จะทำยังไงเมื่อครอบครัวบั่นทอนชีวิตเรา

สวัสดีครับนี่เป็นกระทู้แรกของผมครับ เริ่มแรกเลยนะครับผมเกิดในครอบครัวฐานะปานกลางครับ มีพี่ชายหนึ่งคนซึ่งทำธุรกิจเกี่ยวกับอุตสาหกรรม ตั้งแต่วัยเด็กผมกับพี่ชายจะเป็นคนที่ติดพ่อมากๆครับ เมื่อก่อนแเรามีชีวิตครอบครัวที่ดีมากๆครับ จนมากระทั้งผมอายุได้ 7-8 ขวบ พ่อผมก็เสียชีวิตเพราะโรคมะเร็ง ตอนนั้นก็ยังเด็กก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ หลังจากที่พ่อเสียไปแล้วผมกับพี่ชายเราก็ต้องใช้ชีวิตกับแม่ แล้วธุรกิจที่บ้านจึงกลายเป็นของแม่ แม่ผมเป็นคนที่เชื่อจนถึงกับงมงายกับคำทำนายหมอดูจนผมไม่โอเคกับสิ่งที่แม่ทำ แม่ผมเป็นคนที่ใช้เงินเยอะมากไปกับสิ่งของที่เขาเชื่อว่าจะทำให้ชีวิตของเขาดีขึ้น จนวันนึงมีหมอดูบอกว่าต้องให้ผมกับพี่ชายไปเรียนเมืองนอก แม่ก็เลยส่งพี่ชายกับผมไปเรียนต่างประเทศ แต่ชีวิตที่อยุ่ต่างประเทศผมไม่ได้มีความสุขเลย แม่คอยจะบ่นให้ผมประหยัดอย่างเดียวซึ่งเงินที่เขาส่งให้ผมไปไม่ใช่ว่าจะเยอะอะไรมากมาย ในขณะที่เขาซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมกับรถยนต์คันใหม่ จนผมจะเรียนจบในปีสุดท้ายเขาก็เรียกผมกลับมาพร้อมเหตุผลว่าไม่เงินจะส่งผมแล้ว แต่มามองกลับกันเขาซื้อบ้านซื้อรถให้กับพี่ชาย แล้วเขาให้ผมไปอยุ่ด้วย ผมกับพี่ชายมักจะทะเลาะกันบ่อยอยุ่แล้ว แล้วเมื่อทะเลาะแล้วแม่มาห้ามแม่ก็จะเป็นคนไล่ผมออกจากบ้าน แม่ไม่ใช่คนที่พูดดีๆกับผมเลยทุกครั้งที่คุยกันผมจะกลายเป้นคนที่โดนด่าโดนดุถูกตลอด เคยทะเลาะกันหนักสุดตอนนั้นผมไม่พอใจเรื่องที่เขาส่งผมกลับมาจนเขาไม่พอใจเขาเอาปืนมาจ่อหัวผมแล้วพร้อมยิง แล้ววินาทีผมตัดสินใจถ้าเขาให้ยิงผมเพราะผมก็ไม่อยากรับรู้ปัญหาอะไร แต่แฟนของพี่ชายผมก็ห้ามเอาไว้ ผมเคยจะตายเพราะคนในครอบครัวหลายครั้งมาก ไม่ใช่แค่แม่ของผมคนเดียวไม่ว่าจะเป็นป้า,น้า,อา ก็กลายเป็นเกลียดผมเพราะด้วยคำพูดของแม่ ทุกวันนี้เขาบอกว่าเขาส่งเงินให้ถือว่าชดใช้กรรมแล้วเขาบอกว่าต่อไปนี้ผมกับเขาไม่ใช่แม่ลุกกัน ซึ่งอายุไม่ใช่ว่าจะเยอะเลยซึ่งตอนนี้ผมถึงทางตันของชีวิตก็มีบางครั้งที่คิดฆ่าตัวตาย ทุกวันนี้ผมก็ยังเรียนมหาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพ เขาไม่เคยสนใจว่าเงินที่ให้จะพอหรือป่าว ผมสมควรทำยังไงกับชีวิตผมดีครับ