกรงใจมาก ไม่กล้าขอตรง ๆ น้องชายรู้มันพูดขึ้นว่า " โทรมาขอเงินทำไม ทำไมไม่กินข้าววัดเอาล่ะ " เราช็อก ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ออกจากปากน้องชายตัวเอง แม่ก็เออ ออ ห่อหมกด้วย " ใช่ ถ้ากินข้าววัดมันจะประหยัดมาก จะใช้อะไรมากมาย เงินก็ส่งมาให้แค่นิดเดียวจะกินเปลืองอะไรนักหนา ? " เราเจอแม่พูดคำนี้ไปช็อกยิ่งกว่า หืม...พูดขนาดนี้เลยหรอ ?? เราน้ำตาจะไหล ข้าวไม่กิน วิ่งเข้าที่นอนแล้วร้องไห้เลย... คือพูดอะไรไม่ออกจริง ๆ เมื่อก่อนพ่อรวย ย่ารวยมีเงินใช้ไม่ขาด แต่พอย่าตายพ่อได้สมบัติย่ามาส่วนนึงแค่ล้านนิด ๆ ในปี พ.ศ. 253--- แม่ก็พาพ่อกลับมาอยู่ที่ต่างจังหวัด ไม่กี่ปีเงินก็หมด พ่อจึงกลับกรุงเทพไปทำงาน แต่ไม่มีบ้านอยู่ เพราะว่าบ้านที่พ่อเคยได้ ได้ยกให้ป้าที่ไม่ได้สมบัติอะไรจากย่าเลย ป้าก็ไม่ได้ให้พ่ออยู่ด้วย พ่อเลยออกมาอยู่วัดคนเดียวในบรรดาพี่น้องทั้งหมด พ่อไม่ได้อยากได้อยากมี พ่อเป็นคนปลงกับของนอกกายมาก ทุกวันนี้ทำงานได้อยู่ตามสภาพร่างกาย
และตอนนี้เรามีแฟนฝรั่ง คบกันมา 9 เดือน เป็นญาติที่ติดต่อให้เราคุยกัน คุยเห็นหน้าจนรู้จักนิสัยใจคอกัน เราก็รักเค้านะ เพราะว่าเค้าใจดีกับเรามาก ๆ ยังไม่เคยเห็นตัวจริงกันเลยเค้าก็เคยส่งเงินมาช่วยเราตอนเราลำบาก ญาติเราจะส่งจดหมายเชิญให้ไปเที่ยวที่ประเทศนั้น ๆ ด้วยความที่ว่า...เราคิดไกล กลัวว่าแม่จะขอเงิน เพราะว่าการถูกเชิญไปไม่สามารถทำงานได้อยู่แล้วเราจะเอาเงินที่ไหนให้แม่ ?? เริ่มคิดหนัก เราอยากผ่อนคลายบ้างนะ นาน ๆ ที ก็อยากไปแหละ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย แฟนเราออกให้ทั้งหมด แต่ให้ญาติเราเป็นคนเชิญเราไป
ทุกอย่างตอนนี้ไม่มีอะไรลงตัวเลยสักอย่าง เราท้อ ที่แม่กดดันเราหลายอย่าง เหนื่อยที่แม่กับพ่อทะเลาะกันด่ากัน แม่เคยบอกตอนเราเด็ก ๆ ว่าอย่าเลี้ยงพ่อ ดูแลพ่อตอนแก่ ใครมีวิธีให้แม่เราเลิกเป็นแบบนี้มั้ยคะ ???
ทำไมแม่ไม่รักลูกคนโตเท่าลูกคนอื่น ???
