บอกว่ารักเราแต่มีคนอื่น พอเราจับใด้จะทำร้ายร่างกายเราตลอดเวลา ควรตัดใจอย่างไรดีคะ ?
เรากับแฟนคบกันมา 7 ปีคะมีลูกด้วยกัน 1 คนตอนแรกที่คบกันเค้าก้อเจ้าชู้คะแอบมีกิ้กเรื่อยๆพอเราจับใด้เค้าก้อหยุด จนคลอดลูกมาเค้าก้อเปลี่ยนตัวเองคะจนเราใว้ใจและเชื่อใจเค้ามากทุ่มเทความรักไปแบบไม่อั้นฝากทุกอย่างในชีวิตใว้ที่เค้า เพราะคิดว่าเค้าเปลี่ยนไปแล้ว คิดว่าเค้าคนนี้แหละที่เราจะฝากชีวิตและหัวใจใว้ที่เค้า.
จนมาวันนึงหัวใจเราพังทลายไม่มีชิ้นดีคะ เค้าทำลายความรักที่เรามีให้โดยการไปมีผู้หญิงคนอื่นซึ่งผู้หญิงคนนั้นก้อรู้คะว่าเค้ามีครอบครัวแล้วแต่ยังยอมเป็นแฟนเก็บ เค้าไล่เราออกจากบ้านเราเหมือนตายทั้งเป็นเหมือนชีวิตนี้จบแล้วไม่มีอะไรเหลือแล้วโลกมันมืดมิดไปหมด กินไม่ใด้นอนไม่หลับพยายามกลับเข้าบ้านไปง้อเค้าแต่ไม่สำเร็จโดยเค้าให้เหตุผลว่าเค้าหมดรักเราแล้ว คำๆนี้มันเหมือนมีดปักลงกลางอกเราเลยคะมันเจ็บมันจุกมันพูดไม่ออกน้ำตาไหลพรากๆ
เราไม่สามารถนอนใด้เลยเป็นเวลา 17 วัน จนน้ำหนักลงไป 7 กิโลกรัมคะ ไม่กินไม่นอนจนเป็นลม เลยมาคิดว่าไม่ใด้ละถ้าเป็นอะไรไปใครจะทำงานเลี้ยงลูกเรามีพี่ที่สนิทและดีกับเรามากๆคนนึงทำงานในโรงพยาบาลประจำจังหวัดเค้าแนะนำให้เราปรึกษาจิตเวช เค้ากลัวเราฆ่าตัวตายคะ (แต่ในหัวเราไม่คิดเรื่องนี้เลยนะคะเพราะเรารักลูกคะ) เราก้อโอเคตกลงเผื่อคุณหมอจะให้ยาคลายเครียดมาจะใด้หลับใด้บ้าง จังหวัดเราเป็นจังหวัดเล็กๆไม่มีหมอจิตเวชประจำโรงพยาบาลคะ ต้องนัดรอคิวรอหมอมาคะ พี่เค้าเลยจัดการนัดคิวให้ พอถึงวันนัดเราก้อไปกับพี่เค้าคะพี่คนนี้เป็นใด้ทั้งเพื่อนทั้งพี่ที่เคารพทั้งที่ปรึกษาที่ดีจริงๆคะเราซึ้งใจมาก พี่เค้าลางานเพื่อมาเป็นเพื่อนเรา พอคุณพยาบาลซักประวัติถามถึงเรื่องที่กังวลใจเรานี่ร้องไห้โฮออกมาตรงนั้นเลยคะ ตอนนั้นมีคนไข้เป็นร้อยๆคนเค้าหันมามองกันใหญ่แต่เราไม่ใด้รู้สึกอายเลยนะคะรู้สึกใด้ระบายใด้ที่พึ่งมากกว่า พอเข้าไปหาหมอเค้ามีแบบสอบถามให้คะแล้วหมอก้อวินิจฉัยว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรงสาเหตุเนื่องมาจากความผิดหวังในชีวิต ความคาดหวังที่มากเกินนไป มันเป็นจุดแย่ในชีวิตเราเลยนะคะ เราเอาแต่โทษว่าตัวเองดีไม่พอสามีเลยไปมีคนอื่นเรามองดูตัวเองไร้ค่าไปเลยคะ จนคุณหมอพูดว่าจากที่ผมฟังคุณมาคุณคือผู้หญิงที่ดีนะครับ เป็นคุณแม่ที่ดี เป็นภรรยาที่ดีมีความรับผิดชอบ คุณเป็นคนมีค่านะครับ เค้าต่างหากที่ต้องเสียใจที่ทิ้งคนที่รักเค้ามากไป แล้วหมอก้อบอกอีกว่า "อย่าคาดหวัง จะใด้ไม่ผิดหวัง"
เราพบคุณหมอเสร็จก้อเดินออกมาพร้อมทิชชู่กองโต มานั่งรอรับยาซึ่งยาที่คุณหมอให้ก้อจะมียาคลายเครียดเเละยานอนหลับ พอพนักงานจ่ายยาพูดกับเราว่าพยายามทานอาหารเยอะๆนะคะน้ำหนักลงเยอะมากเลยเราก้อร้องไห้ออกมาอีก เพราะเรารู้สึกว่าเราไม่ใด้ยินคำพูดที่แสดงถึงความเป็นห่วงมานานมากคะ .
พอตอนนี้เรากลับมาอยู่กับสามีคะ เค้ายอมให้เรากลับมาพร้อมบอกกับเราว่าเค้ายังรักเราเราดีใจมากคะ ดีใจสุดๆ แต่เรื่องมันไม่ใด้จบสวยงามเหมือนนิยายคะเค้ายังแอบคุยกับผู้หญิงคนนั้นเรื่อยๆพอเราจับใด้เราโมโหเค้าก้อจะทุบตีเราคะ เค้าบอกเราชอบตัโกนทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่แต่เราก้อทนนะคะทนเพราะความรักโง่ๆนี่แหละคะ จับใด้ตลอดว่าไปโรงแรมด้วยกันคุยโทรศัพท์กันถึงตี 4-5 ทุกวัน.
จนมาวันนี้เราไปเห็นแชทในเฟสบุ๊คที่เค้าลืมล้อคเอ้าท์ออกในคอมคะ เค้าจะไปจดทะเบียนสมรสกันพอเราถามเค้าเค้าก้อเข้ามากอดเรา บอกเค้าแค่เล่นๆกับผู้หญิงคนนั้นเมื่อก่อนเค้าก้อเป็นแบบนี้ทำไมถึงรับใด้ เราเลยอธิบายไปว่าเมื่อก่อนมันเป็นความรักแบบเด็กๆแต่ตอนนี้เรามีลูกมีครอบครัวแล้วมันไม่เหมือนกัน เค้าก้อบอกว่าเค้ารักเราคนเดียว เค้าไม่ใด้รักผู้หญิงคนนั้น แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาสองเดือนกว่าเค้าไปหากันตลอดโทรคุยกันตลอด เราใด้แต่นอนโง่ๆอยุ่ในห้องพอเดินออกไปตามเค้าก้อจะด่าเราหาว่าเราจับผิดเค้าบ้างต่างๆนาๆ เราควรจะตัดใจอย่างไรดีคะ ? (เค้าเป็นผู้ชายคนแรกแฟนคนแรกและคนเดียวของเราคะ)
เรารู้สึกว่าเค้าคือทุกอย่างในชีวิตเรามันอาจจะฟังดูโง่นะคะ แต่เรารักเค้ามากรักมากกว่าชีวิตของเราอีกคะ
ปล. ตอนนี้วันที่ 30-9-60 1.05 น. เค้ายังอยู่นอกห้องคะและคาดว่าจะกลับเข้าห้องมาตอนตีห้าคะ
เราควรตัดใจจากเค้ายังไงดีคะ .
