แชร์ประสบการณ์รักเพื่อนสมัยเรียนมัธยมกันครับ เศร้าหรือสมหวังกันแบบไหนบ้าง

เราก็ลองหาในเว็บน่ะ แต่ไม่รู้ว่าเป็นไหม คือโรค Philophobia หรือ โรคกลัวความรัก เราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัย มัธยมแล้วน่ะ เวลาที่เราเจอคนไม่รู้จักและเราชอบเขามาก สิ่งที่รู้สึกคือ 1. เราชอบเขาอยากได้เขา 2

อยากให้ทุกคนช่วยเล่าประสบการณ์ความรักสมัยมัธยมหน่อยค่ะ แบบว่าอยู่ม.ปลาย กำลังรักกันแต่ต้องแยกกันเพื่อไปต่อมหาวิทยาลัยที่ต่างกัน ยังคุยกันอยู่ หรือเลิกกันคะ

ผมไม่สมหวังเรื่องเพื่อนซักกะทีมีก็เหมือนไม่มี อยากจะไว้ใจใครก็กลัวไปหมดเพราะโดนบูลลี่ตลอดสมัยเรียนมัธยมจนไม่รู้จะทำไงแล้วในใจเราไม่กล้าเชื่อใจใครง่ายๆอีกเลย ทุกวันนี้พอเชื่อใจไปแล้วบางทีก็ต้องมาเจ็บเพ

นั่งไปนั่งมาก็รู้สึกนึกถึงบรรยากาศเก่าๆ สมัยตอนเรียนมัธยมขึ้นมามันทำให้คิดอะไรได้หลายๆอย่างมีความรู้สึกว่าอยากกลับไปเปนเด็กมัธยมอีกครั้ง ยิ่งโตขึ้นภาระมันก็เพิ่มขึ้น มีหลายๆอย่างเข้ามาในชีวิต ต้องนอนด

เพราะตอนนี้ ติดต่อเขาไม่ได้ เขาไม่ยอมรับโทรศัพท์ บล็อกเฟส ไลน์ ไปเลย แต่ยังไม่กล้าไปตามหาเขาที่ทำงานเพราะเขาเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนมัธยม กลัวว่าไม่เหมะสม และกระทบหน้าที่การงานเขา เขาตามจีบเรามา 2 ปี แล

เรื่องมีอยู่ว่า ผมแอบชอบเพื่อนตัวเองตั้งแต่สมัยมัธยมต้นแล้วครับจนตอนนี้แยกย้ายกันไปทำงานตามปกติแล้ว แต่ว่าผมยังแอบชอบเขาอยู่เหมือนเดิมจนถึงทุกวันนี้ซึ่งไม่รู้กี่ปีมาแล้วที่แอบชอบเพื่อนคนนี้ เขาก็ไปมีแ

คืองี้ค่ะ เรามีเพื่อนสมัยประถม 2 คนค่ะ เค้า2คนเป็นแฝดกัน แล้วก็ย้ายไปเรียนคนละที่ พอขึ้นมัธยมก็มาเจอกันอีก เค้ามีแฟนกันแล้วค่ะ แต่เราแอบชอบเค้า แล้วมาวันหนึ่งเค้ามาแซวเราค่ะ เรียกเราว่าที่รักบ้าง เมีย

เรื่องมีอยู่ว่า เราสองคนเคยคุยกันแต่ตอนนั้นอยู่ในช่วงสมัยมัธยม ต่อมาเราก็ได้หายจากกันไป และต่อมาเราก็ได้กลับมาคุยกันอีกครั้งนึง แต่เราตกลงกันว่าจะอยู่ในสถานะพี่กับน้อง และหลังจากนั้นมาเราก็คุยกันทุกวั

เป็นรักครั้งแรกสมัยมัธยมที่ไม่สมหวังตอนนั้นก็เศร้าและเสียใจ แต่พอมาถึงตอนนี้ลองนึกย้อนกลับไปมันก็ตลกดี ได้ทำอะไรบ้าๆบอๆตามประสาคนแอบชอบ เขาจะแข่งกีฬาอะไรก็ตามไปเชียร์ พร่ำเพ้อไปเรื่อย 5555 แต่แม้จะผิด