อย่างหัวข้อเลยล่ะค่ะ คือเรื่องมันมีอยู่ว่าตัวเราคบกับแฟนมานานพอสมควรนี้จะเข้าปีที่4แล้วซึ่งแฟนเราอายุห่างจากเราพอสมควร เขาทำงานแล้วแต่เรายังเรียนอยู่(นั้นไม่ใช่ประเด็น) โดยปีแรกๆก็รักกันปกติเหมือนคู่รักคนอื่นทั่วๆไป พอมาปีหลังความอิ่มตัวก็เกิดขึ้นคือ ต่างคนต่างมั่นคงในรักแล้วความหวานก็ไม่ค่อยมีตามปกติ ของคนคบมาจะ4ปี จนอยู่มาวันหนึ่ง แม่ของเพื่อนเขาเสียเขาก็ไปงานศพแม่เพื่อนตามปกติ แต่เราไม่ได้ไปเพราะติดเรียน เราก็ได้ถามเขาว่าอยู่กับใคร ขาก็บอกกับเพื่อน พาแฟนกันมามีเค้าคนเดียวแฟนไม่มา แล้วแฟนเพื่อนเค้าดีมากอ่ะอยู่ข้างๆเพื่อนเค้าตลอด คอยเป็นธุระจัดการให้ แล้วเราก็เลยลองมองย้อนกลับมาดูตัวเราว่า เราเป็นคนได้เรื่องรึยัง คำว่าเลิกก็เกิดขึ้นในหัว ไม่ได้อยากเลิกเพราะไม่รักแต่อาจเป็นเพราะอยากให้เขาจะได้ไปเจอคนที่ดีกว่าเรา #อาจจะดูว่าเป็นความคิดโง่ๆ แต่ใครไม่เป็นไม่รู้หรอก เหนื่อยกับทุกสิ่งไปหมด
เคยรู้สึกไม่คู่ควรกับแฟนตัวเองไหม