เขาเทเราไปมีแฟนใหม่ แต่กลับมาบอกคิดถึง

สวัสดีค่ะ เรามีปัญหาเรื่องความรักเราช่วงม.4 เข้า รร มาใหม่ๆ เราเจอคนคนหนึ่งค่ะชื่อเอ (นามแฝงนะคะ)
เราเห็นเพื่อนคนหนึ่งน่ารักมากๆ เราเลยไปขอเฟส แต่เห็นเพื่อนนั่งข้างๆเลยขอด้วย (เอแหละค่ะ) นั่นเป็นจุดเริ่มต้นค่ะ จนเราเริ่มมาคุยกันมากขึ้น แต่เออยู่คนละห้องกับเรา แต่อยู่ห้องถัดไปค่ะ เราไปไหนมาไหนกันตลอดขนาดไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันแต่ตอนเช้าเข้าแถวเขาก็มาหา ตอนกลางวันก็มาหา ตอนเย็นก็ไปส่งรถ แบบนี้ทุกวันจนเรารู้สึกขาดเขาไม่ได้ เราไม่ค่อยยุ่งกับเพื่อนเลยค่ะ พูดได้ว่าไม่สนิทกับเพื่อนให้ห้องเลยค่ะ เขาดีมากๆ จนเรามั่นใจว่าเขานี่แหละ เรางีาเง่ามาก ให้เขาเข้าหาเราอย่างเดียว แต่เรารักเขามากค่ะ จนมาวันหนึ่งเราเห็นเขาไปคุยกับรุ่นน้องที่ชอบเขา เขาบอกว่าไม่ได้คิดไร แต่เราก็ไม่วางใจเท่าไหร่ จนเรามารู้ว่สเขาคุยกันแต่แบบพี่น้องแหละค่ะ เราไม่โอเคเลยแล้วเราก็ไม่คุยกับเขา  ไปเขาก็ตามง้อตลอด จนเราเผลอพูดว่ารำคาญ อย่ามายุ่ง ส่วนมากเราโกรธแล้วจะเงียบค่ะ ตั้งแต่เราเริ่มพูดคำนั้นเขสก็เริ่มพูดว่าเหนื่อย ไม่อยากตามแล้ว กับเพื่อน และสุดท้ายเขาก็เทเราค่ะ เขาเทเราแย่มาก ตั้งนั้นเราไปเรียนพิเศษไปกับเขาต่างตังหวัดค่ะ วันแรกที่ไปเขาบอกว่า เป็นเพื่อนกันเถอะ ซึ่งเราไม่ต้องการแบบนั้นเราเสียใจมากตามง้อตลอด (เราไม่เคยง้อเขาเลยสักครั้งค่ะ ) แต่ครั้งนี้เราง้อเพราะเขาไม่อยู่ทนเราอีกแล้วเราคิดว่าเขาจะทนอยู่กับเราได้แต่ไม่ใช่ ตามง้อตลอด ร้องไห้ กอนไม่ได้นอนไม่หลับ ตื่นมาก็ร้องไห้ เสียใจมากจริงๆ อกหักครั้งนี้มันเจ็บมากค่ะ ความทรงจำเราเยอะมาก จนลิมไม่ลง เขาเทให้เราไปไหนมาไหนคนเดียวในต่างจังหวัด วันที่เคลียกันจนเย็นมากๆ เราเดิรไปทางลัดที่จะถึงหอ (หอคนละหอค่ะหอเขาใกล้กว่าเรา) พอเคลีย ก็กลับบ้าน แต่ทุกทีเขาไปส่งเราแต่ตอนนี้ไม่ใช่ค่ะ พอถึงหอเขาให้เราเดินกลับคนเดียวตอนนั้นมืดมากๆแล้วค่ะ ทางก็อันตราย เขามีรถแต่ไม่คิดถึงเราเลยสักนิดทั้งที่เมื่อก่อนมันดีมาก เราเริ่มเห็นข้อเสียเขามากขึ้น แต่พูดตรงๆว่าลืมเข้าไม่ได้ค่ะ เขาทำดีกับเรามากเมื่อก่อน รักคำเดียวเลยค่ะ จนพอ1สัปดาห์ต่อมา เขามีแฟนใหม่ค่ะ เราเลิกตามเขาไปเลย ตัดทุกอย่าง แต่ก็คิดถึงทุกวัน จนเขากลับมาหาเรา บอกว่าคิดถึง ไม่น่าทำแบบนั้นเลย ที่ทำไปทั้งหมดเพราะอยากให้รู้ว่าเขามีใหม่แล้ว ไม่อยากให้เราต้องตามให้เจ็บอีก แต่เขาคิดถึงความทรงจำเก่าๆ เขาบอกว่าเรารักเขามาก เขาคิดถึงเรา ตอนนั้นเราใจอ่อนมากค่ะ จนกลับไป เรายังรักเขานะคะ แต่ไม่มากเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ยังลืมภาพตอนที่เขาทิ้งให้เราเดินกลับบ้านได้ ตอนที่เราอกหักจากเขา เราดูน่าสมเพชมากค่ะ จนคิดว่าเห้ยกูกลับไปทำไม มันคิดถึงค่ะ ตอนนั้นเราพยายามรั้งไว้เขาไม่มีทางกลับมาด้วยซ้ำ พอมีโอกาสเราเลยอยากได้มัน แต่เราเริ่มรู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนเก่าแล้ว แต่ก็ยังมีความหวังว่าเราอาจอยู่ด้วยกันได้นานกว่านี้ อยากชดเชยที่เราห่างกันไป เราเลิกคุยกันไป 9 เดือนค่ะ เราไม่รู้ว่าควรทำไงต่อไปดีค่ะ