บอกรักเราแต่มีคนอื่นตลอดเวลา เราควรตัดใจยังไงคะ ?
เรากับแฟนคบกันมา 7 ปีคะมีลูกด้วยกัน 1 คนตอนแรกที่คบกันเค้าก้อเจ้าชู้คะแอบมีกิ้กเรื่อยๆพอเราจับใด้เค้าก้อหยุด จนคลอดลูกมาเค้าก้อเปลี่ยนตัวเองคะจนเราใว้ใจและเชื่อใจเค้ามากทุ่มเทความรักไปแบบไม่อั้นฝากทุกอย่างในชีวิตใว้ที่เค้า เพราะคิดว่าเค้าเปลี่ยนไปแล้ว คิดว่าเค้าคนนี้แหละที่เราจะฝากชีวิตและหัวใจใว้ที่เค้า.
จนมาวันนึงหัวใจเราพังทลายไม่มีชิ้นดีคะ เค้าทำลายความรักที่เรามีให้โดยการไปมีผู้หญิงคนอื่นซึ่งผู้หญิงคนนั้นก้อรู้คะว่าเค้ามีครอบครัวแล้วแต่ยังยอมเป็นแฟนเก็บ เค้าไล่เราออกจากบ้านเราเหมือนตายทั้งเป็นเหมือนชีวิตนี้จบแล้วไม่มีอะไรเหลือแล้วโลกมันมืดมิดไปหมด กินไม่ใด้นอนไม่หลับพยายามกลับเข้าบ้านไปง้อเค้าแต่ไม่สำเร็จโดยเค้าให้เหตุผลว่าเค้าหมดรักเราแล้ว คำๆนี้มันเหมือนมีดปักลงกลางอกเราเลยคะมันเจ็บมันจุกมันพูดไม่ออกน้ำตาไหลพรากๆ
เราไม่สามารถนอนใด้เลยเป็นเวลา 17 วัน จนน้ำหนักลงไป 7 กิโลกรัมคะ ไม่กินไม่นอนจนเป็นลม เลยมาคิดว่าไม่ใด้ละถ้าเป็นอะไรไปใครจะทำงานเลี้ยงลูกเรามีพี่ที่สนิทและดีกับเรามากๆคนนึงทำงานในโรงพยาบาลประจำจังหวัดเค้าแนะนำให้เราปรึกษาจิตเวช เค้ากลัวเราฆ่าตัวตายคะ (แต่ในหัวเราไม่คิดเรื่องนี้เลยนะคะเพราะเรารักลูกคะ) เราก้อโอเคตกลงเผื่อคุณหมอจะให้ยาคลายเครียดมาจะใด้หลับใด้บ้าง จังหวัดเราเป็นจังหวัดเล็กๆไม่มีหมอจิตเวชประจำโรงพยาบาลคะ ต้องนัดรอคิวรอหมอมาคะ พี่เค้าเลยจัดการนัดคิวให้ พอถึงวันนัดเราก้อไปกับพี่เค้าคะพี่คนนี้เป็นใด้ทั้งเพื่อนทั้งพี่ที่เคารพทั้งที่ปรึกษาที่ดีจริงๆคะเราซึ้งใจมาก พี่เค้าลางานเพื่อมาเป็นเพื่อนเรา พอคุณพยาบาลซักประวัติถามถึงเรื่องที่กังวลใจเรานี่ร้องไห้โฮออกมาตรงนั้นเลยคะ ตอนนั้นมีคนไข้เป็นร้อยๆคนเค้าหันมามองกันใหญ่แต่เราไม่ใด้รู้สึกอายเลยนะคะรู้สึกใด้ระบายใด้ที่พึ่งมากกว่า พอเข้าไปหาหมอเค้ามีแบบสอบถามให้คะแล้วหมอก้อวินิจฉัยว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรงสาเหตุเนื่องมาจากความผิดหวังในชีวิต ความคาดหวังที่มากเกินนไป มันเป็นจุดแย่ในชีวิตเราเลยนะคะ เราเอาแต่โทษว่าตัวเองดีไม่พอสามีเลยไปมีคนอื่นเรามองดูตัวเองไร้ค่าไปเลยคะ จนคุณหมอพูดว่าจากที่ผมฟังคุณมาคุณคือผู้หญิงที่ดีนะครับ เป็นคุณแม่ที่ดี เป็นภรรยาที่ดีมีความรับผิดชอบ คุณเป็นคนมีค่านะครับ เค้าต่างหากที่ต้องเสียใจที่ทิ้งคนที่รักเค้ามากไป แล้วหมอก้อบอกอีกว่า "อย่าคาดหวัง จะใด้ไม่ผิดหวัง"
เราพบคุณหมอเสร็จก้อเดินออกมาพร้อมทิชชู่กองโต มานั่งรอรับยาซึ่งยาที่คุณหมอให้ก้อจะมียาคลายเครียดเเละยานอนหลับ พอพนักงานจ่ายยาพูดกับเราว่าพยายามทานอาหารเยอะๆนะคะน้ำหนักลงเยอะมากเลยเราก้อร้องไห้ออกมาอีก เพราะเรารู้สึกว่าเราไม่ใด้ยินคำพูดที่แสดงถึงความเป็นห่วงมานานมากคะ .
พอตอนนี้เรากลับมาอยู่กับสามีคะ เค้ายอมให้เรากลับมาพร้อมบอกกับเราว่าเค้ายังรักเราเราดีใจมากคะ ดีใจสุดๆ แต่เรื่องมันไม่ใด้จบสวยงามเหมือนนิยายคะเค้ายังแอบคุยกับผู้หญิงคนนั้นเรื่อยๆพอเราจับใด้เราโมโหเค้าก้อจะทุบตีเราคะ เค้าบอกเราชอบตัโกนทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่แต่เราก้อทนนะคะทนเพราะความรักโง่ๆนี่แหละคะ จับใด้ตลอดว่าไปโรงแรมด้วยกันคุยโทรศัพท์กันถึงตี 4-5 ทุกวัน.
จนมาวันนี้เราไปเห็นแชทในเฟสบุ๊คที่เค้าลืมล้อคเอ้าท์ออกในคอมคะ เค้าจะไปจดทะเบียนสมรสกันพอเราถามเค้าเค้าก้อเข้ามากอดเรา บอกเค้าแค่เล่นๆกับผู้หญิงคนนั้นเมื่อก่อนเค้าก้อเป็นแบบนี้ทำไมถึงรับใด้ เราเลยอธิบายไปว่าเมื่อก่อนมันเป็นความรักแบบเด็กๆแต่ตอนนี้เรามีลูกมีครอบครัวแล้วมันไม่เหมือนกัน เค้าก้อบอกว่าเค้ารักเราคนเดียว เค้าไม่ใด้รักผู้หญิงคนนั้น แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาสองเดือนกว่าเค้าไปหากันตลอดโทรคุยกันตลอด เราใด้แต่นอนโง่ๆอยุ่ในห้องพอเดินออกไปตามเค้าก้อจะด่าเราหาว่าเราจับผิดเค้าบ้างต่างๆนาๆ เราควรจะตัดใจอย่างไรดีคะ ? (เค้าเป็นผู้ชายคนแรกแฟนคนแรกและคนเดียวของเราคะ)
เรารู้สึกว่าเค้าคือทุกอย่างในชีวิตเรามันอาจจะฟังดูโง่นะคะ แต่เรารักเค้ามากรักมากกว่าชีวิตของเราอีกคะ
ปล. ตอนนี้วันที่ 30-9-60 1.05 น. เค้ายังอยู่นอกห้องคะและคาดว่าจะกลับเข้าห้องมาตอนตีห้าคะ
เราควรตัดใจจากเค้ายังไงดีคะ .