สับสน??

บางครั้งก็อยากร้องไห้กับปัณหาทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตบางครั้งเราอาจทพตามใจตัวเองได้แต่ต้องนึกถึงคนที่เค้าให้อะไรหลายๆอย่างเรามาอีกเราเหมือนอยู่ใรความหวังของทุดคนเราเหมือนอยู่ในห้วงบางอย่งเราสับสนเราเคยโดนว่ามาหลายครั้งและโดนว่าจนเค้าบอกว่าเราเป็นอะไรที่ว่ามาหมดเราไม่เข้าใจทำไมเราไม่ทำตามความรู้สึกของตัวเองแต่เราต้องทำให้คนที่เรารักสบายใจเราไม่รู้เลยว่าวันข้างหน้าเราจะยืนหยัดเป็นกำลังให้กับคนที่เค้าต้องการความคาดหวังจากเราเค้าไม่พูดว่าเค้าหวังแต่ลึกๆเค้าหวังอยากให้เรามีชีวิตหรืออะไรหลายๆอย่างขึ้น