คือเรียนวิชานี้กับอาจารย์ครั้งแรกพออาจารย์เข้าคลาสเจอหน้าอ.ก็ชอบทันที
หลังจากนั้นก็ยังไม่มีอะไรเพิ่มเติม แต่อยู่มาวันหนึ่งกำลังจะไปเรียนอยู่ๆก็มีรถคันนึงจอดขวางทาง แล้วพอคนที่ลงรถมาเป็นอาจารย์
ที่เราแอบชอบ ในใจนี่แบบเห้ยยย ว่าจะตัดใจจริงๆแล้วนะทำไมมันบังเอิญขนาดนี้ หลังจากนั้นเวลา อ.สั่งงาน อ.ก็จะเดินตรวจในห้อง
เราก็แอบมอง อ.ตลอดคือ อ.น่ารักมาก ยิ่งวันสอบมิทเทอมที่ผ่านมา อ.มาคุมสอบห้องเรา อ.เดินมาตรวจข้างหลังตามปกติ แล้ว อ.ก็เดินมา
รวบผมต่อหน้าเรายิ่งแบบ ทำไมผู้หญิงคนนี้น่ารักจัง แต่มันก็มีเรื่องจำกัดอยู่เยอะพอสมควร เขาเป็นถึง ผศ.ดร เลยนะ
เราละแค่เด็กโข่งปี3ที่อายุปาเข้า27แล้ว ไม่มีอะไรที่จะกล้าพอไปบอก อ.ว่าเราชอบ อ.มากแค่ไหน เก็บไว้คนเดียวก็อึดอัดจนบางที
นั่งมองรูป อ.(ที่ได้มาจากอากู๋) อยู่ๆน้ำตามันก็ไหลเอง ปกติเป็นคนติดบ้าน พอรู้ว่า อ.บ้านอยู่หน้าซอย นี่วันนึงขับรถ เข้าออกซอยวันละสิบรอบเลย
บางทีอึดอัดจนถามเพื่อนว่า เราสามารถเดินไปบ้าน อ.แล้วบอก อ.ว่าเราชอบแกได้หรือเปล่า อีกอย่างเราเป็นเพศที่3 อยากบอกก็กลัว อ.รังเกียจ
ติดเอฟมามันก็จะไม่คุ้ม เราควรทำยังไงกับเรื่องนี้ เราเหมือนคนจะเป็นบ้าเลย
แอบชอบอาจารย์ที่สอน
หลังจากนั้นก็ยังไม่มีอะไรเพิ่มเติม แต่อยู่มาวันหนึ่งกำลังจะไปเรียนอยู่ๆก็มีรถคันนึงจอดขวางทาง แล้วพอคนที่ลงรถมาเป็นอาจารย์
ที่เราแอบชอบ ในใจนี่แบบเห้ยยย ว่าจะตัดใจจริงๆแล้วนะทำไมมันบังเอิญขนาดนี้ หลังจากนั้นเวลา อ.สั่งงาน อ.ก็จะเดินตรวจในห้อง
เราก็แอบมอง อ.ตลอดคือ อ.น่ารักมาก ยิ่งวันสอบมิทเทอมที่ผ่านมา อ.มาคุมสอบห้องเรา อ.เดินมาตรวจข้างหลังตามปกติ แล้ว อ.ก็เดินมา
รวบผมต่อหน้าเรายิ่งแบบ ทำไมผู้หญิงคนนี้น่ารักจัง แต่มันก็มีเรื่องจำกัดอยู่เยอะพอสมควร เขาเป็นถึง ผศ.ดร เลยนะ
เราละแค่เด็กโข่งปี3ที่อายุปาเข้า27แล้ว ไม่มีอะไรที่จะกล้าพอไปบอก อ.ว่าเราชอบ อ.มากแค่ไหน เก็บไว้คนเดียวก็อึดอัดจนบางที
นั่งมองรูป อ.(ที่ได้มาจากอากู๋) อยู่ๆน้ำตามันก็ไหลเอง ปกติเป็นคนติดบ้าน พอรู้ว่า อ.บ้านอยู่หน้าซอย นี่วันนึงขับรถ เข้าออกซอยวันละสิบรอบเลย
บางทีอึดอัดจนถามเพื่อนว่า เราสามารถเดินไปบ้าน อ.แล้วบอก อ.ว่าเราชอบแกได้หรือเปล่า อีกอย่างเราเป็นเพศที่3 อยากบอกก็กลัว อ.รังเกียจ
ติดเอฟมามันก็จะไม่คุ้ม เราควรทำยังไงกับเรื่องนี้ เราเหมือนคนจะเป็นบ้าเลย