คิดถึงแม่ ในวันที่แม่ไม่อยู่แล้ว

แม่บ่นกับผมเสมอว่าอยากเห็นลูกตัวเองใครก็ได้ไม่ว่าพี่หรือน้อง ใส่ชุดรับปริญญาให้แม่ดู แต่แม่ก็ต้องมาด่วนจากผมไปก่อนผมเรียนอยู่ปี 2 เอง อีก 3 ปีถึงจะจบ. คิดถึงแม่มากเวลาผมทำงานบ้าน ทำกับข้าว ซักผ้าทำหน้าที่แทนแม่ผมน้ำตาไหลตลอด ผ่านมา 2 เดือนก็ยังร้องอยู่ ไม่ได้อยากจะแสดงว่าอ่อนแอนะครับผมก็อยากเลิกร้องไห้เหมือนกันแต่มันทำไม่ได้จริงๆอาจใช้เวลาเป็นเดือนหรือเป็นปีก็ไม่รู้กว่าจะหายจากอาการนี้ ผมคิดถึงแม่ทุกๆอย่างที่แม่ทำ อยากเลี้ยงดูแม่ให้สบาย อยากพาแม่ไปเที่ยว อยากส่งเงินให้แม่ใช้ ทุกวันนี้ทำได้เพียงอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลส่งให้ท่าน ใครที่มีพ่อแม่อยู่อยากให้อยู่และใช่เวลากับท่านให้มากๆ เราไม่รู้จริงๆว่าท่านจะจากเราไปวันไหน คิดถึงอ้อมกกอดของผู้หญิงที่ชื่อว่าแม่จัง ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเราจริงๆจะหาอ้อมกอดไหนที่อบอุ่นเท่าพ่อและแม่.