คือตอนเด็กๆเราก็เคยเป็นเด็กธรรมดาๆ ที่ไม่สนใจอะไร ใครสวย ใครอะไร ก็ชอบก็ชม
ตอนโตมา เราก็สวยบ้าง ไม่ได้สวยมากมายอะไร ก็จัดว่าหน้าตาธรรมดาค่อนไปทางดีๆ พอเป็นดาราได้ ก็ถ้าเทียบกับคนทั่วๆไปแล้วก็ดีกว่า(ทำไมคนหน้าตาธรรมดามากๆเยอะจังแฮะ) แต่ไม่ได้สวยขนาดนางเอกหวานเยิ้ม หรือใครจะจับไปเป็นดาวอันนี้ก็ไม่ได้นะคะ แต่เป็นแค่ดาวภาค ถ้าไม่มีใครสวยเลยก็เป็นได้
เราก็ชอบคนสวยนะ บางทีก็ชม แต่บางคน บางทีคนสวยมากๆ คนฮอตมากๆ แบบเป๊ะมากๆ บางทีเราก็อิจฉาเค้านะคะ อยู่ลึกๆ คือ เวลาชื่นชมเราก็จะชื่นชมเค้าออกไปมาก เราจะสนใจเค้า ซึ่งถ้าคนทั่วไปเราก็จะธรรมดาๆ คือรู้สึกว่าตัวเองแสดงออกมากกว่าปกติ ยิ้มให้(เก็บซ่อนความแหยๆเอาไว้)
จริงๆคนเราก็มีความอิจฉาอยู่ลึกๆใช่ไหมคะ
ทำไมมนุษย์เราต้องไม่รู้ว่าใครเป็นยังไงนะ ถึงต้องมาถามคนอื่นอย่างนี้ เราก็ต่างไม่รู้ว่าใครเป็นยังไง บางคนก็ต้องพูดให้ตัวเองดูดีไว้เพราะป้องกันตัวเอง บอกความจริงมาหน่อยสิ
จริงๆแล้ว บางที ...เราก็อิจฉาคนที่ดีกว่าเราบางคนนั่นแหล่ะ แต่ถ้าเราไม่อยากเป็นตัวร้าย เราก็ต้องอ่านะ
ตอนโตมา เราก็สวยบ้าง ไม่ได้สวยมากมายอะไร ก็จัดว่าหน้าตาธรรมดาค่อนไปทางดีๆ พอเป็นดาราได้ ก็ถ้าเทียบกับคนทั่วๆไปแล้วก็ดีกว่า(ทำไมคนหน้าตาธรรมดามากๆเยอะจังแฮะ) แต่ไม่ได้สวยขนาดนางเอกหวานเยิ้ม หรือใครจะจับไปเป็นดาวอันนี้ก็ไม่ได้นะคะ แต่เป็นแค่ดาวภาค ถ้าไม่มีใครสวยเลยก็เป็นได้
เราก็ชอบคนสวยนะ บางทีก็ชม แต่บางคน บางทีคนสวยมากๆ คนฮอตมากๆ แบบเป๊ะมากๆ บางทีเราก็อิจฉาเค้านะคะ อยู่ลึกๆ คือ เวลาชื่นชมเราก็จะชื่นชมเค้าออกไปมาก เราจะสนใจเค้า ซึ่งถ้าคนทั่วไปเราก็จะธรรมดาๆ คือรู้สึกว่าตัวเองแสดงออกมากกว่าปกติ ยิ้มให้(เก็บซ่อนความแหยๆเอาไว้)
จริงๆคนเราก็มีความอิจฉาอยู่ลึกๆใช่ไหมคะ
ทำไมมนุษย์เราต้องไม่รู้ว่าใครเป็นยังไงนะ ถึงต้องมาถามคนอื่นอย่างนี้ เราก็ต่างไม่รู้ว่าใครเป็นยังไง บางคนก็ต้องพูดให้ตัวเองดูดีไว้เพราะป้องกันตัวเอง บอกความจริงมาหน่อยสิ