ขอกำลังใจที่ต้องยืนด้วยเองแบบจริงจังหลังจากก่อนนี้ตัดใจเดินออกจากชีวิตสามีกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว

ได้แต่อ่านกระทู้ของคนอื่นมานานไม่เคยคิดว่าจะมาเจอกับตัวเอง ซึ่งมันเป็นอะไรที่ต้องอดทน ต้องสู้ ห้ามท้อ เพราะเรายังมีลูกชายอีก1คนที่ต้องเลี้ยงดูเค้า

หลังจากตั้งกระทู้เรื่องสามีไม่นานและตัดสินใจจะเลิกกับเค้า แต่จนแล้วจนเล่าเค้าก็สัญญาอย่างดิบดีว่าจะยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเรา สุดท้ายก็ได้แค่ช่วงสั้นๆ ก็วนลูปเหมือนเดิม จนมีเหตุการณ์ที่เค้าทำให้เราคิดได้ว่าไม่ควรอยู่ตรงนี้อีกแล้ว เลยตัดสินใจเด็ดขาดว่าเราต้องเดินออกมาจากจุดนั้นได้สักที

วินาทีแรกที่ออกมาได้ มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ เพราะเหมือนได้ดึงเชือกที่รัดคอออกมาสักทีก่อนที่เราจะขาดใจเสียก่อน เชือกที่ผูกคอทั้งเราและเค้า อาจฟังเหมือนละครแต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆค่ะ

เชือกที่ผูกคอเราคือ ความทุกข์ใจ รัก ห่วง กังวล ในสิ่งที่เค้าชอบและมีความสุขเวลาทำมัน คือ การกินเหล้าสังสรรค์กับเพื่อนของเค้าค่ะ เพราะเค้าเป็นคนบอกเราเองว่านี่คือความสุขของเค้า แต่ความสุขของเราคือเค้าค่ะ แต่มันทำให้เค้าอึดอัด

เราผ่านการคุยกันมาแบบจริงจังสองครั้งค่ะ และครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย ซึ่งเค้ายืนยันว่าเค้าชอบและจะทำอยู่แบบนี้ เราเองไม่เคยห้ามเค้า พยายามเปิดใจเข้าใจเค้า แต่เราเข้าใจได้แค่ เพื่อนต้องมี เหล้าเป็นเรื่องปกติ แต่เวลา เค้าไม่แบ่งมาให้เราและลูกเลยค่ะ เค้าขอเราว่าถ้าเราขอกลับไปกินเหล้าแบบเดิมเราโอเคมั้ย เราตอบว่าได้ เพราะเราคิดว่าทุกอย่างที่เค้าทำเค้าได้คิดดีแล้ว เราเลยปล่อยเค้า เพราะเราอยากรู้ว่าความสบายใจของเค้ามันแค่ไหนที่ทำให้เค้าอยู่กับเราแล้วไม่อึดอัด

แต่ความสบายใจเค้าคือ ไปสังสรรค์กับเพื่อน6วันต่อสัปดาห์ หลังเลิกงานก็ไปเลย ได้เงินมานอกจากเงินเดือนก็ขอเอาไปกินเหล้า กลับห้าทุ่มเที่ยงคืน เราก็หลับแล้ว เค้ากลับมามาปลุกเราเพื่อคุยถึงสาระทุกข์สุขดิบ แต่เราต้องตื่นเช้า เพื่อขายของทุกวัน เค้าก็ไม่เข้าใจ เค้าว่าเค้าเบื่อ ที่เราง่วงนอนเร็ว แล้วไม่มรเวลาให้เค้าเหมือนเดิม เลยไปกินเหล้าดีกว่า จนเราคุยกับเค้าว่า ช่วงนี้เธอไม่มีเวลาให้เราเลย ไปกินเหล้าบ่อยไปมั้ย เค้าหงุดหงิดแล้วบอกว่า ปกติกเค้าก็ทำงาน เราก็ขายของก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วหนิ แล้วเค้าไปกินเหล้าต่อจะเป็นไร เราก็อึ้งกับความคิดเค้า แต่ก็ปล่อยพยายามเข้าใจเพราะเค้าทำงานจะกินเหล้าบ่อยก็ไม่เป็นไร