เข้าเรื่องเลยนะคะ...เราอายุ 20 ต้น ๆ ไม่มีการงานเป็นหลักเป็นแหล่ง ก็รับจ๊อบทำนั่นทำนี่ไปเรื่อย วันละ 500 วันละ 1,000 ก็มีมาเรื่อย ๆ แม่อยากให้เราช่วยค่าใช้จ่าย เราก็ออกให้ทุกอย่าง ข้าวสาร อาหารแมว อาหารหมา หรือว่าให้เงินแม่ใช้ แต่ให้ได้เท่าที่ให้ได้ ปัญหาที่ตามมาคือแม่ไม่พอใจกับเงินที่เราให้นะ แม่อยากให้ทำงานแต่ เราก็หางานทำนะไม่ใช่นิ่งดูดาย สมัครงานหลายที่แต่ไม่มีที่ไหนเรียกตัวเลยสักที รอมานานหลายเดือนแล้ว เราหาได้เล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ก็แบ่งให้ใช้ตลอด ( แต่ตอนนี้ไม่อยากให้แล้ว ) พ่อทำงานเก็บขยะเงินก็ได้ไม่มากเท่าที่ควรแถมเป็นงานหนักอีกด้วย บางครั้งพ่อไม่พอใช้ก็โทรมาขอเรา เราก็โอนให้ตลอดเพราะว่าสงสารพ่อ พ่อไม่มีข้าวกิน ไม่มีบ้านอยู่ พ่ออาศัยอยู่ที่วัด ตื่นทำงานตั้งแต่ตี 3 ทุกวัน เวลาเงินออกพ่อส่งมาให้แม่ใช้ วิคละ 1,000-2,000 บาท บางครั้งถ้าไม่สบายหนักก็ไปทำงานไม่ได้เลย ค่าแรงก็ไม่ได้ และไม่มีสวัสดีการอะไรสำหรับการลาป่วยเลย ไม่ไปทำงานก็คือไม่ได้เงินอะไรแบบนี้
คือตอนนี้แม่เราติดการเล่นแชร์...เราไม่รู้หรอกว่ามันเล่นยังไง รู้แต่ว่าเงินออก 3-4 วันเงินหมดแล้ว พอเงินหมดก็จะหงุดหงิดหน้างอไม่พอใจอะไรก็เสียงดัง เสื้อผ้าเราบางตัวใส่ตะกร้าแม่ไว้แกก็โยนออกมานอกบ้าน เลอะเทอะไปหมด ( อันนี้คือเวลาไม่พอใจ ) เราเคยบอกให้เลิกเล่นนะ เพราะเมื่อก่อนแม่ไม่เล่นก็จะมีเงินวิคชนวิค เงินพอใช้ บวกกับเงินที่เราให้ด้วย พ่อให้อีก มันก็พอใช้นะสำหรับแม่ที่ออกค่าใช้จ่ายแค่ค่ากับข้าวน้ำไฟ ส่วนเราช่วยข้าวสาร อาทิตย์ละ 10 กิโล อาหารแมว-อาหารหมา...
พอแม่เล่นแชร์ คือเงินไม่เหลือ แม่ก็จะด่ากับพ่อทางโทรศัพท์บ่อย ๆ ว่าเศษเงินที่พ่อให้มันไม่พอใช้...แล้วก็จะพูดกดดันให้เรารู้สึกเลวไปในทันที แม่จะเก่งมากเรื่องการพูดทำลายความรู้สึก พูดบ่นว่าทุกวันนี้หาคนเดียวไม่มีใครช่วย มีลูกก็เป็นภาระ เอ้า !!! แล้วที่ผ่านมาคืออะไร เราร้องไห้เรื่องครอบครัวบ่อยมาก มันไม่มีทางออกเลย เคยคิดจะฆ่าตัวตายด้วยนะเพราะคำพูดของแม่ ที่พ่ออยู่กรุงเทพเพราะว่าพ่อก็ทนกับคำพูดของแม่ไม่ได้เหมือนกัน พ่อเลยบอกว่าแยกกันอยู่แยกกันทำงานดีกว่า
เรามีน้องคนกลางเป็น ผช. ไม่เอาไหนเลย ติด 0. ติด ร. เรียนไม่จบม. 3 ทำให้แม่ต้องร้องไห้เพราะว่าแม่วางแผนการเรียนต่อไว้ให้หมดแล้ว อยากได้อะไรเราซื้อให้ทุกอย่าง แต่มันก็ไม่เคยช่วยแบ่งเบาภาระอะไรเราเลยสักนิด เวลาเราออกไปทวงหนี้ฝากให้มันคลุกข้าวให้หมา เทอาหารให้แมวมันบอกว่าคลุกไม่เป็น ???? คลุกไม่เป็น...??? มันใช้เป็นแต่เงิน ทำไรไม่เป็น หางานเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ทำก็ไม่อยากจะเอาอะไรสักอย่าง แม่ไม่เคยบ่น แต่น้องคนเล็กเราเป็น ผญ. ช่วยแบ่งเบาเราได้บ้าง เพราะนางรักสัตว์เหมือนเรา