ส่วนเชือกรัดคอที่เค้าคือความอึดอัดที่ได้อยู่กับครอบครัว ที่รู้เพราะน้องสาวเค้ามาเล่าให้เราฟังกลังจากที่เลิกกันแล้ว ว่าเค้าอึดอัด จากการที่ต้องกินเหล้ากับเพื่อนน้อยลง ตามที่เค้าได้ให้สัญญาไว้ ความห่วงของเรา ทำให้เค้าอึดอัดมาตลอด เค้าบอกเค้าชอบแบบนี้ให้เรารับเค้าให้ได้ เราพยายามมองข้ามมันไปแต่เราทำแล้วยิ่งทุกข์ เค้าบอกให้เรานึกถึงความดีเค้ามากๆว่าเค้าทำเพื่อเราแค่ไหน เช่น ซื้อของให้ อยากได้อะไรก็ซื้อให้ เพื่อที่จะไม่ไปว่าเค้าเรื่องนี้ ให้เราอยู่บ้านสบายๆตอนที่เค้าไปกินเหล้า

สุดท้ายความอดทนมันก็หมด หลังจากเค้าปล่อยให้เราอยู่กับลูก จนทำให้เราคิดได้ว่าไม่มีเค้าเราก็อยู่ได้ หันกลับมามองลูก มองตัวเอง รักตัวเองบ้าง เลยตัดสินใจแยกกับเค้า และเค้าก็ไม่ลังเล ไปได้แปปเดียวก็ขอกลับมาอยู่บ้านบอกว่ากลัวเราลำบาก และเค้าก็ลำบากมาก แต่เรายืนยันว่าไม่ เค้าว่าเราว่าเราเอาแต่ตัวเอง เค้าบอกเค้าลำบากมาก(ไปอยู่บ้านเพื่อน)ต้องซักผ้าเอง บลาๆๆๆ แต่ตอนนี้เค้าเข้าไปอยู่บ้านเค้าแล้วค่ะ แม่แฟนบอกกินเหล้ากลับดึกตีหนึ่งตีสองแทบทุกวัน มีวันนึงกลับตีสี่ครึ่ง และเค้าบอกแม่เค้าว่าจะไม่ง้อเราแล้ว ตอนนี้เค้าสบายค่ะ ไม่มีใครบ่นใครว่า เราเลยคิดว่าดีกับทั้งสองฝ่าย

มันยังมีรายละเอียดอีกเยอะมากที่เล่าไม่หมด แต่ที่รู้คือ กำลังใจสำคัญมาก เราขายของได้วันละร้อยสองร้อยหักทุนแล้วก็ยังดีกว่าไม่ได้ ทำไปเรื่อยๆ มีบ้างอดบ้างแต่เพื่อความสบายใจของเรากับลูก ลูกเข้าใจดีมากเลือกที่จะอยู่กับเรา คอยปลอบใจเราตอนเครียด

ที่มาขอกำลังใจในนี้เพราะเราไม่มีเพื่อนสักคน  ตอนนั้นเครียดจนต้องเพิ่งดวงจากที่ไม่ชอบดูเพราะคิดว่าอาจเป็นที่พึ่งได้ แต่บางครั้งเราก็ต้องการความเข้าใจกำลังใจเพื่อให้รู้ว่าเราไม่ได้ตัวคนเดียว

ขอบคุณสำหรับpantip ที่มีที่ให้เราได้บอกเรื่องราวที่เราเอาไปเล่าให้ใครฟังไม่ได้ และขอบคุณเพื่อนๆในนี้ทุกคนค่ะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่