ปัญหาอยู่ตรงที่เรื่อง #เงิน แม่ไม่เคยพูดให้กำลังใจ หรือพูดดีกับเราเลย เงินเราบางทีก็อยากแบ่งไว้ใช้เองบ้าง ก็บ่นว่าเห็นแก่ตัว ว่าเราเห็นแก่ตัว...ถ้าให้เงินน้อย ให้ไม่มากก็บ่นว่าเงินแค่นี้เองหรอ คือแบบ...เราไม่รู้จะทำยังไงกับแม่ดี เคยมีครั้งนึง ฝรั่งมาจีบ มันสายเปย์นะ พาเราไปช้อปไปซื้อของ นางซื้อของให้โดยที่เราไม่ได้ขอ เราก็ซื้อเสื้อผ้า ผลไม้ พอกลับถึงบ้านก็เอาให้แม่ดู แม่ก็ตะคอกเราเสียงดัง " เอาเงินซื้อของพวกนี้ เอาเงินมาซื้อของให้กู-ดีกว่ามั้ย " เจอคำนี้ไปเราชะงักเลย ทำไมแม่ไม่เข้าใจว่าเค้าไม่ได้ให้เงิน แต่เค้าซื้อให้ เราช็อกอยู่พักนึง ครั้งต่อมา เราซื้อหอยแครงมากิน ด้วยความที่อยากกินและชอบมาก เช้ามาขอเงินเรา เราบอกว่ายังไม่ได้ออกไปทวงหนี้เลย ก็บ่นเรา ซื้อมากินทำไมหอยแครง เอาเงินไว้ให้แม่ไม่ดีกว่าหรอ อึ้งไปอีก ซื้อของกินก็บ่น มีอีกครั้งนึงเราขอยืมเงินแม่ซื้อข้าวกิน 50 บาท ทำหน้าไม่พอใจ พอเรานั่งลงกินข้าวบอกว่าจะกลับบ้านเราก็งงมากเราทำไรผิด ก็บอกแล้วว่าจะกดเงินมาคืน แต่แม่ก็ไม่พอใจ แล้วพูดว่า " เก็บเศษเงินไว้ให้พ่อเถอะ " แล้วก็เดินจากไป ปล่อยเราทิ้งไว้กลางห้างคนเดียว เราร้องไห้โดยไม่แคร์สายตาใคร เราผิดอะไร ส่งเงินให้พ่อใช้แม่ก็ไม่พอใจ คือแม่ไม่เคยพอใจอะไรในตัวเราเลย เราคิดแต่ว่า พ่อไม่ได้อยู่กับเรา อยากให้พ่อกลับมาอยู่บ้านด้วยกันแต่พ่ออยู่ไม่ได้แบบที่บอกไว้ข้างต้น เราทำได้แค่ตอบแทนเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ และส่งเงินให้เวลาพ่อไม่มีเงินกินข้าว ล่าสุดพ่อไม่กล้าโทรมาขอเงินแต่โทรหาน้องสาวคนเล็กแทน เราก็พอจะรู้ว่าพ่อโทรมาขอเงิน เวลาพ่อขอเงินเราพ่อจะเกรงใจมาก ไม่กล้าขอตรง ๆ น้องชายรู้มันพูดขึ้นว่า " โทรมาขอเงินทำไม ทำไมไม่กินข้าววัดเอาล่ะ " เราช็อก ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ออกจากปากน้องชายตัวเอง แม่ก็เออ ออ ห่อหมกด้วย " ใช่ ถ้ากินข้าววัดมันจะประหยัดมาก จะใช้อะไรมากมาย เงินก็ส่งมาให้แค่นิดเดียวจะกินเปลืองอะไรนักหนา ? " เราเจอแม่พูดคำนี้ไปช็อกยิ่งกว่า หืม...พูดขนาดนี้เลยหรอ ?? เราน้ำตาจะไหล ข้าวไม่กิน วิ่งเข้าที่นอนแล้วร้องไห้เลย... คือพูดอะไรไม่ออกจริง ๆ เมื่อก่อนพ่อรวย ย่ารวยมีเงินใช้ไม่ขาด แต่พอย่าตายพ่อได้สมบัติย่ามาส่วนนึงแค่ล้านนิด ๆ ในปี พ.ศ. 253--- แม่ก็พาพ่อกลับมาอยู่ที่ต่างจังหวัด ไม่กี่ปีเงินก็หมด พ่อจึงกลับกรุงเทพไปทำงาน แต่ไม่มีบ้านอยู่ เพราะว่าบ้านที่พ่อเคยได้ ได้ยกให้ป้าที่ไม่ได้สมบัติอะไรจากย่าเลย ป้าก็ไม่ได้ให้พ่ออยู่ด้วย พ่อเลยออกมาอยู่วัดคนเดียวในบรรดาพี่น้องทั้งหมด พ่อไม่ได้อยากได้อยากมี พ่อเป็นคนปลงกับของนอกกายมาก ทุกวันนี้ทำงานได้อยู่ตามสภาพร่างกาย
และตอนนี้เรามีแฟนฝรั่ง คบกันมา 9 เดือน เป็นญาติที่ติดต่อให้เราคุยกัน คุยเห็นหน้าจนรู้จักนิสัยใจคอกัน เราก็รักเค้านะ เพราะว่าเค้าใจดีกับเรามาก ๆ ยังไม่เคยเห็นตัวจริงกันเลยเค้าก็เคยส่งเงินมาช่วยเราตอนเราลำบาก ญาติเราจะส่งจดหมายเชิญให้ไปเที่ยวที่ประเทศนั้น ๆ ด้วยความที่ว่า...เราคิดไกล กลัวว่าแม่จะขอเงิน เพราะว่าการถูกเชิญไปไม่สามารถทำงานได้อยู่แล้วเราจะเอาเงินที่ไหนให้แม่ ?? เริ่มคิดหนัก เราอยากผ่อนคลายบ้างนะ นาน ๆ ที ก็อยากไปแหละ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย แฟนเราออกให้ทั้งหมด แต่ให้ญาติเราเป็นคนเชิญเราไป
ทุกอย่างตอนนี้ไม่มีอะไรลงตัวเลยสักอย่าง เราท้อ ที่แม่กดดันเราหลายอย่าง เหนื่อยที่แม่กับพ่อทะเลาะกันด่ากัน แม่เคยบอกตอนเราเด็ก ๆ ว่าอย่าเลี้ยงพ่อ ดูแลพ่อตอนแก่ ใครมีวิธีให้แม่เราเลิกเป็นแบบนี้มั้ยคะ ???